Μερικές φορές, η πραγματική πράξη θάρρους είναι να καθίσεις, να αναπνεύσεις και να πεις: Δεν είμαι καλά σήμερα... και αυτό είναι εντάξει.
Νιώθετε ότι ο κόσμος σας βαραίνει; Είστε κουρασμένοι αλλά εξακολουθείτε να αναλαμβάνετε εργασίες; Ντρέπεστε να μιλήσετε σε κάποιον για το πώς αισθάνεστε από φόβο μήπως φανείτε ευάλωτοι ή μήπως νομίζουν ότι δεν είστε καλά; Φοβάστε να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια;
Αν απαντήσετε ναι σε οποιαδήποτε από αυτές τις ερωτήσεις, επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν είναι ένα μεμονωμένο συναίσθημα. Οι ειδικοί συμπεριφοράς το ονομάζουν σιωπηλό στρες επειδή το κουβαλάμε μέσα μας, αθόρυβα, χωρίς να ζητάμε βοήθεια, επειδή δυσκολευόμαστε να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε πάντα καλά. Και παρόλο που μπορεί να πιστεύετε ότι είναι προσωπικό ζήτημα, η αλήθεια είναι ότι στη Δομινικανή Δημοκρατία έχει γίνει δημόσιας υγείας. Το στρες, το άγχος και η κατάθλιψη είναι πιο συχνές διαταραχές από ό,τι νομίζετε.
Αυτή η σιωπή σχετίζεται επίσης με ταμπού και τις προκαταλήψεις. Ακούτε ακόμα πράγματα όπως, «Η θεραπεία είναι για τρελούς» ή «Αυτό που χρειάζεστε είναι μια απόσπαση της προσοχής». Ευτυχώς, όμως, ειδικά μεταξύ των νεότερων, η ιδέα αλλάζει και η επίσκεψη σε ψυχολόγο θεωρείται πλέον περισσότερο ως πράξη αυτοφροντίδας παρά ως στίγμα. Ακόμα και η διαδικτυακή θεραπεία έχει ανοίξει μια πόρτα: σας επιτρέπει να μιλήσετε με έναν επαγγελματία από το σπίτι ή το γραφείο, με λίγη περισσότερη ιδιωτικότητα και λιγότερο φόβο κρίσης.Το
ζήτημα είναι τόσο βαθιά ριζωμένο που έχει φτάσει ακόμη και στην ποπ κουλτούρα, και η κορεατική σειρά It's Okay to Not Be Okay (2020) έγινε παγκόσμια επιτυχία ακριβώς επειδή τόλμησε να το πει ευθέως: είναι εντάξει να μην είσαι καλά, αρκεί να αναγνωρίζεις αυτό που νιώθεις και να επιτρέπεις στον εαυτό σου να σε στηρίξουν. Αν και η ιστορία διαδραματίζεται στη Νότια Κορέα, το μήνυμα ξεπερνά τα σύνορα και αντηχεί εδώ, όπου συνεχίζουμε να μαθαίνουμε ότι η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική υγεία. Η σειρά ήταν ένα διεθνές φαινόμενο επειδή άγγιξε ένα θέμα που σπάνια βλέπουμε στην ψυχαγωγία: την ψυχική υγεία. Μέσα από χαρακτήρες που χαρακτηρίζονται από τραύμα, άγχος και αυτισμό, υποδηλώνει ότι όσο τολμάμε να αναγνωρίσουμε ότι δεν είμαστε καλά και αναζητούμε υποστήριξη, όλα θα βελτιωθούν.
Αυτό το μήνυμα ξεπερνά τα σύνορα, καθώς στη χώρα μας εξακολουθεί να υπάρχει το ταμπού της ανοιχτής συζήτησης για την κατάθλιψη, το στρες ή το άγχος. Το δράμα της Κορέας χρησιμεύει ως υπενθύμιση ότι η σιωπή βαραίνει περισσότερο από την ίδια την ασθένεια και ότι η κατανομή του βάρους μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς την ίαση.
Τελικά, πρόκειται για μικρά βήματα: την αναγνώριση της εξάντλησης, τη συζήτηση με κάποιον που εμπιστεύεστε, την ξεκούραση χωρίς ενοχές και την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας, εάν χρειάζεται. Επειδή δεν μπορούν να λυθούν όλα απλώς «αντιμετωπίζοντας τα δύσκολα» ή «απλώς συνεχίζοντας.
Σσσς! Μην το πεις σε κανέναν, μόνο μεταξύ μας: μερικές φορές, η πραγματική πράξη γενναιότητας είναι να καθίσεις, να αναπνεύσεις και να πεις: Δεν είμαι καλά σήμερα... και αυτό είναι εντάξει.
Συναισθηματική Εργαλειοθήκη:
Η φροντίδα του μυαλού σας δεν σημαίνει πάντα ότι κάνετε μεγάλες αλλαγές. Μερικές φορές αρκούν μικρές υπενθυμίσεις, χειρονομίες και ρουτίνες που μοιάζουν με αγκαλιά. Η ιδέα δεν είναι να κάνετε τα πάντα ταυτόχρονα, αλλά να έχετε αυτό το «κιτ πρώτων βοηθειών για τα συναισθήματα» πρόχειρο και να χρησιμοποιείτε ό,τι σας βρίσκει πιο έντονο εκείνη τη στιγμή.
Χρήσιμες εφαρμογές
Medito: σύντομοι καθοδηγούμενοι διαλογισμοί, τέλειοι αν έχετε μόνο 5 λεπτά.
Calm or Headspace: σας βοηθούν να κοιμάστε καλύτερα, με ήχους βροχής, απαλή αφήγηση και ασκήσεις αναπνοής.
Moodpath: ένα συναισθηματικό ημερολόγιο με ερωτήσεις για να καταγράφετε τη διάθεσή σας μέρα με τη μέρα.
Insight Timer: μια βιβλιοθήκη διαλογισμών και χαλαρωτικής μουσικής, με επιλογές στα ισπανικά.
Μηνύματα αυτοφροντίδας:
«Δεν χρειάζεται να μπορώ να κάνω τα πάντα, όλη την ώρα».
«Η ξεκούραση είναι επίσης παραγωγική».
«Αξίζω την ίδια υπομονή και τρυφερότητα που δίνω στους άλλους».
«Σήμερα επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι με τον δικό μου ρυθμό».
(Συμβουλή: βάλτε τα σε αυτοκόλλητα σημειώματα, ως ταπετσαρία ή ως ξυπνητήρια στο τηλέφωνό σας.)
Φράσεις που παρηγορούν:
«Και αυτό θα περάσει».
«Ανάπνευσε. Απλώς αυτό, κλείσε τα μάτια σου και ανάπνευσε.»
«Μια κακή μέρα δεν καθορίζει όλη μου τη ζωή.»
«Δεν είμαι μόνος, υπάρχει πάντα κάποιος που μπορώ να καλέσω.» (Και να καλέσω!)
Ήπιες τελετουργίες:
Το λεπτό παύσης: Σταματήστε για 60 δευτερόλεπτα, κλείστε τα μάτια σας και νιώστε την αναπνοή σας.
Το ντους ενσυνειδητότητας: Κάντε αργά ντους με ζεστό νερό, απολαύστε τη στιγμή σαν ένα μίνι σπα. (Ή χαρίστε στον εαυτό σας μια μέρα σπα!)
Ευγνωμοσύνη: Όταν ξυπνάτε και πριν κοιμηθείτε, σκεφτείτε τρία καλά πράγματα από την ημέρα, ακόμα κι αν φαίνονται μικρά, ακόμα κι αν τα θεωρείτε δεδομένα. Να είστε ευγνώμονες για τα πάντα!
Ο σύντομος περίπατος: Περπατήστε για 10 λεπτά χωρίς το τηλέφωνο ή τη μουσική σας, απλώς παρατηρώντας το περιβάλλον σας.
Μείνετε απασχολημένοι: βρείτε χρόνο για ένα χόμπι, μάθετε κάτι νέο που θα σας βοηθήσει να αποσυνδεθείτε.
Άσκηση: όποτε μπορείτε, σε εξωτερικούς χώρους, στο γυμναστήριο, όπου θέλετε, απλώς κινηθείτε.
Η πραγματικότητα στη Δομινικανή Δημοκρατία
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, υπάρχουν περίπου 240 ασκούμενοι ψυχίατροι, που ισοδυναμεί με 2,2 ανά 100.000 κατοίκους. Ωστόσο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τουλάχιστον 10 ψυχιάτρους ανά 100.000 άτομα. Για τους ψυχολόγους, ο εθνικός μέσος όρος είναι 7 ανά 100.000, με σημαντικές αποκλίσεις ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στην Εθνική Περιφέρεια, ο αριθμός αυξάνεται σε 26,1, ενώ σε επαρχίες όπως η Μπαραχόνα ή η Λα Ρομάνα μόλις που φτάνει το 1,1.
Η διεθνής σύσταση είναι 30 ψυχολόγοι ανά 100.000 κατοίκους , και απέχουμε πολύ από την επίτευξη αυτού του στόχου. Υπηρεσίες ψυχικής υγείας είναι διαθέσιμες, περισσότερο στον ιδιωτικό τομέα παρά στον δημόσιο τομέα, αλλά είναι διαθέσιμες. Ελέγξτε την ασφαλιστική σας κάλυψη υγείας.
Και αυτό δεν είναι μόνο ένα τοπικό ζήτημα, ούτε είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεστε. Η Παγκόσμια Έκθεση Ψυχικής Υγείας του ΠΟΥ: Μετασχηματίζοντας την Ψυχική Υγεία για Όλους (2022) αποκάλυψε ότι σχεδόν 970 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής, κυρίως άγχος και κατάθλιψη, και η πανδημία αύξησε τα κρούσματα κατά 25%.
Ο Παναμερικανικός Οργανισμός Υγείας (PAHO), στην έκθεσή του με τίτλο Κατάθλιψη και άλλες κοινές ψυχικές διαταραχές (2021), προσθέτει ότι μεταξύ 75% και 90% όσων πάσχουν από αυτές δεν λαμβάνουν ποτέ θεραπεία. Όπως μπορείτε να δείτε, η σιωπή είναι διάχυτη.
