De term 'wolkenkrabber', als synoniem voor hoog gebouw of stedelijke toren, is de afgelopen decennia populair geworden als gevolg van de massale bouw ervan in sommige steden over de hele wereld.
Maar opvallend genoeg opende het eerste gebouw dat in deze categorie werd opgenomen zijn deuren in de laatste jaren van de 19e eeuw en bleef het in Chicago, Verenigde Staten, bestaan tot 1931.
Er bestaan echter nog steeds veel hypotheses die het tegenovergestelde standpunt ondersteunen. Met andere woorden, er zijn experts die het oneens zijn met het idee dat het Home Insurance Building die aanduiding nog steeds zou moeten krijgen.
Waarom was het Home Insurance Building de eerste wolkenkrabber ter wereld?
Het Home Insurance Building was een project van architect William Le Baron Jenney, die in 1884 de start van de bouw coördineerde en toezag hoe het gebouw een jaar later in recordtijd werd voltooid.
De toren kreeg al snel de bijnaam "wolkenkrabber", hoewel het niet het hoogste gebouw van de stad was, laat staan van de Verenigde Staten.
Waarom kreeg het dan die beroemde vermelding? Simpel! Dankzij de stalen constructie, gecombineerd met gewapend beton, iets wat ongekend was in elk ander gebouw van dezelfde afmetingen.
Wat waren de meest opvallende kenmerken van het Home Insurance Building?
Als het Home Insurance Building er nog steeds zou staan, zouden inwoners van Chicago en/of toeristen het onmogelijk herkennen als een wolkenkrabber, gezien de oorspronkelijke hoogte van 42,1 meter.
Met andere woorden, er is een verschil van 773,1 meter tussen deze beroemde toren van tien verdiepingen, die in 1891 met twee verdiepingen werd uitgebreid en een maximale hoogte van 54,9 meter bereikte , en het hoogste gebouw ter wereld van vandaag (de Burj Khalifa)
Maar deze enorme kloof tussen geschiedenis en moderniteit doet niets af aan het feit dat de eerste wolkenkrabber kenmerken had die hem tot een zeer bijzondere toren maakten, zoals de rechthoekige basis, de ornamenten op de kroonlijsten en de enorme ramen.
Wat was de aanleiding voor de sloop van 's werelds eerste wolkenkrabber?
Zoals in veel steden gebeurde, leidde de tijd tot de modernisering van het stadscentrum van Chicago en, als gevolg daarvan, tot de sloop van 's werelds eerste wolkenkrabber.
46 jaar na de opening van het Home Insurance Building gaven de stadsautoriteiten toestemming voor de sloop ervan (samen met zes andere aangrenzende torens) om op die plek een groter, moderner gebouw te bouwen: het Field Building.
Deze nieuwe wolkenkrabber, die tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven, staat ook bekend als het "Bank of America Building". Het gebouw werd geopend in 1934, telt 45 verdiepingen en bereikt een maximale hoogte van 163,1 meter.
Zijn nalatenschap vanaf het begin
Een van de grootste voordelen van de culturele erfenis van de eerste wolkenkrabber is het vermogen om te inspireren en te verbazen . De imposante hoogte en innovatieve structuur van het gebouw spraken tot de verbeelding van bezoekers, die konden waarderen hoe de architectuur zich door de tijd heen had ontwikkeld. Bovendien diende de eerste wolkenkrabber als een tastbare herinnering aan de technologische en technische vooruitgang die de bouw ervan mogelijk had gemaakt.
Bovendien heeft de eerste wolkenkrabber talloze gebouwen wereldwijd geïnspireerd. Het revolutionaire ontwerp legde de basis voor de moderne wolkenkrabberbouw en de invloed ervan is terug te zien in de architectuur van steden als New York, Dubai en Hongkong. Deze nieuwe wolkenkrabbers zijn niet alleen esthetisch indrukwekkend, maar ook een bewijs van het vermogen van de mensheid om de grenzen van de verticale bouw te verleggen.
In praktische zin heeft de eerste wolkenkrabber ook een erfenis achtergelaten voor de ontwikkeling en groei van steden. Hoogbouw maakt het mogelijk om het landgebruik te maximaliseren en meer woonruimte te creëren in dichtbevolkte stedelijke gebieden. Dit is vooral belangrijk in steden waar de ruimte beperkt is en de vraag naar woningen en kantoren groot is. Wolkenkrabbers zijn een efficiënte en duurzame oplossing voor deze behoeften, omdat hun verticale ontwerp het mogelijk maakt om meer mensen en activiteiten op een kleiner oppervlak te huisvesten.
