De sanitair ingenieur legt uit dat deze systemen een deel van de vaste stoffen tegenhouden en het organische materiaal in het afvalwater verminderen, maar dat er aanvullende processen nodig zijn om te voldoen aan de milieunormen voor lozing
SANTO DOMINGO - Septische systemen met filters die in veel huizen en vastgoedprojecten in de Dominicaanse Republiek zijn geïnstalleerd, kunnen het grondwater in gevaar brengen wanneer afvalwater in de ondergrond wordt geloosd zonder voldoende behandeling, waarschuwt sanitair ingenieur Raymond Martínez, voorzitter van Sistemas Hidrosanitarios & Asesoría Ambiental SRL (SIHISA).
"Dit heeft gevolgen voor het milieu, omdat je de grondwaterlaag rechtstreeks vervuilt", waarschuwde de specialist, verwijzend naar de consequenties van het infiltreren van afvalwater dat nog steeds verontreinigende stoffen bevat.
Martínez legde uit dat septische tanks in de eerste plaats zijn ontworpen om bezinkbare vaste stoffen af te scheiden en de organische belasting in afvalwater gedeeltelijk te verminderen. Hij verduidelijkte echter dat de werking ervan op zichzelf geen garantie biedt dat de resulterende vloeistof voldoet aan de milieueisen voor uiteindelijke verwijdering.
"Een septische tank is een constructie" die bedoeld is om een deel van de bezinkbare zwevende deeltjes vast te houden, legde de ingenieur uit. Deze beperking is vooral relevant in het land, waar deze systemen in diverse woonwijken als alternatief voor het rioleringssysteem worden gebruikt.
Septische tanks houden slechts een deel van de verontreinigingen tegen
Volgens Martinez kan een conventioneel septisch systeem ongeveer 60% van de bezinkbare zwevende deeltjes verwijderen en daardoor ook tussen de 30% en 35% van de organische stof die aan de vastgehouden vaste stoffen is verbonden.
De specialist legde uit dat de procedure plaatsvindt in een kamer waar de zwaardere deeltjes naar de bodem zakken. Ondertussen breken anaërobe micro-organismen, die functioneren bij afwezigheid van zuurstof, een deel van het opgehoopte organische afval af.
Als gevolg van deze biologische activiteit worden gassen zoals methaan en koolstofdioxide geproduceerd, bestanddelen van het biogas dat tijdens het proces ontstaat.
Het water dat het reservoir verlaat, bevat echter nog steeds stoffen die in die eerste fase niet zijn verwijderd. Daarom benadrukte de ingenieur dat deze constructies niet verward moeten worden met complete afvalwaterzuiveringsinstallaties.
"Een septische tank op zich voldoet niet aan de lozingsnormen van dit land of van welk ander land dan ook," betoogde Martínez, waarmee hij de beperkingen van deze sanitaire oplossing toelichtte.
Sedimentatie en anaërobe afbraak vormen dus slechts een deel van het proces dat nodig is om de verontreinigende stoffen in huishoudelijk vloeibaar afval te verminderen.
Ze voegen extra camera's toe om de behandeling te verbeteren
Gezien deze beperkingen wees de voorzitter van SIHISA erop dat sommige projecten al zo'n 15 tot 20 jaar een aanvullende kamer met een steenlaag, een zogenaamd bacteriebed, integreren om de afbraak van het organische materiaal dat in de vloeistof achterblijft te bevorderen.
"We voegen nog een kamer toe, een stenen bed," legde Martínez uit, waarmee hij de evolutie van deze installaties in bepaalde vastgoedprojecten beschreef.
Deze component verbetert het initiële zuiveringsproces door de activiteit van micro-organismen die helpen de organische belasting te verminderen. De ingenieur waarschuwde echter dat deze extra fase op zich geen garantie biedt dat het effluent de vereiste kwaliteitsniveaus bereikt voordat het wordt geloosd.
"Het voldoet uiteraard ook niet aan de eisen. We hebben dus nog steeds desinfectie nodig," merkte hij op, verwijzend naar de noodzaak om extra mechanismen toe te voegen om het proces te voltooien.
Om die reden was hij van mening dat de installatie van aanvullende elementen onderdeel moest zijn van een integraal ontwerp en niet simpelweg een kwestie van het toevoegen van opeenvolgende kamers. Elke fase, zo benadrukte hij, moest een specifieke functie vervullen bij het verbeteren van de waterkwaliteit vóór de uiteindelijke lozing.
Het risico van het lozen van afvalwater in de ondergrond
Naast de technische beperkingen waarschuwde Martínez dat een van de grootste milieuproblemen ontstaat wanneer de vloeistof uit deze mechanismen in de grond sijpelt en ondergrondse watervoerende lagen kan bereiken.
Hoewel zuivering via septische tanks en druppelfilters een deel van de vervuiling vermindert, kan het resulterende water nog steeds stoffen bevatten die de kwaliteit van de watervoorziening kunnen aantasten. Daarom vereist de lozing van dit afvalwater een beoordeling waarbij zowel de toegepaste zuiveringsmethode als de omgevingsomstandigheden in overweging worden genomen.
De specialist achtte het bijzonder belangrijk om de sanitaire voorzieningen te onderzoeken die worden gebruikt in woonwijken en andere wooncomplexen die niet zijn aangesloten op het openbare rioolnetwerk, vanwege de mogelijke gevolgen voor de ondergrondse watervoorraden.
"Daarom is het een oplossing met een lage doorstroming, bijna voor het platteland, maar we gebruiken het wel in de Dominicaanse Republiek," verklaarde hij, waarbij hij de toepasbaarheid van deze systemen in de Dominicaanse context ter discussie stelde.
In dat opzicht betoogde hij dat bij het beheer van vloeibaar afval rekening moet worden gehouden met de effectieve zuiveringscapaciteit, de bodemkenmerken en de bescherming van het grondwater. Anders zou een alternatief dat is ontworpen om in de sanitaire behoeften te voorzien, een bron van milieuvervuiling kunnen worden.
Hij verklaarde tevens dat de evaluatie van deze installaties alle noodzakelijke fasen voor de behandeling van afvalwater moet omvatten, van het vasthouden van vaste stoffen en het verminderen van organisch materiaal tot desinfectie, waar nodig, afhankelijk van de kenmerken van het systeem en de geldende eisen.
Aanbevolen lectuur:
