SANTO DOMINGO - Architect Roberto Rijo is van mening dat het concept duurzaamheid in de Dominicaanse architectuur meer een verkoopargument dan een concrete actie.
"Er is een imago van duurzaamheid gecreëerd. Dat wordt veel gebruikt als verkoopargument. We zeggen dat ons project groen en duurzaam is, maar als je kijkt naar de concrete acties die dat discours ondersteunen, dan zijn die er niet," stelde hij.
Rijo voegde eraan toe dat zelfs de verhouding van groene zones geen echte aandacht voor het probleem weerspiegelt. Hij wees erop dat zelfs als een project groene ruimtes bevat, dit niet betekent dat er daadwerkelijk sprake is van een commitment aan duurzaamheid.
Wat betreft de noodzaak om deze situatie te veranderen, gaf hij aan dat er overheidsbeleid nodig is dat duidelijke regelgeving vaststelt . Deze regelgeving zou moeten vereisen dat projecten die als duurzaam worden gepresenteerd, aan specifieke eisen voldoen. Zonder dergelijke regelgeving, zo stelde hij, is er geen reële manier om te controleren of een project daadwerkelijk duurzaam is.
Certificeringen en echte toewijding
De architect benadrukte dat internationale certificeringen als richtlijn dienen. Hij merkte op dat sommige projecten in het land deze certificeringen al hebben behaald en andere in het proces zitten, maar dat er ook gevallen zijn waarin ze uitsluitend voor commerciële doeleinden worden gebruikt.
Rijo legde uit dat deze certificeringen verschillende graden en niveaus hebben, en dat elk niveau een bepaalde mate van verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Daarom vindt hij het belangrijk om het type certificering te kennen om de werkelijke betrokkenheid bij het project te begrijpen
De architect stelde dat, zolang er geen duidelijk beleid en een oprechte betrokkenheid is, duurzaamheid in de Dominicaanse architectuur als verkoopargument zal blijven dienen en niet als een daadwerkelijke praktijk
Actuele trends in de Dominicaanse architectuur
Architect Roberto Rijo legde uit dat architectuur in de Dominicaanse Republiek zich voornamelijk richt op twee gebieden: residentiële en commerciële projecten. Hij merkte op dat dit de sectoren zijn waar het meeste ontwerp en de meeste investeringen plaatsvinden, zowel door particuliere bedrijven als door projectontwikkelaars die de nieuwbouw in het land stimuleren.
De expert benadrukte dat deze trend een constante vraag weerspiegelt, maar ook een beperking in het nationale architectuurlandschap. Hij gaf aan dat er een duidelijk gebrek is aan middelen voor de ontwikkeling van institutionele projecten, waaronder openbare gebouwen, overheidsruimten en projecten met een maatschappelijke impact die vaak de identiteit en functionaliteit van een stad bepalen.
De architect wees er bovendien op dat de situatie nog kritischer in de culturele en stedenbouwkundige sectoren. Hij benadrukte het gebrek aan projecten gericht op cultuur, openbare ruimtes, stedenbouw en stadsontwerp – essentiële elementen voor evenwichtige groei. Volgens hem heeft dit gebrek geleid tot een aanzienlijke achterstand in belangrijke sectoren voor de algehele ontwikkeling van het land.
