In de Dominicaanse Republiek blijven we miljarden investeren in publieke en private infrastructuur, maar we hebben een fundamentele technische waarheid nog steeds niet begrepen: onderhoud is preventie. En preventie is de meest efficiënte manier om mensenlevens te beschermen en structurele kostenoverschrijdingen voor de staat en investeerders te voorkomen.
Een project eindigt niet bij de opening. Dan begint juist de nuttige levenscyclus. Zonder gepland onderhoud begint elk gebouw – of het nu een ziekenhuis, school, brug, kantoorgebouw of woongebouw is – een geleidelijk proces van verval dat, als het niet tijdig wordt aangepakt, een risico vormt.
Storingen die niet toevallig zijn
Structurele defecten, losraken, ernstige lekkages, corrosie van metalen onderdelen, elektrische overbelasting of explosies als gevolg van gasophoping zijn meestal geen plotselinge gebeurtenissen; ze zijn in de meeste gevallenhet gevolg van gebrek aan inspectie, continue controle en preventief onderhoud.
De werkelijke kosten van het niet voorkomen
Het economische verschil tussen preventie en herstel is enorm. Technisch gezien kan het repareren van een beschadigde constructie drie tot tien keer meer kosten dan het correct onderhouden ervan vanaf het moment van ingebruikname. Naarmate de verslechtering voortschrijdt, is het geen kwestie meer van onderhoud, maar van rehabilitatie of gedeeltelijke reconstructie, wat leidt tot onderbrekingen van de dienstverlening, overlast voor gebruikers en een grotere budgettaire last.
President Luis Abinader heeft onlangs aangekondigd dat de regering een speciale bijdrage van RD$ 2,5 miljard aan het Ministerie van Openbare Werken, overeenkomend met de begroting van vorig jaar en die van 2025, om noodzakelijke correcties door te voeren.
Deze gegevens onthullen een schrijnende realiteit: wanneer permanent onderhoud noch structureel noch systematisch is, moet de overheid buitengewone investeringen doen om situaties te corrigeren die met continue preventie voorkomen hadden kunnen worden.
In de publieke sector creëert gebrekkig onderhoud een complexe financiële cyclus: nieuwe projecten worden gebouwd, terwijl bestaande projecten extra middelen voor reparaties vereisen. Dit verhoogt de overheidsuitgaven en beperkt de mogelijkheden van de staat om te investeren in nieuwe sociale programma's.
Ook in de particuliere sector verliezen gebouwen zonder onderhoud waarde, leiden ze tot meer schadeclaims, hogere verzekeringspremies en stellen ze eigenaren en ontwikkelaars bloot aan grotere juridische risico's.
Verzekeringsmaatschappijen berekenen het operationele risico; wanneer onderhoudsprogramma's ontbreken, stijgen de premies omdat de kans op een ongeval groter is. Wat niet wordt geïnvesteerd in preventie, wordt betaald in verzekeringskosten, rechtszaken en dure reparaties.
Onderhoud als structureel beleid
Onderhoud moet als een doorlopend beleid worden beschouwd. Dit omvat regelmatige inspecties, structurele controles, evaluatie van elektrische en gasinstallaties, monitoring van sanitaire systemen en het opstellen van veiligheidsprotocollen.
Maar nog belangrijker: effectief onderhoud begint al tijdens de bouwfase. Als het project vanaf het begin niet technisch werd begeleid, als processen niet werden gedocumenteerd en als er geen controle was op materialen en specificaties, verliest het latere onderhoud aan effectiviteit.
Technische supervisie: het eerste preventieve filter
Daarom heb ik herhaaldelijk benadrukt dat het van belang is om gespecialiseerd en onafhankelijk technisch toezicht op de aannemer te garanderen in elke fase van het bouwproces. Toezicht is de eerste verdedigingslinie; onderhoud zorgt voor de continuïteit van een controlecultuur.
In de bouw geldt: wat niet onderhouden wordt, gaat achteruit; en die achteruitgang kost uiteindelijk veel meer dan het voorkomen ervan.
Onderhoud is een strategie voor veiligheid en financiële duurzaamheid. En tenzij we het als een permanent structureel beleid invoeren, zullen we de prijs van het niet-preventief handelen blijven betalen in termen van publieke middelen en mensenlevens.
In de Dominicaanse Republiek is het essentieel om een cultuur van onderhoud na de bouw te bevorderen als een permanente praktijk van preventie en duurzaamheid bij openbare en particuliere werken.
Aanbevolen lectuur:
- Gebrek aan onderhoud en een gebrekkige preventiecultuur zijn de oorzaak van veel lekkages, aldus Luis Manuel Rosario van ATTICO Constructora
- Van de Jet Set-tragedie tot ziekenhuizen in gevaar: de stille infrastructuurcrisis in de Dominicaanse Republiek
- Bouwsector in 2025: instortingen, gebrek aan toezicht en een sector die het dieptepunt heeft bereikt
