Overgenomen uit Listín Diario
Veel burgers, met name degenen die in het buitenland wonen, hebben conflicten, soms zelfs voor de rechter, met mensen die ze vertrouwden en aan wie ze de zorg voor hun huis hadden toevertrouwd, omdat ze hun huis niet wilden verhuren vanwege negatieve ervaringen uit het verleden.
Veel huiseigenaren en andere vastgoedeigenaren zeggen dat ze gezinnen in hun huis hebben laten wonen zonder loon, en dat ze bovendien de kosten voor water en elektriciteit dragen, met uitzondering van kabeltelevisie, omdat dat een persoonlijke aangelegenheid is.
Maar als er in het pand vaste telefoons op naam van de eigenaren staan, zijn zij verantwoordelijk voor het betalen van de tarieven die de telefoonmaatschappijen in rekening brengen.
De betrokkenen gaven aan dat het trauma dat ze hebben meegemaakt en nog steeds meemaken, afschuwelijk, langdurig en stressvol is en bij velen zelfs depressie, angst en vrees veroorzaakt.
“Ik herinner me dat mijn man, mijn drie kinderen en ik twaalf jaar geleden naar het buitenland verhuisden. Om te voorkomen dat het huis leeg zou staan, lieten we er een man wonen die drie kinderen en zijn toenmalige partner had”, vertelt accountant Josefina Amarante. Ze vertelde ook dat zij en haar man verantwoordelijk waren voor de betaling van de water-, elektriciteits- en telefoonrekeningen, en dat ze hem zelfs kleding en soms geld stuurden, en de kinderen van het echtpaar hielpen met hun schoolwerk.
Het drama
Het drama begon twee jaar geleden toen zij en haar man besloten terug te keren naar hun thuisland, maar hun kinderen liever in de Verenigde Staten bleven.
Ze spraken met het echtpaar dat gratis in hun huis woonde en vertelden hen dat ze weer bij hen zouden intrekken, hen zouden helpen een huurwoning te vinden en de borg en drie maanden huur vooruit zouden betalen.
"Die man vertelde ons dat we gek werden, dat die twaalf jaar niet voor niets waren geweest en dat we ervoor moesten zorgen dat ze de uitkering kregen waar ze recht op hadden," legde hij uit.
De vrouw zegt dat de man een advocaat in de arm heeft genomen en hen voor de arbeidsrechtbank heeft gedaagd, met de bewering dat hij vijftien jaar lang als bewaker in haar huis had gewerkt.
Betaling van geld
Ze voegden nog drie jaar toe aan de twaalf jaar dat hij al gratis woonde.
Hij benadrukte dat ze na onderhandelingen 400.000 peso hadden gekregen om het pand te verlaten, zodat ze het weer konden betrekken.
"Het was vervelend, vreselijk, maar het is een leerervaring. De volgende keer dat we besluiten in het buitenland te gaan wonen, tenzij het een naaste familielid betreft, hebben we liever dat het huis instort dan dat iemand anders erin woont, en we zouden het ook niet verhuren," benadrukte ze.
