De recente discussie in de Senaat over het wetsontwerp inzake makelaardij en reclame in de vastgoedsector, dat reeds door de Senaat is goedgekeurd en momenteel ter behandeling wordt voorgelegd aan de Kamer van Afgevaardigden, heeft duidelijk gemaakt dat de Dominicaanse vastgoedsector een historisch moment beleeft. Deze maatregel is meer dan alleen regelgeving; het vertegenwoordigt een nationale consensus die gericht is op het versterken van de rechtszekerheid, het bestrijden van informaliteit en het vergroten van het vertrouwen in een van de belangrijkste economische motoren van het land.
Het komt niet vaak voor dat een hele sector erin slaagt om samen met de overheid en de wetgevende macht aan tafel te gaan zitten en tot een gezamenlijke regelgeving te komen.
En dat is precies wat er gebeurde tijdens de discussie over "Wetgeving die de bemiddeling en reclame in de vastgoedsector regelt: reikwijdte, impact en kansen voor de sector".
De discussie ging verder dan een technische of formele bijeenkomst en bracht iets veel diepers aan het licht: de Dominicaanse Republiek beleeft een van de belangrijkste momenten voor de toekomst van haar vastgoedsector. Want wanneer een sector besluit zich te organiseren, besluit ze serieus te groeien. En organisatie is ook een vorm van groei.
De sector die sneller groeide dan zijn regels
De Dominicaanse vastgoedmarkt heeft jarenlang een snelle groei doorgemaakt, gedreven door toerisme, buitenlandse investeringen, stedelijke ontwikkeling en de vraag naar woningen. Tegenwoordig maken centra zoals Punta Cana, Puerto Plata, Santo Domingo, Santiago en Las Terrenas deel uit van een economische dynamiek die de sector tot een pijler van de nationale groei heeft gemaakt, met een directe impact op het bruto binnenlands product, de werkgelegenheid en het concurrentievermogen van het land.
Maar terwijl de markt groeide, groeide ook een realiteit waarmee de sector al jaren te kampen had: het ontbreken van duidelijke regelgeving voor makelaardij in onroerend goed.
En wanneer een sector sneller groeit dan de mechanismen voor controle en professionalisering, ontstaan er onvermijdelijk gevolgen.
Als het vertrouwen verloren gaat, verliest de hele sector
Slechte praktijken, misleidende reclame, informaliteit en onzorgvuldig uitgevoerde werkzaamheden begonnen niet alleen consumenten en investeerders te treffen, maar ook de tussenpersonen en bedrijven die jarenlang correct hadden gewerkt en de groei van de sector hadden ondersteund, zelfs zonder regelgeving.
Het werkelijke probleem is namelijk nooit het bestaan van serieuze professionals geweest. Het probleem is het gebrek aan instrumenten om onderscheid te maken tussen een verantwoordelijke professional en iemand die buiten elke gevestigde structuur opereert.
Er zijn getrainde, ethische makelaars die zich inzetten voor rechtszekerheid. Maar er zijn ook transacties waarbij de focus niet ligt op de bescherming van de cliënt of de juiste juridische controle van de eigendommen, maar uitsluitend op de snelheid van de verkoop. Projecten die zonder geldige documentatie worden gepromoot, eigendommen die worden aangeboden zonder adequate controle van hun juridische status en beslissingen die worden genomen op basis van onvolledige informatie, hebben uiteindelijk hele gezinnen getroffen en het vertrouwen in de markt ondermijnd.
En als het vertrouwen verloren gaat, verliest de hele sector. De koper verliest. De investeerder verliest. De gerenommeerde makelaar verliest. En het imago van het land lijdt eronder.
De essentie van het initiatief: het beschermen van degenen die zich aan de regels houden
Juist daarom was een van de belangrijkste momenten van de discussie toen senator Rafael Barón Duluc, de drijvende kracht achter het wetsvoorstel, een uitspraak deed die de essentie van het project perfect samenvat:
“Deze wet is niet bedoeld om de vastgoedsector te schaden; integendeel, ze is bedoeld om de serieuze sector te beschermen, de ethische projectontwikkelaar, de ondernemer die zich aan de wet houdt en de eerlijke investeerder«.
En die uitspraak verandert het gesprek compleet. Want dit initiatief moet niet worden gezien als een beperking van de groei in de vastgoedsector. Het moet worden beschouwd als het ontbrekende puzzelstukje om een markt te versterken die al een expansiefase heeft bereikt die meer organisatie, transparantie en professionalisering vereist.
Een van de belangrijkste elementen van het wetsvoorstel is het creëren van mechanismen om de makelaardij in onroerend goed te reguleren, te controleren en te bevorderen op basis van ethische, ordelijke, efficiënte en transparante praktijken. Dit omvat onder meer het professionaliseren van degenen die in de sector werken, het reguleren van reclame voor onroerend goed en het versterken van de consumentenbescherming.
Reguleren is niet beperken, het is verheffen
Een van de meest waardevolle aspecten van dit hele proces is wellicht dat het initiatief niet voortkwam uit confrontatie, maar uit consensus. De discussie bracht vertegenwoordigers van de Senaat, leden van de vastgoedsector, projectontwikkelaars en belangrijke marktpartijen samen, waarmee een zeldzaamheid werd aangetoond: de gezamenlijke ontwikkeling van oplossingen door de private sector en de overheid.
In deze context is het onmogelijk om de rol van de Vereniging van Vastgoedbedrijven en -makelaars (AEI), het leiderschap van haar voorzitter Alberto Bogaert en haar raad van bestuur, alsook María Cristina Grullón, de juridisch adviseur van de instelling, niet te erkennen bij het bevorderen van een visie gericht op de formalisering en institutionele versterking van de sector.
Regulering betekent immers geen uitsluiting. Regulering betekent het verhogen van de normen. Het betekent het beschermen van vertrouwen. En vandaag de dag is rechtszekerheid meer dan ooit een van de meest doorslaggevende factoren voor nationale en internationale investeringen.
Het wetsvoorstel, dat al door de Senaat is goedgekeurd en momenteel in behandeling is bij de Kamer van Afgevaardigden, is veel meer dan alleen sectorale regulering. Het is een teken van volwassenheid. Het is een blijk van vertrouwen. En het is de beslissing om de sector te versterken voordat deze na een crisis opnieuw moet worden opgebouwd.
Grote hervormingen ontstaan niet altijd na een ineenstorting. Sommige komen voort uit de visie van mensen die begrijpen dat het scheppen van orde ook een vorm van groei is.
De vraag is voor jou
Het reguleren van de makelaardij in onroerend goed is geen nieuw probleem. Het is een langlopende schuld. En de Dominicaanse Republiek is er eindelijk mee begonnen om die aan te pakken.
Nu rijst voor ieder van ons de vraag:
Voldoet u vandaag al aan de normen die deze nieuwe regelgeving vereist, of wacht u tot u erdoor wordt ingehaald?
Hoe goed is uw beroepspraktijk voorbereid op een markt waarin informaliteit geen acceptabele optie meer is?
Ga jij deel uitmaken van de sector die transformeert, of van de sector die achterblijft wanneer de lat hoger wordt gelegd?
Aanbevolen lectuur:
