Temidden van de urgentie, regeringsstemmingen en een document van 99 pagina's dat ongelezen bleef, blaast het Lagerhuis een historische schuld aan aannemers nieuw leven in, een schuld die gekenmerkt wordt door menselijke tragedies, constitutionele bezwaren en decennia van achterstallige betalingen
SANTO DOMINGO– In de Kamer van Afgevaardigden herhaalde zich gisteren een tafereel met een mengeling van haast en ongemakkelijke stiltes: een omvangrijk wetsvoorstel, dat de dag ervoor was ingediend, werd als urgent bestempeld, van de stemming vrijgesteld en in de eerste ronde zonder diepgaand debat goedgekeurd.
De Kamer van Afgevaardigden heeft gisteren dus een wet aangenomen die een oude schuld moet afwikkelen , maar ook een nieuwe discussie op gang brengt: kan de staat betalen wat nooit officieel is vastgelegd?
Ondanks protesten van oppositieblokken werd het 99 pagina's tellende wetsvoorstel, ingediend door Alfredo Pacheco, afgevaardigde voor het Nationaal District en leider van de Moderne Revolutionaire Partij (PRM), de huidige voorzitter van het parlement, zonder voorafgaande lezing of behandeling in de commissie goedgekeurd.
Wat er op dat kleine papiertje staat
Het document machtigt, op een “uitzonderlijke en eenmalige” wijze, de erkenning, validatie en betaling van werkzaamheden die zonder formeel contract zijn uitgevoerd, inclusief niet-gedocumenteerde verlengingen en extra werkzaamheden aan projecten buiten de gebruikelijke juridische procedures.
Daartoe hebben de wetgevers een commissie in het leven geroepen onder leiding van het ministerie van Financiën, samen met de begrotingsafdeling, de controleur en de dienst Openbare Aanbestedingen. Deze commissie heeft als taak de uitgevoerde werkzaamheden te controleren,dossiers en betalingen goed te keuren.
Formeel gezien probeert de wet orde te scheppen in de chaos. Politiek gezien versnelt ze die chaos juist.
Ik kom via de achterdeur terug
Het project is geenszins nieuw. Het is de tweede versie van een initiatief dat al eerder door het Congres was aangenomen en afgelopen januari in zijn geheel door de uitvoerende macht werd teruggestuurd
Die wet, die ook met spoed was goedgekeurd, werd door de president met een veto verworpen omdat hij meende dat deze in strijd was met de grondwettelijke beginselen, niet werd ondersteund door een bepaling over de benodigde middelen en onduidelijkheid bood over de te betalen schuld.
Volgens de voorstanders bevat de nieuwe tekst suggesties van de regering, maar voegt, naast de reeds in de vorige versie opgenomen werkzaamheden, ook andere toe, voornamelijk gerelateerd aan de onderwijssector.
Het behoudt echter de kern van het probleem: het legaliseren van verplichtingen met terugwerkende kracht die buiten het contractuele kader van de staat zijn ontstaan.
De duistere schuld achter het document
Los van het wetgevingsproces heeft de kwestie een achtergrond die verder reikt dan het juridische domein. Aannemers, voornamelijk kleine ingenieursbureaus, klagen al jaren dat ze werkzaamheden voor de staat hebben uitgevoerd zonder daarvoor betaald te krijgen. Sommige van deze klachten dateren zelfs uit de jaren negentig.
Deze vertraging leidde niet alleen tot rechtszaken, maar liet ook een duister spoor achter. In 2015 bracht de zelfmoord van ingenieur David Rodríguez García, in het voormalige Bureau van de Staatsingenieurs voor Openbare Werken, een web van schulden, druk en corruptie aan het licht.
Overweldigd door financiële verplichtingen voortvloeiend uit een staatsproject, maakte de ingenieur een einde aan zijn leven, wat leidde tot een van de grootste bestuurlijke schandalen van die tijd.
Meer recent, in 2026, meldde een ingenieur dat minstens 19 professionals zelfmoord hadden gepleegd en dat anderen waren overleden zonder betaald te zijn voor werk dat ze voor de overheid hadden verricht, gebukt onder een torenhoge schuldenlast en persoonlijke financiële ondergang.
Er ontstaat een patroon: voltooide projecten, onbetaalde rekeningen, verwoeste levens.
Tussen rechtvaardigheid en risico
Voor de regeringspartij is de wet een daad van late gerechtigheid, terwijl de oppositie het ziet als een gevaarlijk precedent.
Critici, zowel uit de bouwsector zelf als uit de politieke klasse, waarschuwen dat het initiatief het totale te betalen bedrag niet duidelijk definieert, de deur openzet voor het goedkeuren van schulden zonder voldoende dekking en de publieke middelen in gevaar kan brengen als er geen strikte controle is.
De waarschuwingen zijn niet abstract. Emiliano Familia, woordvoerder van het Codiano Institutioneel Comité (CIC), dat is opgericht om de inning van de oude schuld te versnellen, hekelde het feit dat de staat miljoenen aan schulden heeft bij honderden aannemers en eiste een formeel betalingsmechanisme. Hij waarschuwde voor de economische en menselijke gevolgen van deze vertragingen.
Op politiek vlak ging voormalig congreslid Guadalupe Valdez nog een stap verder door het gebrek aan betalingen, schulden en onregelmatigheden bij openbare werken rechtstreeks te koppelen aan structurele corruptieschema's. Ze wees erop dat deze mechanismen aannemers ertoe aanzetten om onder onhoudbare omstandigheden schulden aan te gaan.
De geschiedenis van het project zelf versterkt deze twijfels: de vorige versie was al bekritiseerd omdat er betalingen werden bevolen zonder garanties voor budgettaire beschikbaarheid.
Urgentie, stemmen en ongelezen pagina's
Het beeld dat de zitting achterliet, is treffend: een omvangrijke wet, van de ene op de andere dag ingediend, goedgekeurd zonder lezing, zonder uitgebreid debat en ondanks de tegenstand. Een wet die een historische schuld probeert in te lossen, maar die de institutionele vraag oproept of de staat, in plaats van zijn tekortkomingen te corrigeren door te laat te betalen, deze juist legitimeert.
Want achter elke openstaande betaling schuilen niet alleen cijfers. Er zijn verhalen, waarvan sommige zelfs veel te vroeg zijn afgebroken.
Aanbevolen lectuur:
- Aannemers zullen aanstaande maandag naar de Kamer van Afgevaardigden gaan om goedkeuring te eisen van een wetsvoorstel dat de betaling van oude schulden mogelijk maakt
- Belangrijke bijeenkomst: sectoren en congresleden proberen stappen te bepalen nadat de regering de wetgeving over betalingen aan aannemers heeft teruggestuurd
- De Codiano-commissie erkent inconsistenties in het wetsvoorstel voor de betaling van schulden aan aannemers
