Sanitaire ingenieur Raymond Martinez waarschuwt dat de groei van de vastgoedsector heeft geleid tot een toename van de lozing van afvalwater, zonder dat de capaciteit van de rioolwaterzuiveringsinstallaties en -inzamelingspunten in hetzelfde tempo is uitgebreid
SANTO DOMINGO - In 2024 had 24,70% van de Dominicaanse huishoudens een toilet aangesloten op het rioolstelsel, terwijl 75,30% gebruikmaakte van septische tanks, volgens het Jaarboek Milieustatistiek 2025 van het Nationaal Bureau voor de Statistiek (ONE), met gegevens van de Nationale Continue Arbeidsenquête (ENCFT).
Het percentage huishoudens dat op het netwerk is aangesloten, is nauwelijks veranderd ten opzichte van 2016, toen het 24,93% bedroeg. Gedurende de negen jaar van de reeks schommelde de indicator tussen 23,84% in 2017 en 26,37% in 2019.
De sanitaire voorzieningen lieten echter aanzienlijke vooruitgang zien, vooral in stedelijke gebieden. Volgens hetzelfde jaarboek steeg het percentage stedelijke huishoudens met een eigen toilet van 83,88% in 2016 naar 93,01% in 2024. Op het platteland steeg dit percentage van 52,78% naar 77,58%, terwijl het gebruik van privétoiletten daalde van 35,14% naar 13,92%.
Deze cijfers weerspiegelen een verschil tussen de beschikbaarheid van sanitaire voorzieningen in woningen en hun aansluiting op een collectief rioolwaterzuiveringsnetwerk. De statistieken geven echter geen details over de oorzaken van deze discrepantie.
Het is niet in hetzelfde tempo gegroeid als de bouw
Volgens Raymond Martínez, sanitair ingenieur en voorzitter van Sistemas Hidrosanitarios & Asesoría Ambiental SRL (SIHISA), is een van de redenen voor dit verschil dat de sanitaire infrastructuur niet in hetzelfde tempo is uitgebreid als de bouw van nieuwe vastgoedprojecten.
Vastgoedontwikkeling zorgt voor meer downloads
Martínez wees erop dat in steden als Groot-Santo Domingo en Santiago, waar de bouwactiviteit aanzienlijk is toegenomen, de rioleringsnetwerken vrijwel ongewijzigd zijn gebleven ondanks de nieuwe eisen.
Als voorbeeld noemde hij de wijk Gazcue in het Nationaal District, waar, zo legde hij uit, rioolbuizen liggen die zo'n 100 jaar oud zijn, terwijl er in die periode nieuwe woontorens zijn gebouwd en de lozing van afvalwater is toegenomen.
Volgens de expert is deze situatie deels te wijten aan de beperkte overheidsinvesteringen in sanitaire voorzieningen. Bovendien waarschuwde hij dat de capaciteit van het systeem niet alleen kan worden beoordeeld op basis van de lengte van de leidingen, maar ook op basis van de beschikbaarheid van faciliteiten om het opgevangen afvalwater te verwerken.
In die zin maakte hij onderscheid tussen verzamelaars, die afvalwater opvangen en transporteren, en zuiveringsinstallaties, waar het afvalwater de noodzakelijke behandeling ondergaat voordat het definitief wordt afgevoerd.
"Het vergroten van de capaciteit van de riolering is één ding, maar het bouwen van afvalwaterzuiveringsinstallaties om het afvalwater te zuiveren is iets heel anders," legde hij uit.
De toename van het aantal huizen met een toilet betekent dus ook een grotere productie van huishoudelijk afvalwater. Volgens de ingenieur is deze extra vraag echter niet gepaard gegaan met een overeenkomstige uitbreiding van de rioleringsnetwerken en de capaciteit voor de behandeling van vloeibaar afvalwater.
Septische tanks en de risico's voor het grondwater
Gezien de beperkte dekking van het rioleringssysteem spelen individuele afvalwatersystemen nog steeds een belangrijke rol in Dominicaanse huishoudens. De werking ervan brengt echter milieuvraagstukken met zich mee die moeten worden geanalyseerd aan de hand van de omstandigheden van elke locatie.
Martínez legde uit dat septische systemen uit één of twee compartimenten kunnen bestaan en aangevuld kunnen worden met filterputten, constructies die de infiltratie van vloeistoffen in de ondergrond mogelijk maken.
Hij waarschuwde dat in gebieden zonder rioleringsnetwerk, waar deze systemen worden gebruikt, grondwaterverontreiniging kan optreden. Hij verduidelijkte echter dat de omvang van het risico afhangt van het terrein en de technische omstandigheden waaronder deze installaties zijn gebouwd en in gebruik zijn genomen.
Om deze reden is het beheer van afvalwater via filterputten een aspect dat milieu-aandacht vereist, met name vanwege de mogelijke impact op aquifers, die een bron van grondwater vormen.
Vandaar het belang om niet alleen te kijken naar de aanwezigheid van toiletten en andere voorzieningen in woningen, maar ook naar de bestemming van de geproduceerde vloeistoffen en de omstandigheden waaronder deze worden afgevoerd.
(Externe bron).
De uitgaven aan milieu-uitgaven voor afvalwater zijn gedaald
Daarbij komt nog de vermindering van de overheidsuitgaven in de categorie afvalwaterbeheer, afwatering en riolering.
Volgens het Environmental Statistics Bulletin nr. 10 daalden de middelen die onder die post vallen van RD$ 7,72 miljoen in 2023 naar RD$ 2,54 miljoen in 2024, wat een daling van 67,09% vertegenwoordigt.
Op basis van deze cijfers blijkt uit berekeningen dat het bedrag voor 2024 ongeveer gelijk was aan 0,03% van de totale milieu-uitgaven voor dat jaar, die neerkwamen op RD$ 8.620,59 miljoen.
Het bulletin vermeldt echter niet welke projecten of instellingen onder die budgetcategorie vallen. Ook geeft de tabel in het jaarboek geen uitsplitsing van de rioolaansluitingen tussen stedelijke en landelijke gebieden, noch wordt de basis voor de berekening van het gepubliceerde percentage gespecificeerd.
De indicatoren tonen dan ook aan dat het percentage huishoudens dat is aangesloten op het rioleringsnetwerk vrijwel stabiel is gebleven, ondanks de toename van huishoudens met een eigen toilet. Officiële gegevens laten bovendien een daling zien in de middelen die worden toegewezen aan afvalwater, riolering en afwatering.
Aanbevolen lectuur:
