De preek van de zeven laatste woorden legde een verband tussen sociale crisis, economische druk en milieuvervuiling, en benadrukte de noodzaak om de bestaande wetgeving inzake natuurlijke hulpbronnen te handhaven
SANTO DOMINGO. – De preek van de Zeven Laatste Woorden uit 2026 diende de Katholieke Kerk om een diagnose te stellen, gericht op geweld, economische omstandigheden, institutioneel functioneren en sociale waarden, met verwijzingen naar aspecten van openbaar bestuur.
In de zeven reflecties, voorgelezen door priesters, een diaken en een non, werden problemen zoals criminaliteit, onveiligheid, femicide, hoge kosten van levensonderhoud, werkloosheid, corruptie en straffeloosheid, evenals tekortkomingen in de gezondheidszorg en het onderwijs, aan de orde gesteld. Deze factoren worden gepresenteerd als factoren die de levenskwaliteit van de bevolking beïnvloeden.
De zeven stukken volgen een algemeen patroon: ze wijzen niet op individuele verantwoordelijkheden, noemen geen specifieke beleidsmaatregelen, maar beschrijven tekortkomingen op gebieden die onder de bevoegdheid van de staat vallen, wat neerkomt op een kritische beschouwing van het openbaar bestuur.
Wat milieukwesties betreft, introduceert de preek een concretere aanpak door te wijzen op de noodzaak om de huidige wetgeving toe te passen om ontbossing, vervuiling en afvalbeheer aan te pakken.
Het was in het zesde woord, voorgelezen door diaken Juan Evangelista Rivas Morillo, dat de preek een directe verwijzing bevatte naar de milieusituatie , waarbij de "ecologische misstanden" in de Dominicaanse Republiek aan de orde werden gesteld. Er werd gewezen op ontbossing, vervuiling, ontoereikend afvalbeheer en schade aan waterbronnen, en er werd opgeroepen tot concrete maatregelen zoals het versterken van herbebossing, het bevorderen van recycling, het beschermen van waterbronnen en het voorlichten van de bevolking.
In die context wordt de noodzaak benadrukt om Wet 64-00 betreffende milieu en natuurlijke hulpbronnen strikt toe te passen en wordt erop gewezen dat burgers, bedrijven en overheden bij de reactie betrokken moeten worden.
De structuur van het stuk maakt een progressieve lezing van de boodschap mogelijk: de eerste woorden introduceren verwijzingen naar geweld, uitsluiting en de achteruitgang van het maatschappelijk weefsel; de middelste woorden gaan in op materiële tekortkomingen en economische omstandigheden; en het zesde woord omvat een evenwichtige weergave van de beschreven realiteit, inclusief structurele problemen in verschillende sectoren.
Het zevende woord, "Vader, in uw handen leg ik mijn geest" (Lucas 23:46), werd voorgelezen door zuster Lourdes Martínez Arcángel, die in haar overdenking de nadruk legde op vertrouwen in God en overgave als fundament van het geloof. In haar toespraak sprak ze ook over actuele maatschappelijke problemen en waarschuwde ze voor de erosie van waarden in de Dominicaanse samenleving.
De non wees op het gebrek aan vriendelijkheid in menselijke relaties, de toename van geweld en de impact van content die via sociale media en urban music wordt verspreid. In die context pleitte ze voor "helende taal" en het aanpassen van gedrag dat de sociale harmonie verstoort.
Hij drong er bij de autoriteiten ook op aan om de inhoud van muziek te reguleren, die volgens hem schadelijk is voor kinderen en jongeren, aangezien deze muziek gedrag beïnvloedt dat de stabiliteit van het gezin en de ethische waarden aantast.
De toespraak eindigde met een oproep tot vertrouwen in God te midden van de maatschappelijke situatie, en suggereerde dat dit vertrouwen zich zou moeten vertalen in concrete acties gericht op een rechtvaardigere samenleving.
Over het geheel genomen biedt de Preek van de Zeven Laatste Woorden een interpretatie van de nationale werkelijkheid vanuit het perspectief van de Kerk, met de nadruk op sociale problemen en waarden, en met voorstellen die oproepen tot actie omvatten op zowel individueel als institutioneel niveau.
Aanbevolen lectuur:
