Eind 2024 had ik een ontmoeting met een internationaal bedrijf dat een nieuw bedrijfsmodel wilde uitproberen in de Dominicaanse Republiek. Ze kwamen met vragen, kaders, meetinstrumenten en een zeer duidelijke visie op wat ze zochten.
Meer dan 10 steden, drie dagen en de Dominicaanse Republiek vanuit een ander perspectief bekeken
In samenwerking met een internationaal bedrijf gespecialiseerd in zakelijke dienstverlening, hebben we een uitgebreide rondreis langs tien van de belangrijkste steden van het land gepland.
Drie intense dagen: wegen, snelwegen, winkelgebieden, concurrenten, pleinen, levendige straathoeken, opkomende straten, groeiende buurten en sectoren... en andere die niets te bieden hadden. En het fascinerende was niet de oppervlakte. Het was om te zien hoe een buitenlands team probeerde te ontcijferen wie we als land zijn
- Wat is het gedachtegoed van de Dominicaanse consument?
- Wat motiveert u om wel of niet te kopen?
- Welke steden zijn B2B? Welke zijn B2C?
- Wat is het werkelijke consumptieniveau in elke regio?
- Wat maakt een bedrijfsmodel hier functioneel of disfunctioneel?
- Hoe geef je een product een bepaalde smaak zonder de essentie ervan te verliezen?
- Welke obstakels zouden ze kunnen tegenkomen?
- Welke juridische, arbeidsrechtelijke, fiscale en boekhoudkundige aspecten moeten in overweging worden genomen?
Tijdens onze reis heb ik de commerciële straten uitgelegd, de psychologie van de lokale consument, consumptiegewoonten, de daadwerkelijke logistiek (niet de PowerPoint-presentatie) en de sterke en zwakke punten van elke stad. Ik heb voornamelijk in Santo Domingo, Santiago en Punta Cana gewerkt, maar toen we andere steden bezochten, zagen we hoe elke stad zich anders gedraagt.
En toen drong de waarheid tot me door: je adviseert geen bedrijf. Je vertaalt een land.
Het aspect waar niemand het over heeft: het land wordt als geheel beoordeeld, niet alleen het bedrijfsleven
Tijdens die reizen leerde ik ook iets wat onbeduidend lijkt, maar dat niet is:
De keuze van de eetgelegenheid is belangrijk. Een buitenlander typisch eten laten proeven is belangrijk. Een korte culturele rondleiding geven is belangrijk. Een adembenemend uitzicht laten zien is belangrijk. Toeristische attracties aanbevelen na het werk is belangrijk.
Want als een bedrijf overweegt zich in een land te vestigen, evalueert het alles: hoe het land opereert... en hoe het leven daar is. Dat was het begin van een ander gespreksonderwerp. Hoewel ik niet in de woningbouwsector werk, moest ik het toch hebben over:
- verhuur en verkoop van appartementen en huizen
- woonwijken ingedeeld naar levensstijl,
- scholen,
- beveiliging,
- verkeer,
- kosten van levensonderhoud,
- Realistische verwachtingen van een expat.
Omdat de beslissing niet alleen een bedrijfsbeslissing is, maar ook een menselijke. Op een gegeven moment zei een van de leidinggevenden tegen me:
"Indhira, we doen geen rondreis langs bezienswaardigheden. We proberen een land te leren kennen. We zijn in verschillende landen over de hele wereld, en elk land, elke regio, zelfs elke provincie, is anders.".
Die zin is me altijd bijgebleven.
Wat ik zag van de Dominicaanse Republiek toen ik er met geleende ogen naar keek
Als je met buitenlanders door het land reist, verandert er iets. Je ontdekt dat wat voor ons 'normaal' is, voor hen verrassend is. Dat wat wij als vanzelfsprekend beschouwen, een voordeel is. En dat onze combinatie van talent, energie, veerkracht en creativiteit sterker is dan we denken. Dat Dominicanen creatief, onafhankelijk en vindingrijk zijn. Dat menselijke warmte en gastvrijheid er wel degelijk toe doen en helpen.
De Dominicaanse Republiek is klein op de kaart, maar enorm complex.
In nuances.
Qua persoonlijkheid.
Soms.
En als je het land eerlijk beschrijft —zonder overdrijving, zonder toespraken—, dan komt de Dominicaanse Republiek echt tot zijn recht.
En ja, we staan als land voor vele uitdagingen en kansen, en er is veel dat we van anderen kunnen leren en navolgen om vooruit te komen en te verbeteren.
Dus… waar denk ik dat het bedrijfsleven in het Caribisch gebied naartoe gaat in 2026?
Mijn interpretatie, gebaseerd op mijn ervaringen onderweg, mijn bezoeken en mijn openhartige gesprekken met CEO's en directieteams, is duidelijk:
1. Nearshoring zal de verplaatsing van onderdelen blijven stimuleren.
Het Caribisch gebied zal in 2026 relevanter zijn, niet minder. De Dominicaanse Republiek beschikt over stabiliteit, talent en een snelle uitvoeringskracht. Van de publieke tot de private sector.
2. Bedrijven zullen streven naar efficiëntie + levensduur.
Niet alleen kantoren, bedrijfspanden of magazijnen, maar complete ecosystemen. Niet alleen kosten, maar ook het welzijn van werknemers en eindgebruikers. Niet alleen uitbreiding, maar een echt doel.
3. leiderschap zal de drijvende kracht achter het topmanagement zijn.
De regio zal investeerders aantrekken die in opkomende markten investeren... en in menselijke kwaliteit. We hebben de wil en de noodzaak om te leren, of het nu gaat om vooruitgang of falen. Ik zie een oprechte interesse in vooruitgang, in leren, of het nu gaat om nieuwe technologie, talen of processen.
4. De bemiddelaar van de toekomst zal een culturele vertaler zijn
Het is niet genoeg om alleen vierkante meters en contracten te kennen. Je moet inzicht hebben in economieën, steden, consumenten, talent, cultuur en levensstijlen. Het is een geheel!
5. De Dominicaanse Republiek zal als land concurreren, niet als markt
Als we talent, infrastructuur, logistiek en een regionale visie combineren, zijn de mogelijkheden eindeloos!
Wat ik meeneem vanuit 2025 voordat ik 2026 inga
2025 was geen gemakkelijk jaar. Het was een eerlijk jaar. Het bood me kansen, diepgaande gesprekken, vele reizen en lessen die niet in een rapport terug te vinden zijn. Maar het ontnam me ook mijn zekerheden, dwong me ideeën los te laten die niet langer relevant waren en confronteerde me met mijn eigen beperkingen.
En nu begrijp ik dat dit alles nodig was. Want toen ik de Dominicaanse Republiek met buitenlandse ogen bekeek, zag ik het land opnieuw met dankbaarheid. En toen ik het land vanuit de waarheid beschreef – niet vanuit retoriek – bevestigde ik iets essentieels: onze grootste waarde ligt niet alleen in de infrastructuur, maar ook in de mensen, in de cultuur en in de manier waarop we leven en werken.
Voordat we 2026 ingaan, ben ik er vast van overtuigd: het bedrijfsleven in het Caribisch gebied bevindt zich op een echt keerpunt, en de Dominicaanse Republiek heeft de voorwaarden – mits ethisch en met visie beheerd – om het voortouw te nemen in gesprekken die voorheen onbereikbaar leken voor onze regio.
2026 zal een veeleisend maar vruchtbaar jaar worden. Een jaar om doelgericht te handelen. Om verstandig te investeren. Om te groeien zonder onze menselijkheid te verliezen. Om beter te dienen. En bovenal om te vertrouwen. Ik vertrouw op wat God in 2025 heeft toegestaan. Ik vertrouw op wat Hij heeft weggenomen. En ik vertrouw nog meer op wat Hij voor 2026 in petto heeft, ook al zie ik het nog niet allemaal.
We gaan door. Met ethiek. Met een doel. Met visie. Met God.
