Pasaran hartanah yang berkembang pesat tidak menjamin kejayaan ejen apabila proses, perancangan dan pelaburan kurang
SANTO DOMINGO.– Walaupun pasaran hartanah Dominika sedang mengalami salah satu detik terbaiknya, ramai ejen terus beroperasi tanpa proses yang jelas, hanya berimprovisasi dan bergantung pada peluang terpencil untuk memuktamadkan urusan.
Itulah kesimpulan utama pengajar dan jurulatih jualan Isaías Medina semasa persidangannya DNA ejen hartanah: daripada improvisasi kepada mesin penutup, di Kongres Antarabangsa AEI VII: Evolusi Hartanah 2026, di mana beliau menyatakan bahawa "kebanyakan ejen hartanah Dominika tidak menjual, mereka membeli."
Sebagai contoh, beliau menceritakan semula kes seorang rakan sekutu yang memperoleh komisen sekitar US$33,000 untuk transaksi yang dibuat awal tahun ini, tetapi tidak membuat jualan lain sehingga November, apabila dia menerima kira-kira US$2,000.
Menurut pakar itu, kes tersebut menekankan kepentingan bekerja dengan proses dan sistem, terutamanya dalam kalangan mereka yang menjalankan aktiviti hartanah secara sambilan.
Broker-pemilik RE/MAX Independencia berhujah bahawa situasi ini berbeza dengan prestasi pasaran, menekankan bahawa angka-angka tersebut menunjukkan pasaran hartanah tidak pernah sebegini baik. Walaupun begitu, beliau menegaskan bahawa "ejen purata tidak pernah sebegini teruk.".
Dalam konteks penambahbaikan ini, beliau menyatakan bahawa, antara Januari dan April 2025, Kementerian Perumahan, Habitat dan Bangunan (MIVHED) telah meluluskan projek bernilai lebih daripada RD$100 bilion dan, dalam tempoh yang sama tahun 2026, angka itu meningkat dua kali ganda, yang pada pendapatnya, mencerminkan keyakinan pelabur dan menjangkakan bekalan hartanah yang lebih besar dalam beberapa bulan akan datang.
"Dalam erti kata lain, terdapat pasaran di mana ramai pelabur berpendapat bahawa ini adalah baik dan akan terus menjadi lebih baik," katanya.
Tiga halangan yang menghalang profesionalisasi sektor ini
Bagi Isaiah, salah satu halangan utama dalam sektor ini adalah kemudahan untuk menceburi perniagaan hartanah. Beliau menyatakan bahawa kemasukan ke dalam perniagaan ini secara praktikalnya tidak terhad, membolehkan "sesiapa sahaja menggelarkan diri mereka sebagai ejen hartanah."
Yang kedua ialah ketiadaan pendaftaran awam yang membantu membezakan golongan profesional daripada peserta pasaran yang lain.
"Kami satu-satunya pasaran hartanah besar di seluruh rantau ini yang tidak mempunyai daftar awam. Itu tidak dapat difikirkan dalam banyak persatuan dan persatuan lain," jelasnya.
Sebagai masalah ketiga, beliau menambah bahawa ejen itu sendiri tidak melabur dalam pertumbuhan perniagaan mereka. Mengenai perkara terakhir ini, beliau menyatakan bahawa sebahagian besar ejen memperuntukkan sedikit atau tiada sumber untuk pemerolehan pelanggan.
Sebagai rujukan, beliau memetik statistik daripada pasaran AS yang menunjukkan bahawa 62% ejen melabur sifar dolar setahun untuk mendapatkan pelanggan dan hanya 4% melebihi US$10,000 setahun dalam bidang itu.
Perniagaan itu bukan terletak pada alatnya, tetapi pada prosesnya
Pengajar dan jurulatih jualan itu juga mempersoalkan idea bahawa teknologi sahaja boleh mengubah prestasi ejen hartanah. Sambil mengakui kepentingan alatan seperti kecerdasan buatan, CRM, automasi, chatbot dan lawatan maya, beliau menegaskan bahawa "semua itu bukanlah urusan perniagaan" dan memberi amaran bahawa industri ini sedang mengelirukan "alat dengan kemahiran".
Seperti yang dijelaskannya, perniagaan hartanah boleh diringkaskan dalam tiga tindakan asas: memperoleh hartanah, menyediakannya untuk pasaran dan menindaklanjuti pihak yang berkepentingan melalui sistem kerja.
Sebagai sebahagian daripada pembentangannya, beliau membentangkan beberapa petunjuk pasaran Amerika Utara untuk menggambarkan cabaran profesion tersebut.
Antaranya, beliau menekankan bahawa 85% ejen baharu meninggalkan perniagaan sebelum tamat tempoh lima tahun; mereka yang telah berada dalam perniagaan kurang daripada empat tahun menjalankan median tiga transaksi setahun; dan walaupun 82% sudah menggunakan kecerdasan buatan, 46% mengatakan bahawa teknologi ini tidak memberi impak kepada perniagaan mereka.
Bagi Yesaya, angka-angka ini menunjukkan bahawa masalahnya bukan terletak pada alat yang ada, tetapi pada cara ejen menjalankan aktiviti mereka.
Bacaan yang disyorkan:
