Στις δύο πρώτες ομιλίες του ως πρόεδρος για δεύτερη φορά, ο Λεονέλ Φερνάντες ανέφερε τη στέγαση μόνο μία φορά σε κάθε ομιλία, πάντα παράλληλα με την πείνα και την ανεργία, ποτέ ως ξεχωριστό ζήτημα
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Στις 16 Αυγούστου 2004, αφού φόρεσε το προεδρικό του ζωνάρι, ο Λεονέλ Φερνάντες εκφώνησε μια εναρκτήρια ομιλία αφιερωμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου στην περιγραφή του μεγέθους της κρίσης που κληρονόμησε.
Ανέφερε συγκεκριμένα και αδιάσειστα στοιχεία: ένα ακαθάριστο εγχώριο προϊόν μειωμένο κατά περίπου πέντε δισεκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια του 2003, ένα ενοποιημένο δημοσιονομικό έλλειμμα 56 δισεκατομμυρίων πέσος, έναν συσσωρευμένο πληθωρισμό 60% και μια υποτίμηση άνω του 100% έναντι του δολαρίου.
Πρόσθεσε ότι το εξωτερικό χρέος είχε αυξηθεί από 3,672 δισεκατομμύρια δολάρια το 2000 σε 7,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2004 και ότι η χώρα τότε είχε αξιολόγηση κινδύνου CCC, τη χαμηλότερη στη πρόσφατη ιστορία της.
Εν μέσω αυτής της καταμέτρησης, ο Φερνάντες ανακοίνωσε τη δημιουργία του Comer es Primero (Food First), ενός προγράμματος επισιτιστικής βοήθειας που σχεδιάστηκε ως άμεση απάντηση στην κοινωνική επιδείνωση που προκλήθηκε από την κρίση.
Η στέγαση, από την άλλη πλευρά, εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε ολόκληρη την ομιλία, σε έναν γενικό κατάλογο κοινωνικών προγραμμάτων: επαγγελματική κατάρτιση, ανακαίνιση κατοικιών, τεχνική βοήθεια και μικροπιστώσεις. Δεν αναφέρθηκαν στοιχεία, δεν υπήρχαν προθεσμίες και κανένας αρμόδιος φορέας.
Έξι μήνες αργότερα, στις 27 Φεβρουαρίου 2005, ο Φερνάντες εκφώνησε την πρώτη του ομιλία λογοδοσίας ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης, και ο τόνος του είχε αλλάξει ελάχιστα. Η στέγαση εμφανίστηκε μόνο για άλλη μια φορά, αυτή τη φορά μέσα σε μια λίστα κληρονομημένων δεινών: πείνα, ανεργία και αστεγία, που παρουσιάστηκαν ως συμπτώματα της ίδιας της κρίσης που η κυβέρνηση σκόπευε να αντιμετωπίσει.
Σε εκείνο το σημείο, η ομιλία δεν προσέφερε ούτε κατασκευαστικούς στόχους ούτε ανακοινώσεις συγκεκριμένων προγραμμάτων για τον τομέα.
Αυτή η σχετική σιωπή δεν είναι τυχαία αν εξεταστεί στο πλαίσιο που καταγράφηκε στο προηγούμενο μέρος αυτής της σειράς. Η χώρα έβγαινε από την κατάρρευση τριών εμπορικών τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης της Baninter, με ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που βρισκόταν ακόμη υπό ανασυγκρότηση και μια οικονομία που μόλις άρχιζε να σταθεροποιείται. Υπό αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε εκτεταμένη ανακοίνωση σχετικά με τη στέγαση θα στερούνταν άμεσης δημοσιονομικής στήριξης.
Ο ίδιος ο ρυθμός κατασκευής από το Εθνικό Ινστιτούτο Στέγασης, τον οποίο το επόμενο μέρος αυτής της σειράς καταγράφει με ακριβή στοιχεία, επιβεβαιώνει ότι αυτή η σιωπή στις ομιλίες μεταφράστηκε σε συγκεκριμένες πράξεις.
Η παραγωγή νέων κατοικιών, η οποία είχε κατά μέσο όρο 1.859 μονάδες ετησίως κατά τη διάρκεια της τετραετούς θητείας του Mejía, μειώθηκε κατακόρυφα σε μόλις 738 ετησίως κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της δεύτερης θητείας του Fernández. Σε δύο συνεχόμενες ομιλίες, ο πρόεδρος είχε υποβαθμίσει τη στέγαση στη χαμηλότερη προτεραιότητα και οι ενέργειές του αντανακλούσαν αυτή τη χαμηλή προτεραιότητα.
Πηγές: Εναρκτήρια ομιλία του Προέδρου Leonel Fernández, 16 Αυγούστου 2004, Προεδρία της Δημοκρατίας. | Ομιλία λογοδοσίας του Προέδρου Leonel Fernández ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης, 27 Φεβρουαρίου 2005, ψηφιακό αρχείο της Εικονικής Βιβλιοθήκης του Παπικού Καθολικού Πανεπιστημίου Madre y Maestra (PUCMM).
Σειρά Κοινωνικών Κατοικιών στη Δομινικανή Δημοκρατία.
Προτεινόμενο ανάγνωσμα:
