Het viaduct van Millau wordt beschouwd als een van de grootste technische prestaties ter wereld. Het is de hoogste brug ooit gebouwd en wordt erkend als een wonder van techniek en architectuur.
Het is gelegen in Aveyron, Frankrijk, en maakt deel uit van de Franse snelweg A-75. De bouw van deze indrukwekkende constructie duurde van 2000 tot 2004 en het werd ingehuldigd op 14 december van dat jaar. De daadwerkelijke ontwikkeling ervan nam echter 14 jaar in beslag.
Een van de kenmerken die deze brug onderscheidt van andere constructies, zijn de grote kabels (zogenoemde spanten) die de stabiliteit van de brug garanderen door het brugdek (ook wel "de ruggengraat" genoemd) te ondersteunen.
Het project werd uitgevoerd door het Franse bedrijf Eiffage, maar het oorspronkelijke idee kwam van de Franse civiel ingenieur Michel Virlogeux, een specialist in bruggen die tot dan toe maar liefst 100 bruggen had ontworpen, waaronder die in Normandië, in Noord-Frankrijk.
Het gebouw werd in opdracht gemaakt door de Britse architect Lord Norman Foster, een productieve Britse architect die wordt beschouwd als een van de meest begaafde architecten van zijn generatie. In 1999 ontving hij de Pritzker Architectuurprijs, vaak de Nobelprijs voor architectuur genoemd.
De combinatie van een visionaire architect en een hooggekwalificeerde constructeur werd beschouwd als de perfecte mix om het ambitieuze project te realiseren.
De brug is 343 meter hoog en overspant een afstand van 2460 meter over de rivier de Tam. Voor dit meesterwerk van architectuur en civiele techniek werden diverse geavanceerde technieken gebruikt, waaronder:
- Lasers.
- GPS.
- Hoogwaardig beton
- Diverse innovatieve materialen.
Het is een kabelviaduct van beton en staal dat de Tarn-kloof overspant nabij de stad Millau in Zuid-Frankrijk. Het viaduct maakt deel uit van de snelweg A75-A71 tussen Parijs, Béziers en Montpellier in Frankrijk.
De bouw ervan kostte ongeveer €310 miljoen en het viaduct werd officieel geopend in 2004. Het wordt beschouwd als een grote technische en architectonische prestatie en heeft sinds de opening verschillende prijzen gewonnen, waaronder de Outstanding Structure Award van de International Association for Bridge and Structural Engineering in 2006.
Overige informatie over het werk
Het viaduct werd gebouwd om de verkeersdrukte op de lokale wegen rond Millau tijdens de zomervakantie te verminderen. Vóór de bouw moest het verkeer afdalen naar het dal om het gebied te doorkruisen.
Na een consultatieperiode waarin verschillende architecten- en ingenieursconsortia offertes indienden, werd de offerte van Norman Foster en Michel Virlogeux, via hun bedrijven Sogelerg, Europe Etudes Gecti en Serf, en het architectenconsortium Foster + Partners, als de beste beschouwd.
De bouw begon in 2001 en duurde drie jaar. Het viaduct werd in december 2004 ingehuldigd. Tijdens de piek van de bouw werden 600 meestervaklieden ingezet om het viaduct te realiseren.
De bouw van de brug werd gefinancierd door het bouwbedrijf Eiffage, in ruil voor het recht om de komende 75 jaar tol te heffen. Mochten de tolheffingen echter te hoog oplopen, dan behoudt de Franse overheid zich het recht voor om vanaf 2044 de controle over te nemen.
Voor het viaduct werd 127.000 kubieke meter beton gebruikt, 19.000 ton staal om het beton te versterken en nog eens 5.000 ton voorgespannen staal voor de kabels en tuien. De bouwers hebben verklaard dat de brug minstens 120 jaar mee moet gaan.
Het viaduct heeft zeven betonnen pijlers die de bovenbouw dragen, bestaande uit 16 stalen wegvakken. Het viaduct heeft zes rijbanen met vluchtstroken, die allemaal bijeengehouden worden door 154 stalen kabels.
Bronnen:
