Verón-Punta Cana beleeft een van de meest cruciale momenten in zijn geschiedenis. De groei in toerisme, vastgoed, handel en bevolking van de afgelopen decennia heeft dit gebied getransformeerd tot een van de belangrijkste economische motoren van de Dominicaanse Republiek. Maar economische groei alleen is niet genoeg. Het is tijd om die groei te vertalen in institutionele kracht, infrastructuur en een hogere levenskwaliteit.
Het verheffen van Verón-Punta Cana tot gemeentestatus betekent daarom veel meer dan een verandering van bestuurlijke categorie. Het is een kans om, met een stadsgerichte visie, een gebied te gaan organiseren dat al jaren sneller groeit dan de planningscapaciteit toelaat.
Tijdens dit proces zijn er geruchten opgedoken over de mogelijkheid om Punta Cana tot een gemeentelijk district te verheffen. Het is legitiem dat gemeenschappen streven naar meer vertegenwoordiging en autonomie. Ik ben echter van mening dat we de institutionele orde moeten respecteren: Verón-Punta Cana moet eerst als gemeente worden geconsolideerd, en pas daarna kan de oprichting van de bijbehorende gemeentelijke districten worden overwogen, met strikte naleving van de procedures en vereisten die in de wet zijn vastgelegd.
Het gaat hier niet om verzet tegen Punta Cana of welke andere gemeenschap dan ook. Deze discussie mag evenmin uitmonden in een wedstrijd over namen, leiderschap of territoriale prominentie.
De juiste vraag is anders:
Welke territoriale organisatievorm stelt ons allemaal in staat om op gelijke voet te groeien?
Een gebied dat een gedeelde visie nodig heeft
Verón, Bávaro, Punta Cana, Friusa, Macao, Uvero Alto, Cabeza de Toro en de andere gemeenschappen maken deel uit van dezelfde economische en sociale dynamiek.
We kunnen administratieve grenzen stellen, maar de dagelijkse realiteit zal ons blijven verbinden.
Duizenden mensen wonen in één gemeenschap en werken in een andere. Wegen doorkruisen verschillende gebieden. Diensten, transport, handel, hotels en vastgoedontwikkeling functioneren allemaal als onderdeel van hetzelfde ecosysteem.
Voordat we dus aan fragmentatie denken, moeten we eerst aan integratie denken.
De volgende groei zou op straat merkbaar moeten zijn
Al decennialang tonen we een buitengewoon vermogen om investeringen aan te trekken. We beschikken over hotels van wereldklasse, een van de drukste luchthavens in het Caribisch gebied, grote vastgoedprojecten en een internationaal erkend toeristisch merk.
Nu moeten we ervoor zorgen dat die welvaart zich met dezelfde kracht ook buiten de toeristische resorts weerspiegelt.
We hebben betere wegen, een betere afwatering, georganiseerd openbaar vervoer, efficiënt afvalbeheer, veiligheid, openbare ruimtes, basisvoorzieningen, stadsplanning en milieubescherming nodig.
Echte ontwikkeling kan immers niet leiden tot twee gebieden: één met internationale standaarden voor bezoekers en een ander, met uiteenlopende behoeften, voor degenen die hier wonen en werken.
De kwaliteit van een bestemming begint bij de levenskwaliteit van de inwoners.
Eerst versterken, dan decentraliseren
De oprichting van nieuwe gemeentelijke districten kan een natuurlijk onderdeel zijn van de toekomstige ontwikkeling van dit gebied. Het moet echter wel op het juiste moment gebeuren en gebaseerd zijn op technische, juridische, demografische, economische en territoriale criteria.
Allereerst moeten we de gemeente versterken.
Daarna kunnen we vaststellen welke gemeenschappen voldoen aan de voorwaarden om nieuwe bestuurlijke structuren te verwerven, in de volgorde en volgens de procedures die zijn vastgesteld in de Dominicaanse wetgeving.
Verdelen vóórdat er gepland wordt, kan leiden tot administratieve structuren. Plannen vóórdat er verdeeld wordt, kan een stad opbouwen.
En dat verschil is fundamenteel.
Het gaat niet om het verdelen van grondgebied, maar om het delen van de ontwikkeling
Gemeentelijke samenwerking zou een belangrijk territoriaal akkoord moeten worden.
Een pact waarin elke gemeenschap zich kan ontwikkelen zonder zich achtergesteld te voelen; waarin publieke investeringen de economische bijdrage van dit gebied aan het land aanvullen; en waarin de kansen die het toerisme biedt, zich vertalen in welzijn voor degenen die dat toerisme dagelijks mogelijk maken.
De beslissingen die we nu nemen, mogen niet worden ingegeven door eigenbelang of politieke omstandigheden. Ze moeten gebaseerd zijn op een langetermijnvisie.
We zijn aan het bepalen hoe we Verón-Punta Cana over twintig of dertig jaar willen zien.
Voordat we ons afvragen hoeveel districten we zullen hebben, moeten we ons dus eerst afvragen wat voor soort stad we willen bouwen.
Eerst de gemeente. Dan de bijbehorende districten volgens de wet. En boven elke administratieve indeling staat één visie: een geïntegreerd gebied, met infrastructuur, kansen en een goede levenskwaliteit voor iedereen.
Want de grote uitdaging voor Verón-Punta Cana is niet langer groei.
Het gaat erom ervoor te zorgen dat deze groei ons allemaal ten goede komt.
Aanbevolen lectuur:
