Twintig jaar geleden keek de wereld vol verbazing toe hoe een van de meest iconische wolkenkrabbers uit de Amerikaanse geschiedenis en het grootste symbool van New York City werd gesloopt

De Twin Towers maakten deel uit van het World Trade Center. Dit was een complex van gebouwen in Lower Manhattan, New York City, Verenigde Staten, dat op 4 april 1973 werd geopend.

Vandaag is het 20 jaar geleden dat het gebouw instortte en de wereld herdenkt de verschrikkingen van de aanslagen van 11 september 2001, die het meest representatieve symbool van New York verwoestten.

Toen de North Tower (1970) en de South Tower (1971) voltooid waren, stonden ze bekend als de Twin Towers en waren ze destijds de hoogste gebouwen van New York City. De rest van het complex bestond uit vijf kantoorgebouwen waarin verschillende bedrijven waren gevestigd.

Hun verhaal

Het gebouw werd gebouwd tussen 1966 en 1985, tegen een totale kostprijs van 400 miljoen dollar, en stond in het hart van het financiële district in Lower Manhattan. Het werd begin jaren zestig ontworpen door Minoru Yamasaki and Associates. Elke toren telde 110 verdiepingen. De eerste steen werd gelegd op 5 augustus 1966.

Poging

De Twin Towers hadden weliswaar al eerder kleinere aanvallen te verduren gehad, maar de aanslag op de ochtend van dinsdag 11 september 2001 schokte de wereld. Een groep kapers van Al-Qaeda slaagde erin twee Boeing 767-vliegtuigen in de torens te laten crashen, waarmee ze een van de ergste terroristische aanslagen op de Verenigde Staten pleegden.

Het eerste vliegtuig raakte de Noordtoren om 8:45 uur. Het gebouw brandde 102 minuten lang en stortte om 10:28 uur in slechts 11 seconden in. Om 9:03 uur stortte het tweede vliegtuig neer op de Zuidtoren. Dit gebouw hield het 56 minuten vol en stortte om 9:59 uur in 9 seconden in; het dodental bedroeg 2763. Gebouw 7 stortte diezelfde dag in en de rest moest worden gesloopt omdat de schade onherstelbaar was. Het opruimen van het puin en het herstellen van de locatie duurde acht maanden.

De constructie ervan

In maart 1965 begon de havenautoriteit met de verwerving van het terrein. De locatie bevond zich op een stortplaats, 20 meter onder de rotsbodem. Om het project te voltooien, werd aan de westkant van het terrein een keermuur gebouwd om het water van de Hudson buiten te houden. Het duurde veertien maanden om de keermuur te voltooien, wat noodzakelijk was voordat de uitgraving van het binnenste van het terrein kon beginnen.

Tishman Realty & Construction kreeg de opdracht om toezicht te houden op de bouw van het project. De werkzaamheden aan de noordelijke toren begonnen in augustus 1968; de werkzaamheden aan de zuidelijke toren begonnen in januari 1969

Architectuur

Minoru Yamasaki was de hoofdarchitect van het project en benoemde Emery Roth & Sons tot mede-architecten. Hij ontwierp een plan om twee identieke torens in het complex te integreren; oorspronkelijk was hij van plan om elke toren 80 verdiepingen hoog te maken. Om echter te voldoen aan de eis van de havenautoriteit van 930.000 vierkante meter kantoorruimte, moest elke toren 110 verdiepingen hoog worden.

Het ontwerp

Een belangrijke beperking bij dit type constructie heeft te maken met liften; er is een regel die stelt dat hoe hoger een gebouw is, hoe meer liften er nodig zijn, en dit neemt te veel ruimte in beslag. Yamasaki en de andere ingenieurs kwamen overeen om een ​​nieuw systeem te gebruiken met twee speciale lobby's, waardoor gebruikers konden overstappen van een snelle lift met hoge capaciteit naar een lokale lift, die op elke verdieping van een gedeelte kon stoppen. In totaal waren er 104 liften in elke toren.

Structuur

Het constructiebureau Worthington, Skilling, Helle & Jackson was verantwoordelijk voor de uitvoering van Yamasaki's ontwerp. De technische afdeling van de havenautoriteit fungeerde als hoofdingenieur, Joseph R. Loring & Associates als elektrotechnisch ingenieur en Jaros, Baum & Bolles als werktuigbouwkundig ingenieur voor dit enorme project. Een van de hoofdingenieurs, Leslie Robertson, werkte nauw samen met de Canadese ingenieur Alan G. Davenport aan de ontwikkeling van de visco-elastische dempers, die een groot deel van de schommelingen konden absorberen

Hoogte

Toen de bouw in 1970 voltooid was, was de North Tower twee jaar lang het hoogste gebouw ter wereld, waarmee het het Empire State Building overtrof, dat die titel 40 jaar lang had gedragen. De toren was 417 meter hoog en in 1978 werd er een 110 meter hoge telecommunicatieantenne of -mast op het dak geplaatst. Het hoogste punt bereikte 527 meter.

De zuidelijke toren werd daardoor, na de voltooiing in 1971, het op één na hoogste gebouw ter wereld. Het observatiedek op het dak bevond zich op een hoogte van 415 meter en het interne observatiedek op 400 meter.

De Twin Towers droegen de titel van hoogste gebouw ter wereld tot 1973, toen de Willis Tower in Chicago een hoogte van 440 meter tot aan het dak bereikte. Gedurende hun bestaan ​​hadden ze de meeste verdiepingen (110), een aantal dat pas werd overtroffen door de bouw van de Burj Khalifa, die in 2010 in Dubai werd ingewijd.

Het gehele complex, bestaande uit gebouwen, besloeg 1.040.000 vierkante meter. Het was aanvankelijk ontworpen voor bedrijven en organisaties die direct betrokken waren bij de handel, maar het behaalde in eerste instantie niet het verwachte succes in het aantrekken van dat soort klanten. In de beginjaren waren verschillende overheidsorganisaties belangrijke huurders van het World Trade Center, waaronder de staat New York.

Pas in de jaren tachtig begon de financiële situatie van de stad te verbeteren en vestigden zich particuliere bedrijven, voornamelijk financiële ondernemingen met banden met Wall Street, in het complex. Tegen de jaren negentig waren er zo'n 500 bedrijven gevestigd.

Op de 110e verdieping van de noordelijke toren bevond zich de radio- en televisie-uitzendapparatuur voor de meeste zenders in New York.

De bezoeken

Bezoekers moesten strenge veiligheidscontroles ondergaan. Bij goed weer konden ze twee korte trappen beklimmen van het observatiedek op de 107e verdieping naar een ander observatiedek op de 110e verdieping. Op een heldere dag konden ze genieten van een uitzicht over een afstand van meer dan 80 kilometer. Als iconische figuur in de Amerikaanse financiële wereld was het een populaire plek voor toeristen die naar de top wilden om foto's te maken van het panoramische uitzicht.

Nu Ground Zero

One World Trade Center is het hoofdgebouw van het nieuwe complex op deze locatie en telt 104 verdiepingen. De bouw kostte 3,9 miljard dollar en het gebouw werd ingehuldigd op 3 november 2014. Tot aan het dak is het 417 meter hoog, wat neerkomt op een totale hoogte van 541 meter. Het is momenteel het hoogste gebouw op het westelijk halfrond en staat op de zesde plaats van hoogste gebouwen ter wereld.

Het National 9/11 Memorial bevindt zich op de plek waar de voormalige Twin Towers stonden. Daar staan ​​twee identieke reflecterende vijvers, bekend als het Forest of Trees, op dezelfde plek waar de Twin Towers ooit stonden. De namen van alle slachtoffers van de aanslagen zijn in brons gegraveerd op de bovenste wanden van de vijvers. Het 9/11 Memorial Museum toont voorwerpen uit de gebouwen, foto's van de aanslag en andere objecten.

Vlakbij bevindt zich de Oculus, een bouwwerk ontworpen door de Spaanse kunstenaar Santiago Calatrava, dat tot wel elf verschillende metrolijnen met elkaar verbindt, ondergrondse toegang biedt tot de belangrijkste torens van het World Trade Center en een winkelcentrum en restaurants herbergt. Het werd ingehuldigd op 4 maart 2016 en kostte 4 miljard dollar. Het ontwerp symboliseert een duif die door de kleine handjes van een kind wordt losgelaten en het staat bekend als het duurste metrostation ter wereld.

Bronnen: Knowing USA/Wikipedia.