Wat de volkstelling van 2022 onthult over drinkwater in Dominicaanse huizen, en wat dat betekent voor de vastgoedmarkt: de oplossing heeft de verdienste dat ze een probleem oplost dat de ONE zojuist zwart op wit heeft gezet: in de Dominicaanse Republiek betekent de aanwezigheid van een waterleiding niet automatisch dat er drinkwater beschikbaar is
SANTO DOMINGO– Wat wordt de bron van het drinkwater voor het project? Deze vraag, of het antwoord daarop, zal waarschijnlijk niet in een brochure of ontwerptekening voorkomen, en het is zeer onwaarschijnlijk dat een koper ernaar vraagt en de projectontwikkelaar antwoordt: "Flessenwater." Het gebrek aan stromend drinkwater is zo alledaags geworden, of het nu gaat om een stuk grond op een heuvel in Cabrera, een woning in Barahona of een flatgebouw in Ensanche Ozama.
Deel II Water en sanitaire voorzieningen in de huizen van de Dominicaanse Republiek, gepubliceerd in mei 2026 door het Nationaal Bureau voor de Statistiek, gebaseerd op de tiende nationale volkstelling van 2022, bevestigt dit: 84,3% van de Dominicaanse huishoudens drinkt flessenwater.
De afbeelding toont geen gemarginaliseerde sector of een plattelandsgebied zonder waterleidingen. Het beeld weerspiegelt vrijwel het hele land, met minimale verschillen tussen stedelijke en landelijke gebieden.
In het stedelijk gebied, waar 2,7 miljoen huishoudens wonen, stijgt het percentage naar 87% en in het landelijk gebied daalt het naar 77,1%, maar dat komt alleen doordat daar de kleine vrachtwagen, de regen en de openbare waterkraan met elkaar concurreren, niet omdat het aquaduct is aangelegd om het probleem op te lossen.
Directe toegang tot leidingwater in huis, wat in elke andere regionale context de minimale voorwaarde voor stedelijke leefbaarheid zou zijn, is slechts beschikbaar voor 5,9% van de huishoudens in het hele land: slechts 220.867 van de 3,7 miljoen getelde huishoudens.
Het hiaat dat niet in de koopovereenkomst staat
De gegevens die de vastgoedmarkt goed zou moeten bestuderen, gaan niet over flessenwater, maar over het waterleidingnet: het feit dat 62,7% van de Dominicaanse huishoudens leidingwater gebruikt om te wassen, schrobben en douchen, terwijl slechts 5,9% het drinkt, laat duidelijk zien dat het water wel in huis komt, maar niemand het aandurft om het te drinken.
Dat wantrouwen heeft een prijs, want het flessenwater is niet gratis, net zomin als het kleine vrachtwagentje dat door de woonwijken rijdt om bewerkt water te verkopen, de enige watervoorziening voor 3,6% van de stedelijke huishoudens.
Elk gezin dat in een appartement woont met een beperkte wateraansluiting en flessenwater koopt, betaalt dubbel: de wateraansluitingskosten en de kosten van het water dat ze daadwerkelijk drinken. Een gezin van vier personen verbruikt wekelijks vier flessen, en we laten het aan de lezers over om de jaarlijkse kosten hiervan te berekenen, gebaseerd op de huidige prijzen van tussen de 110 en 130 peso per jerrycan van vijf gallon.
Drinkwater is een bijna onzichtbare economische last die nooit terugkomt in de winstgevendheidsanalyse van een woningbouwproject of in de taxatietabellen van deskundigen.
Hoeveel bedraagt dat uiteindelijk over de gehele levensduur van een object? Wordt dit in de markt meegenomen in de prijs per vierkante meter? Wordt dit vermeld tijdens het due diligence-proces voor een hypotheek?
De kleine redderstruck
Volgens het ONE-document drinkt 3,2% van de Dominicaanse huishoudens, oftewel 119.637 huishoudens, "bewerkt" water uit de kleine vrachtwagens: die kleine voertuigen die door woonstraten rijden en "drinkbaar" water aan huizen verkopen.
In stedelijke gebieden ligt het percentage hoger dan in landelijke gebieden (3,6% versus 2,3%), wat aantoont dat het geen fenomeen is dat zich voordoet in gebieden zonder infrastructuur: het is een marktproduct dat de leemte opvult waar het aquaduct wel reikt, maar het water is niet drinkbaar.
Voor de vastgoedsector is de geografische spreiding van die kleine vrachtwagen onbedoeld een kaart van waterschaarste. De provincies die het meest afhankelijk zijn van deze hulpbron, ontwikkelen zich ook actief in de markt. Het gaat hier niet om marginale gebieden, maar om regio's waar het netwerk weliswaar bestaat, maar ontoereikend is.
De 37.241 huishoudens die afhankelijk zijn van grote tankwagens, een kwalitatief andere bron die geassocieerd wordt met gemeenschappen zonder netwerk, completeren het beeld: in landelijke gebieden van toeristisch en industrieel belang, zoals de oostelijke corridor of de noordkust, komt het water per voertuig aan of komt het helemaal niet aan.
Wat de ontwikkelaar niet berekent
De vraag die het ONE-rapport stelt, zonder deze expliciet te benoemen, is van regelgevende aard: welke drinkwaternorm garandeert een woonproject?
Volgens de Dominicaanse regelgeving is aansluiting op het waterleidingnet een voorwaarde voor de bouwvergunning, maar er is geen bepaling die de ontwikkelaar verplicht de kwaliteit van het geleverde water aan te tonen of filter- of waterzuiveringssystemen in de woningen te installeren.
Het resultaat is een stille externe factor: de koper draagt de kosten voor het oplossen van een probleem dat de infrastructuur waarvoor hij betaald heeft, niet oplost.
Bij midden- tot hoogwaardige projecten – woontorens in Piantini, Naco, Los Cacicazgos en beveiligde woonwijken in het oosten – is de oplossing meestal een waterfilter in de keuken, flessenwater via een abonnement of een aansluiting op een centraal waterzuiveringssysteem dat beheerd wordt door de Vereniging van Eigenaren. En het probleem blijft kosten met zich meebrengen.
Bij budgetprojecten is de oplossing de kleine vrachtwagen of de individuele waterfles, wat een onevenredig grote budgettaire last legt op huishoudens met een laag inkomen.
Maar geen van deze scenario's komt voor in de verkoopbelofte.
Een kans om je te onderscheiden
Wat de volkstelling als een tekort registreert, kan de markt interpreteren als een voordeel. Ontwikkelaars die gecentraliseerde filtersystemen, gegarandeerd drinkwater in hun woningen of waterkwaliteitscertificering in hun projecten integreren, hebben een argument dat 94% van de stedelijke huishoudens in de Dominicaanse Republiek niet als vanzelfsprekend kan beschouwen: kraanwater is drinkbaar.
In een context waarin productdifferentiatie steeds moeilijker wordt, met vergelijkbare voorzieningen, afwerkingen en locaties die in dezelfde corridors concurreren, heeft de drinkwateroplossing de verdienste dat ze een reëel probleem oplost dat de volkstelling van 2022 zwart op wit heeft gezet: in de Dominicaanse Republiek betekent de aanwezigheid van een waterleiding niet automatisch de beschikbaarheid van drinkwater.
Bron: Deel II. Water en sanitaire voorzieningen in huishoudens in de Dominicaanse Republiek. X Nationale volkstelling en woningtelling 2022, ONE, mei 2026.
Aanbevolen lectuur:
