Το μάρκετινγκ ακινήτων βασίζεται σε μια αλυσίδα πληροφοριών που περιλαμβάνει διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη. Η διαφάνεια δεν θα πρέπει να γίνει πηγή κριτικής, αλλά μάλλον κοινή ευθύνη
Η αγορά ενός ακινήτου εκτός σχεδίου έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: συχνά περιλαμβάνει τη λήψη μιας από τις πιο σημαντικές οικονομικές αποφάσεις της ζωής για κάτι που δεν υπάρχει ακόμη φυσικά. Ο αγοραστής δεν μπορεί να εξερευνήσει πλήρως το διαμέρισμα που θα αποκτήσει, να χρησιμοποιήσει τις μελλοντικές του παροχές ή να επαληθεύσει πώς θα λειτουργήσει το έργο μόλις ολοκληρωθεί. Η απόφασή του βασίζεται σε σχέδια, απεικονίσεις, φυλλάδια, συμβόλαια, παρουσιάσεις πωλήσεων και, κυρίως, στις πληροφορίες που λαμβάνει.
Επομένως, πολύ πριν τοποθετηθεί το πρώτο τούβλο, υπάρχει ένα στοιχείο που έχει ήδη αρχίσει να χτίζεται: η εμπιστοσύνη. Αλλά αυτή η εμπιστοσύνη δεν εξαρτάται από έναν μόνο παράγοντα.
Μεταξύ των πληροφοριών που παράγονται κατά τη διάρκεια ενός έργου και των πληροφοριών που τελικά λαμβάνει ο αγοραστής, υπάρχει μια αλυσίδα που μπορεί να περιλαμβάνει προγραμματιστές, κατασκευαστές, εταιρείες μάρκετινγκ, μεσίτες, μεσίτες ακινήτων, δικηγόρους και άλλους επαγγελματίες. Ο καθένας παίζει διαφορετικό ρόλο, αλλά όλοι μοιράζονται το ίδιο συμφέρον: να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες φτάνουν στην αγορά με σαφή, ειλικρινή και υπεύθυνο τρόπο.
Αυτό δεν αποτελεί απλώς μια ηθική επιδίωξη. Ο νόμος αριθ. 358-05 για την Προστασία των Δικαιωμάτων των Καταναλωτών έχει θεσπίσει σημαντικές υποχρεώσεις σχετικά με την ενημέρωση και τη διαφήμιση των καταναλωτών εδώ και χρόνια. Το άρθρο 88 απαιτεί οι διαφημιστικές και προωθητικές δραστηριότητες να είναι ειλικρινείς και απαγορεύει εκείνες που θα μπορούσαν να παραπλανήσουν ή να προκαλέσουν σύγχυση στους καταναλωτές σχετικά με ουσιώδεις πτυχές των προσφερόμενων αγαθών και υπηρεσιών.
Η αγορά ακινήτων εισέρχεται επίσης σε μια νέα φάση. Το νομοσχέδιο για τη μεσιτεία και τη διαφήμιση ακινήτων, το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Εθνικού Κογκρέσου, επαναφέρει στο προσκήνιο έννοιες όπως η διαφάνεια, η επαγγελματοποίηση, η ενημέρωση και η ευθύνη στο μάρκετινγκ. Ίσως, λοιπόν, το ερώτημα δεν θα έπρεπε να είναι ποιος φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη όταν κάτι κοινοποιείται λανθασμένα.
Η πραγματικά σημαντική συζήτηση είναι άλλη: πώς μπορούμε όλοι να συνεργαστούμε για να δημιουργήσουμε ένα υψηλότερο επίπεδο για τις πληροφορίες σχετικά με τα ακίνητα; Επειδή κατά την προώθηση ενός έργου, οι πληροφορίες ταξιδεύουν. Προέρχονται από ένα σημείο, περνούν από διαφορετικά ενδιαφερόμενα μέρη και τελικά φτάνουν στο άτομο που θα λάβει μια επενδυτική απόφαση.
Και κατά μήκος αυτής της διαδρομής μπορούν να προκύψουν στρεβλώσεις. Μια εκτιμώμενη ημερομηνία παράδοσης μπορεί να καταλήξει να κοινοποιείται ως τελική. Μια προγραμματισμένη παροχή μπορεί να είναι προφορικά εγγυημένη. Μια αναμενόμενη απόδοση μπορεί να παρουσιαστεί ως εγγυημένο κέρδος. Ακόμα και πληροφορίες που ήταν αρχικά σωστές μπορεί να καταστούν ανακριβείς εάν το έργο υποστεί τροποποιήσεις και η ενημέρωση αυτή δεν κοινοποιηθεί άμεσα σε ολόκληρη την αλυσίδα πωλήσεων.
Δεν υπάρχει απαραίτητα κακόβουλη πρόθεση. Μερικές φορές υπάρχει απλώς μια διακοπή επικοινωνίας. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο χρειαζόμαστε καλύτερες διαδικασίες. Οι κατασκευαστές πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που παράγουν είναι σαφείς, επαληθεύσιμες και ενημερώνονται συνεχώς. Οι εταιρείες μάρκετινγκ χρειάζονται μηχανισμούς για να μεταδίδουν σωστά αυτές τις πληροφορίες στις ομάδες τους. Και οι μεσίτες ακινήτων πρέπει επίσης να αναλαμβάνουν έναν ολοένα και πιο επαγγελματικό ρόλο.
Ο πράκτορας δεν πρέπει απλώς να επαναλαμβάνει πληροφορίες. Πρέπει να γίνει ένα επαγγελματικό φίλτρο των πληροφοριών που φέρνει στην αγορά. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνει ερωτήσεις πριν από τη δημοσίευση. Είναι αυτές οι πληροφορίες ενημερωμένες; Περιλαμβάνεται αυτή η παροχή στο έργο; Είναι η κοινοποιηθείσα ημερομηνία συμβατική, εκτιμώμενη ή προωθητική; Είναι η παρουσιαζόμενη κερδοφορία εγγυημένη ή πρόκειται για πρόβλεψη; Οι διαφημιζόμενοι όροι ταιριάζουν με αυτούς που θα βρει τελικά ο αγοραστής στα έγγραφα;
Η επαλήθευση δεν σημαίνει δυσπιστία προς τον προγραμματιστή. Σημαίνει επαγγελματοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας. Υπάρχει όμως και ένα εξίσου σημαντικό αντίστοιχο: για να επαληθεύει και να επικοινωνεί σωστά ο πράκτορας, πρέπει να λαμβάνει σαφείς, επαρκείς, ενημερωμένες και επαληθεύσιμες πληροφορίες από την πηγή. Από εκεί ξεκινά η κοινή ευθύνη.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθιστούν αυτή τη συζήτηση ακόμη πιο επείγουσα. Σήμερα, κάθε επαγγελματίας ακινήτων κρατάει κυριολεκτικά ένα εργαλείο επικοινωνίας στα χέρια του. Ένα βίντεο μπορεί να φτάσει σε χιλιάδες ανθρώπους μέσα σε λίγες μόνο ώρες και μια δήλωση που γίνεται μπροστά στην κάμερα μπορεί να επηρεάσει μια απόφαση για ένα ακίνητο. Η ταχύτητα της επικοινωνίας δεν θα πρέπει να μειώνει τα πρότυπα επαλήθευσης, αλλά να τα ανεβάζει.
Γι' αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι ο κανονισμός που συζητείται επί του παρόντος αποτελεί επίσης μια ευκαιρία να δούμε πέρα από τις υποχρεώσεις που μπορεί τελικά να θεσπίσει ένας νόμος.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τη νέα νομοθεσία για να αρχίσει να ανεβάζει τα επαγγελματικά μας πρότυπα. Η πραγματική επαγγελματοποίηση επιτυγχάνεται όταν ο κλάδος αναγνωρίζει ότι καμία συναλλαγή ακινήτων δεν λειτουργεί μεμονωμένα.
Οι κατασκευαστές χρειάζονται επαγγελματίες μεσίτες. Οι μεσίτες χρειάζονται κατασκευαστές που παρέχουν αξιόπιστες πληροφορίες. Οι αγοραστές χρειάζονται επαγγελματίες που μπορούν να τους καθοδηγήσουν. Και όλοι χρειαζόμαστε θεσμούς και κανονισμούς που φέρνουν βεβαιότητα στην αγορά.
Αυτή η κατανόηση μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ ενός τομέα που αποτελείται από παράγοντες που απλώς συμφωνούν σε μια συναλλαγή και ενός πραγματικού οικοσυστήματος ικανού να λειτουργεί βάσει κοινών προτύπων.
Επειδή η αποτελεσματική επικοινωνία παρέχει επίσης νομική ασφάλεια. Προστατεύει επίσης τον κατασκευαστή. Προστατεύει επίσης τον μεσίτη. Προστατεύει επίσης τον αγοραστή. Και, πάνω απ 'όλα, προστατεύει την εμπιστοσύνη που επιτρέπει στην αγορά να συνεχίσει να αναπτύσσεται.
Ίσως η επόμενη σημαντική εξέλιξη του τομέα ακινήτων στη Δομινικανή Δημοκρατία δεν αφορά μόνο την κατασκευή περισσότερων ακινήτων, την πώληση περισσότερων ακινήτων ή την προσέλκυση περισσότερων επενδύσεων. Ίσως αφορά επίσης την εκμάθηση καλύτερης επικοινωνίας μεταξύ μας, προκειμένου να επικοινωνούμε καλύτερα με την αγορά. Επειδή η ευθύνη δεν πρέπει να γίνεται μια αλυσίδα κατηγοριών. Θα πρέπει να γίνεται μια αλυσίδα εμπιστοσύνης.
Προτεινόμενα αναγνώσματα:
