Er zijn 400 schuldeisers en minstens 10 overheidsinstanties betrokken bij een schuld die zich over meer dan 30 jaar heeft opgebouwd, en nu stellen wetgevers voor om deze af te lossen met een mechanisme dat in strijd is met de aanbestedingswetgeving
SANTO DOMINGO – Het Nationaal Congres heeft de wet goedgekeurd die een mechanisme creëert voor de afwikkeling van staatsschulden aan aannemers. De wet stelt echter geen totaalbedrag van de verplichtingen vast, noch de waarde van de individuele vorderingen, waardoor de financiële kosten van de uiteindelijke uitvoering onduidelijk blijven.
Het wetsvoorstel, dat in de Senaat in tweede lezing werd goedgekeurd en na amendementen werd teruggestuurd naar de Kamer van Afgevaardigden, erkent een groep van 400 schuldeisers, waaronder ingenieurs, bouwbedrijven en leveranciers, wier vorderingen voortvloeien uit werkzaamheden die voor de Staat zijn uitgevoerd, in sommige gevallen met een formeel contract en in andere gevallen zonder contractuele documentatie.
Het wetsvoorstel werd op 20 januari van dit jaar door president Luis Abinader teruggestuurd. Hij stelde niet alleen vragen over het ontbreken van het bedrag, maar waarschuwde ook voor mogelijke schendingen van het begrotingsregime, aangezien het toezeggingen inhoudt zonder beschikbare middelen. Dit punt blijft relevant in de versie die momenteel wordt besproken, omdat het nieuwe, goedgekeurde wetsvoorstel die gegevens nog steeds mist.
De lijst die in het project is opgenomen, omvat verplichtingen van ten minste tien publieke instellingen, waaronder het Ministerie van Openbare Werken en Communicatie, het Ministerie van Onderwijs, het Nationaal Instituut voor Drinkwater en Riolering, het Nationaal Instituut voor Hydraulische Bronnen, het Bureau van Ingenieurs voor Toezicht op Staatswerken, de Water- en Rioleringsmaatschappij van Santo Domingo, het Nationaal Instituut voor Huisvesting, het Bureau voor Internationale Samenwerking en de Staatsraad voor Suiker, wat een institutionele spreiding van de schulden aantoont.
Kosten onbekend
Ondanks de reikwijdte van de maatregel, specificeert het wetsvoorstel niet het totale bedrag van de schuld of de bedragen die door elke schuldeiser worden geëist. In plaats daarvan bepaalt het dat de erkenning en uiteindelijke betaling afhankelijk zullen zijn van een daaropvolgend verificatieproces.
Dit impliceert dat het Congres het mechanisme heeft goedgekeurd zonder de financiële gevolgen ervan te kennen, aangezien de uiteindelijke uitbetaling afhankelijk zal zijn van toekomstige technische evaluaties en de beschikbaarheid van budgettaire middelen.
Commissie met beslissingsbevoegdheid
Het initiatief leidt tot de oprichting van de Commissie voor de Beoordeling van Klachten voortvloeiend uit Werkzaamheden uitgevoerd met of zonder Formeel Contract. Deze commissie zal belast zijn met het indienen, evalueren, verifiëren en valideren van de dossiers.
De commissie zal niet alleen de documentatie beoordelen, maar kan ook bepalen of de schuld geheel, gedeeltelijk of afgewezen moet worden, wat haar een ruime beoordelingsvrijheid geeft.
Bovendien heeft het Ministerie van Financiën en Economie de bevoegdheid om te beslissen of de betalingsvoorwaarden worden geaccepteerd. Dit betekent dat er geen onmiddellijke verplichting tot uitbetaling bestaat, aangezien eventuele uitgaven afhankelijk zijn van de beschikbaarheid van middelen en het goedgekeurde budget.
Schulden met een looptijd tot wel drie decennia
De lijst met schuldeisers laat zien dat het probleem niet van recente datum is, aangezien de dossiers contracten bevatten die teruggaan tot de jaren negentig, waaronder werken die sinds 1994 zijn geregistreerd, naast recentere contracten die tot in de jaren 2010 reiken.
Deze langere periode weerspiegelt een historische opeenstapeling van niet-nagekomen verplichtingen, evenals het voortbestaan van administratieve praktijken die tot claims hebben geleid, waaronder gevallen van werkzaamheden die zonder formeel contract of met niet-gereguleerde aanvullingen zijn uitgevoerd.
Risico's en vragen
Het ontwerp van het mechanisme heeft aanleiding gegeven tot bezorgdheid over rechtszekerheid en fiscale transparantie.
Het feit dat de wet de beoordeling en uiteindelijke erkenning van schulden met betrekking tot werkzaamheden zonder formeel contract toestaat, opent het debat over de validatie van verplichtingen die niet volgens de vastgestelde administratieve procedures zijn aangegaan.
Daarbij komt nog het ontbreken van een geconsolideerd bedrag, wat onzekerheid creëert over de gevolgen voor de overheidsfinanciën en de mogelijkheden van de staat om de begroting te plannen beperkt.
Bovendien roepen de discretionaire bevoegdheid van de commissie en het ontbreken van een onmiddellijke betalingsverplichting vragen op over de eerlijkheid van het proces voor de schuldeisers en over de criteria die zullen worden gebruikt om vorderingen te valideren of af te wijzen.
Achtergrond: observatie door de uitvoerende macht
Het project is niet nieuw in het wetgevingsdebat. Het initiatief is eerder al door de uitvoerende macht onderzocht, met name vanwege vragen over de juridische en fiscale gevolgen ervan.
De opmerkingen hadden betrekking op de risico's van het erkennen van schulden zonder voldoende documentatie, en op de noodzaak om strengere controles in te voeren die transparantie en rechtszekerheid in het proces garanderen.
Aanbevolen lectuur:
- Wederom keuren wetgevers in allerijl een wet goed om aannemers te betalen voor projecten die door de staat in de ijskast zijn gezet
- Aannemers zullen aanstaande maandag naar de Kamer van Afgevaardigden gaan om goedkeuring te eisen van een wetsvoorstel dat de betaling van oude schulden mogelijk maakt
- Publieke investeringen, begrotingstekort en het delicate aanpassingsmoment
