Van indrukwekkende wolkenkrabbers en bruggen die in de lucht hangen tot ondergrondse tunnels en ingewikkelde rioleringssystemen: civiele techniek – de discipline die verantwoordelijk is voor het realiseren van allerlei infrastructuur die nodig is voor de ontwikkeling van de samenleving op de meest economische en duurzame manier mogelijk – wordt niet altijd gewaardeerd.
Soms resulteren zijn projecten in imposante werken die vanaf honderden meters afstand bewonderd kunnen worden en respect afdwingen van zowel de lokale bevolking als toeristen. Vaker echter betreffen zijn opdrachten projecten die onopgemerkt blijven door het publiek, maar wel een essentiële functie vervullen.
Met als doel beide soorten werken te erkennen, selecteerde in 1997 de zeven wonderen van de civiele techniek van de 20e eeuw. Hun selectie was bedoeld om het voorbeeld te volgen van de Griekse auteurs die de zeven wereldwonderen van de oudheid en anticipeerde op de komst van internet en massale stemming, wat uiteindelijk leidde tot de creatie van de zeven wereldwonderen van de moderne tijd, natuurwonderen en wondersteden.
“De oorspronkelijke wereldwonderen waren verbluffende bezienswaardigheden, maar de moderne wereldwonderen van vandaag zijn meer dan indrukwekkend. Het zijn functionele, operationele meesterwerken die een revolutie teweeg hebben gebracht in de civiele techniek en de mensheid ten goede zijn gekomen. De Zeven Wonderen van de Moderne Wereld zijn een eerbetoon aan het universele menselijke verlangen om het onmogelijke te overwinnen”, aldus Charles A. Parthum, voorzitter van de ASCE, bij de bekendmaking van de lijst.
De ASCE, opgericht in 1852, is de oudste ingenieursvereniging in de Verenigde Staten en vertegenwoordigt momenteel meer dan 150.000 professionals uit 177 landen. Noord-Amerika is echter duidelijk oververtegenwoordigd in de selectie: drie van de zeven gekozen civieltechnische projecten komen uit de Verenigde Staten of Canada, tegenover één elk uit Panama, Brazilië en Paraguay, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.
Concreet gaat het om de volgende Noord-Amerikaanse werken die uiteindelijk op de lijst verschenen – gekozen door de leden die destijds bij de vereniging hoorden –: de Golden Gate Bridge (1937), de hangbrug in San Francisco die met een lengte van 1,6 kilometer een record vestigde dat drie decennia lang onaangetast bleef; het Empire State Building (1931), het iconische, 443 meter hoge gebouw in New York dat in slechts dertien maanden werd gebouwd; en de CN Tower (1976), de zendmast in Toronto met een draaiend restaurant op de top.
De lijst van de zeven wonderen van de civiele techniek wordt aangevuld met het Panamakanaal (1914), de zeeverbinding die de scheepvaart revolutioneerde en die tot op de dag van vandaag een van de drukste doorgangen ter wereld is; de Itaipu-dam (1984), de op één na grootste waterkrachtcentrale ter wereld, gelegen tussen Brazilië en Paraguay; de Kanaaltunnel (1994), de onderwaterverbinding tussen Engeland en Frankrijk op een diepte van dertig meter; en de Deltawerken (1997), een kustbeschermingssysteem dat de Nederlandse kust beschermt.
Vervolgens publiceerde de ASCE in 2021 een nieuwe lijst waaraan, "in willekeurige volgorde", de Burj Khalifa (2009, Verenigde Arabische Emiraten), de Scheve Toren van Pisa (1372, Italië), de Eiffeltoren (1889, Frankrijk), de Sint-Isaakskathedraal in Sint-Petersburg (1858, Rusland), de Driekloofdam (2006, China), de internationale luchthaven Kansai (1994, Japan), het Sydney Opera House (1973, Australië) en het Washington Monument (1865, Verenigde Staten) werden toegevoegd.
Bron: https://elordenmundial.com/
Foto: comprarenpanamá.com
