SANTO DOMINGO - Vandaag willen we de nostalgie aanwakkeren van onze lezers die in de jaren 80 en begin jaren 90 tiener waren en massaal op zondagmiddag samenkwamen voor een avondje muziek en plezier in discotheek Neonin Hotel Hispaniola in Santo Domingo.
Het idee om 's middags naar een discotheek te gaan klinkt misschien vreemd voor jongeren, maar die middagvoorstellingen waren massaal, zeer gewild en enorm populair onder tieners en jongvolwassenen uit de midden- en hogere middenklasse die 's avonds nog niet legaal naar nachtclubs mochten.
Van drie uur 's middags tot uiterlijk zeven of acht uur 's avondswas het feest in volle gang, en portier "De la Paz" zorgde ervoor dat niemand naar binnen sloop. Binnen, te midden van de wervelwind van licht en spiegels, dansten tientallen tieners van middelbare scholen en universiteiten in de hoofdstad op de muziek van Madonna, Boy George, Michael Jackson, Wham!, The Police, Forekner, Cyndi Lauper, Laura Branigan, Scorpions, AC/DC, U2, Guns N' Roses, Bon Jovi, Aerosmith, Air Supply, Queen en vele anderen.
Het topdrankje was de "grote glas rode punch met ijs", een iconisch symbool van de middagvoorstelling in Neon. Een fruitpunch, die sommigen slim omtoverden tot een rum punch, aangezien de verkoop van alcohol aan minderjarigen verboden was. Maar het gebeurde dat sommigen de avond wankelend afsloten. Misschien kwam het door de overdaad aan suiker, want piña colada's, vruchtensappen en frisdranken domineerden de bar, geserveerd in hoge glazen versierd met kleurrijke papieren parasolletjes.
Als je er zin in hebt, is hier het recept voor Neóns kenmerkende drankje, de fruitpunch – betaalbaar, kleurrijk en zoet. Een explosieve mix van tropische smaken die de vloeibare ziel van de plek vormde, met een kers op de bodem. De magie vindt plaats door witte rum toe te voegen aan het volgende mengsel:
Sinaasappel- en ananassap
Een vleugje grenadine
Vloeibare suiker (optioneel)
Een scheutje limoen- of citroensap
Veel ijs
Met de toevoeging van rum was het een drankje dat "snel naar boven ging, maar soepel naar beneden gleed", aldus de paar volwassenen die het bestelden, met hun identiteitsbewijs in de hand.
Muziek, mode en energie
De stilte die heerst wanneer je langs het westelijke trottoir van Hotel Hispaniola loopt, contrasteert sterk met de drukte van zondagmiddagen achter de deuren van het hotel. (Externe bron).
In die hormonale roes van rusteloze jongens en eerste kusjes dansten ze alsof er geen morgen was op een tot de nok toe gevulde dansvloer, in groepjes, in tweetallen of alleen. Blazers met enorme schoudervullingen, skinny jeans, witte sneakers en haarspray waren overal. Oorbellen met kruisjes, alle denkbare armbanden en leren jassen waren helemaal in.
Het was tijd om de middelbare school af te ronden en een stap dichter bij de volwassen wereld te komen, met toestemming van mijn ouders en genoeg zelfvertrouwen om zonder direct toezicht naar school te gaan. Lach je? Je herinnert je vast nog wel je ondeugende momenten. Net als jij herinneren velen zich nu hun eerste kus, hun eerste dans of hun eerste 'versierpoging' in de Neon-matinee.
Deze activiteiten zijn van de culturele radar verdwenen, verdrongen door andere bezigheden of door onderdompeling in sociale media, videogames, privéfeesten en andere vormen van vrijetijdsbesteding. Maar in de herinneringen van een hele generatie is de zondagmiddagvoorstelling in Neón een stralend hoofdstuk van een jeugd met een eigen ritme, onschuldig en levendig, waar elke zondag vier uur lang een gevoel van avontuur en vrijheid gaf, totdat een paar auto's of vertrouwde taxi's arriveerden om de gelukkigsten op te halen. Anderen liepen naar huis, dat vlakbij was.
Neon trilt niet meer
De stilte die je voelt als je over het westelijke trottoir van Hotel Hispaniola loopt, contrasteert sterk met de drukte van zondagmiddagen buiten de deuren. Decennialang was het de ontmoetingsplaats voor de jeugd van de hoofdstad, een plek zonder labels die nog steeds in de herinneringen van velen voortleeft.
In de loop der jaren werd Neón overschaduwd door nieuwere, meer verfijnde aanbiedingen op het gebied van branding en esthetiek, en uiteindelijk verdween het. Het was meer dan alleen een nachtclub: het was de plek voor eerste dates, studentenlachbuien, vluchtige eerste liefdes en het gevoel dat het stadsleven in de hoofdstad een eigen leven leidde. Dat waren middagen zonder sociale media, met lichten die voor zichzelf spraken en ritmes die generaties definieerden.
De avonden voor volwassenen.
Hoewel de Neon Matinee in de jaren 80 een van de populairste in Santo Domingo, was het 's avonds een van de meest iconische en exclusieve plekken voor volwassenenvermaak in de stad, dankzij de woensdagavonden voor studenten en de beroemde open bar voor 20 peso.
Historische bronnen verbinden deze plek met Maunaloa, Embassy, Ommi (Sheraton Hotel) en Lafuente (Hotel Jaragua), als onderdeel van het collectieve geheugen van het nachtleven voor een bevolking die opgroeide en tegelijkertijd op zoek was naar haar identiteit. Als je in de jaren '80 en '90 niet in Neón bent geweest, was je niet meer van deze tijd.
