Deze week heb ik stilgestaan bij het woord nederigheid en de ware betekenis ervan. Ik heb nagedacht over hoe vaak mensen zichzelf kleiner maken of ontkennen in naam van nederigheid, totdat ik tot een conclusie kwam die ik dringend wil delen: het concept is verwrongen en die verwarring kost deals, commissies en positionering in de sector.
Het woord komt van het Latijnse *humilitas*, afgeleid van *humus*, wat aarde betekent, en verwijst naar met beide benen op de grond blijven staan en de eigen realiteit eerlijk kennen, zonder ego op te blazen maar ook zonder talenten te verbergen. Ware nederigheid vereist nooit dat je jezelf onzichtbaar maakt of je eigen waarde verloochent, en toch heb ik gemerkt dat sommige makelaars, uit angst arrogant over te komen, zichzelf kleineren, hun ervaring minimaliseren, hun succesverhalen weglaten of zich bijna verontschuldigen bij het presenteren van hun tarieven.
Die fout heeft directe gevolgen voor het bedrijf. Een klant die op het punt staat een belangrijke financiële beslissing te nemen, zoekt zekerheid. Als de professional twijfelt aan zijn of haar eigen waarde, verspreidt die twijfel zich onmiddellijk en ontstaat er een kloof die uiteindelijk het reeds opgebouwde vertrouwen ondermijnt.
Verkleinen van je woning wekt niet het medeleven op dat velen verwachten; integendeel, het straalt onzekerheid uit, en onzekerheid verkoopt geen vastgoed, verdedigt geen eerlijke commissies en bouwt geen sterk persoonlijk imago op in een markt waar reputatie allesbepalend is.
Het is belangrijk om de verwarring te benadrukken die soms bestaat tussen arrogantie en overtuiging: de eerste is bedoeld om superioriteit te tonen, terwijl de laatste simpelweg kennis uitstraalt. Wanneer een professional kalm stelt dat hij of zij dit soort transacties al tien jaar structureert, is dat niet arrogant, maar biedt hij of zij juist de eerlijkheid over de ervaring die een investeerder nodig heeft om een beslissing te nemen.
Echte nederigheid en professioneel zelfvertrouwen gaan hand in hand, zonder dat er een conflict ontstaat. Men kan empathisch, benaderbaar en leergierig zijn, en tegelijkertijd standvastig zijn in het communiceren van resultaten of het verdedigen van de waarde van het eigen werk. Het een sluit het ander niet uit. Het is niet deugdzaam om ongunstige omstandigheden te accepteren uit angst veeleisend over te komen, noch om te zwijgen over successen uit angst om ongemak te veroorzaken.
Het is de moeite waard om te analyseren in hoeverre wat als nederigheid wordt beschouwd, in werkelijkheid angst is voor afwijzing, kritiek of het innemen van ruimte, vermomd als deugd.
Die angst belemmert uiteindelijk de groei van professionals met buitengewoon potentieel, en daarom is het belangrijk te onthouden dat het erkennen van je eigen waarde niet het tegenovergestelde is van bescheidenheid, maar juist de voorwaarde om die bescheidenheid authentiek te kunnen uitoefenen.
Alleen zij die hun eigen waarde kennen, kunnen anderen dienen zonder arrogantie en zonder vrees.
Aanbevolen lectuur:
