Koningin Elizabeth II, die vandaag, 8 september, is overleden, beviel van prins Charles en prins Andrew in het paleis, en tot op de dag van vandaag hangen er nog steeds berichten over koninklijke geboorten en sterfgevallen op de toegangspoorten, zodat het publiek ze kan lezen.
Buckingham Palace is sinds 1837 de officiële residentie van de Britse vorsten in Londen en is tegenwoordig het administratieve hoofdkwartier van de monarch. Hoewel het paleis gebruikt wordt voor de vele officiële evenementen en recepties van de koningin of koning, zijn de staatsvertrekken elke zomer open voor het publiek.
Buckingham Palace telt 775 kamers, waaronder 19 staatsvertrekken, 52 koninklijke en gastenkamers, 188 personeelskamers, 92 kantoren en 78 badkamers. Het gebouw is 108 meter breed, 120 meter diep (inclusief de centrale binnenplaats) en 24 meter hoog.
Tegenwoordig is Buckingham Palace nog steeds een functioneel gebouw en het middelpunt van de constitutionele monarchie van het Verenigd Koninkrijk. Het dient als locatie voor vele koninklijke evenementen en ceremonies, van het ontvangen van buitenlandse staatshoofden tot het vieren van prestaties tijdens investituren en recepties.
Jaarlijks bezoeken meer dan 50.000 mensen het paleis als gasten voor staatsbanketten, lunches, diners, recepties en tuinfeesten. Hare Majesteit houdt ook wekelijks audiënties met de premier en ontvangt nieuw benoemde buitenlandse ambassadeurs in Buckingham Palace.
Er worden het hele jaar door recepties gehouden om het werk te erkennen van het bedrijfsleven, de overheid, goede doelen, de sport, het Gemenebest en vele andere maatschappelijke gebieden.
Het paleis is vaak het middelpunt van belangrijke nationale vieringen en herdenkingen.
In 2002 werd er een muziekconcert georganiseerd in de tuin ter gelegenheid van het Gouden Jubileum van de Koningin, met onder andere een onvergetelijke uitvoering van Brian May's 'God Save The Queen' vanaf het dak van het paleis. Tijdens de viering van Hare Majesteits Diamanten Jubileum in 2012 werd het publiek uitgenodigd voor een speciale picknick in de tuin.
Het balkon van Buckingham Palace is een van de beroemdste ter wereld. De eerste geregistreerde koninklijke verschijning vond plaats in 1851, toen koningin Victoria er tijdens de festiviteiten ter gelegenheid van de opening van de Great Exhibition op stapte. Sindsdien hebben verschijningen op het balkon vele gelegenheden gemarkeerd, van de jaarlijkse officiële viering van de verjaardag van de koningin, wier overlijden vandaag werd bekendgemaakt, tot het bijwonen van de flypast van de RAF aan het einde van Trooping the Colour, koninklijke bruiloften, en speciale evenementen van nationaal belang zoals de 75e verjaardag van de Slag om Groot-Brittannië.
Hoewel het paleis wordt beschouwd als het administratieve centrum van de monarchie, is het ook in hoge mate een familiehuis, en huisvest het onder andere de Queen's Gallery en de Royal Mews. De koningin beviel in het paleis van prins Charles en prins Andrew, en tot op de dag van vandaag worden er nog steeds berichten over koninklijke geboorten en sterfgevallen op de toegangspoorten geplaatst, zodat het publiek deze kan lezen. De doop van de Prins van Wales, de Princess Royal, de Hertog van York en Prins William vond plaats in de Muziekzaal, en er zijn vele koninklijke huwelijken voltrokken, meest recentelijk die van de Hertog en Hertogin van Cambridge.
De kantoren van degenen die de dagelijkse activiteiten en taken van de koning en zijn directe familie ondersteunen, zoals het kantoor van de geheimsecretaris en het kantoor van de penningmeester en thesaurier van de koninklijke familie, zijn gevestigd in Buckingham Palace.
Hun verhaal
George III kocht Buckingham House in 1761 voor zijn vrouw, koningin Charlotte, om te gebruiken als comfortabel familiehuis in de buurt van St. James's Palace, waar veel hofbijeenkomsten plaatsvonden. Buckingham House werd bekend als het Queen's House, en 14 van George III's 15 kinderen werden er geboren.
George IV besloot, na zijn troonsbestijging in 1820, het huis te verbouwen tot een pied-à-terre, met hetzelfde doel als zijn vader George III.
Naarmate de werkzaamheden vorderden, tot eind 1826, veranderde de koning van gedachten. Met de hulp van zijn architect, John Nash, begon hij het huis te transformeren tot een paleis. Het parlement stemde in met een budget van 150.000 pond sterling, maar de koning drong aan op 450.000 pond sterling, omdat hij dat een realistischer bedrag vond. Nash behield het hoofdgebouw, maar verdubbelde de omvang door een nieuwe reeks kamers toe te voegen aan de westkant, aan de tuinzijde. Tegen de achtergrond van de gladde Bath-steen weerspiegelde de exterieurstijl de Franse neoklassieke invloed die George IV zo waardeerde.
De gerenoveerde kamers zijn de staats- en semi-staatsvertrekken, die sinds de tijd van Nash vrijwel onveranderd zijn gebleven.
De noord- en zuidvleugels van Buckingham House werden afgebroken en op grotere schaal herbouwd met een triomfboog, de Marble Arch, als middelpunt van een vergrote binnenplaats, ter herdenking van de Britse overwinningen bij Trafalgar en Waterloo.
In 1829 waren de kosten opgelopen tot bijna een half miljoen pond. Nash's extravagantie kostte hem zijn baan, en na de dood van George IV in 1830 huurde zijn jongere broer, Willem IV, Edward Blore in om het werk af te maken. De koning heeft nooit in het paleis gewoond. Sterker nog, toen het parlementsgebouw in 1834 door brand werd verwoest, bood de koning het paleis aan als nieuwe zetel voor het parlement, maar dit aanbod werd afgewezen.
Koningin Victoria was de eerste vorstin die in juli 1837 haar intrek nam in het paleis, en in juni 1838 was zij de eerste Britse monarch die Buckingham Palace verliet voor een kroning. Haar huwelijk met prins Albert in 1840 bracht al snel de tekortkomingen van het paleis aan het licht.
Een groot probleem voor het pasgetrouwde stel was het gebrek aan kinderkamers en het geringe aantal gastenkamers. De enige oplossing was om Marble Arch, dat nu in de noordoostelijke hoek van Hyde Park staat, te verplaatsen en een vierde vleugel te bouwen, waardoor een binnenplaats ontstond. De kosten van de nieuwe vleugel werden grotendeels gedekt door de verkoop van het Royal Pavilion van George IV in Brighton.
Blore voegde een zolderverdieping toe aan het hoofdgebouw van het paleis en versierde de buitenkant met marmeren friesen die oorspronkelijk bedoeld waren voor Nash's Marble Arch. Het werk werd voltooid in 1847. Rond de eeuwwisseling vertoonde de gladde Franse steen die voor Blore's oostgevel was gebruikt tekenen van verval, grotendeels als gevolg van de beruchte Londense roet, en moest deze worden vervangen.
In 1913 werd besloten de gevel te bekleden. Sir Aston Webb, die al diverse grote openbare gebouwen had ontworpen, kreeg de opdracht een nieuw ontwerp te maken. Webb koos voor Portlandsteen, waarvan de voorbereiding twaalf maanden duurde voordat de bouwwerkzaamheden konden beginnen. Eenmaal gestart, duurde het dertien weken om de gevelbekleding aan te brengen, een proces waarbij ook het oude metselwerk verwijderd moest worden.
De huidige esplanade van het paleis, waar de wisseling van de wacht plaatsvindt, werd aangelegd in 1911 als onderdeel van het Victoria Memorial-project.
De poorten en hekwerken werden ook in 1911 voltooid; de Noord-Centrale Poort is nu de dagelijkse ingang van het paleis, terwijl de Centrale Poort wordt gebruikt voor staatsgelegenheden en het vertrek van de wacht na de wisseling van de wacht. De werkzaamheden werden net voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 afgerond.
Een bezoek aan het paleis
Buckingham Palace is tijdens de zomermaanden open voor publiek en in december, januari en rond Pasen is het paleis jaarlijks voor een beperkt aantal bezoekers toegankelijk.
Aan de achterzijde van het pand ligt de grootste tuin van de City of London, waar meer dan 8.000 gasten bijeenkwamen voor de theefeesten die koningin Elizabeth organiseerde. De tuin zelf beslaat 40 hectare en beschikt ook over een helikopterplatform, een tennisbaan en een meer.
Bron: Officiële website
Wikipedia
