De overdracht van bezittingen na overlijden is een van de meest voorkomende juridische handelingen en tegelijkertijd een van de minst begrepen door burgers.
In de Dominicaanse Republiek is erfrecht niet ongereguleerd, maar het ontbreekt aan een alomvattende visie, aangezien het erfrechtstelsel berust op een netwerk van verspreide regels, aangevoerd door het Burgerlijk Wetboek van 1884 en aangevuld met belasting- en registratiewetgeving. Deze regels vervullen weliswaar hun functie, maar doen dat op een gefragmenteerde manier.
Dit model heeft meer dan een eeuw lang de wettelijke afhandeling van erfenissen mogelijk gemaakt. Het heeft echter ook geleid tot omslachtige, kostbare en moeilijk te begrijpen processen, met name wanneer de nalatenschap onroerend goed omvat.
Het samenspel van burgerlijk recht, fiscale verplichtingen en registratievereisten dwingt erfgenamen tot een technisch proces dat in de praktijk de formalisering van het eigendom vertraagt en de economische voordelen ervan beperkt.
Voor de vastgoedsector heeft dit scenario directe gevolgen: geërfde eigendommen die niet gelegaliseerd zijn, blijven onverdeeld, buiten de formele markt, zonder de mogelijkheid tot verkoop, financiering of ontwikkeling, en raken in verval.
Dit heeft niet alleen gevolgen voor de betrokken gezinnen, maar ook voor de dynamiek van de markt, de stadsplanning en de rechtszekerheid van eigendom.
De focus ligt op de fiscale aspecten van erfopvolging, met aanpassingen aan de Erfwet. De kern van het probleem blijft echter onveranderd: het ontbreken van moderne erfrechtwetgeving die criteria uniformiseert, procedures vereenvoudigt en inspeelt op de hedendaagse familie- en vermogenssituatie.
Een potentieel alomvattend erfrecht zou niet betekenen dat het Burgerlijk Wetboek wordt afgeschaft, maar eerder dat de regels, die momenteel verspreid zijn, worden bijgewerkt en gesystematiseerd.
Voor een land waar erfopvolging nog steeds een van de belangrijkste manieren is om eigendom van onroerend goed over te dragen, is deze discussie niet juridisch of academisch van aard: het is een economische, sociale en structurele kwestie.
