Wet 98-25 stelt 15 december 2026 vast als de uiterste datum voor het afschaffen van de gratis uitgifte van plastic wegwerptassen in commerciële bedrijven. Deze maatregel maakt deel uit van een wetgevingsproces dat in 2020 is gestart om het afvalbeheer te versterken en milieuvervuiling te verminderen
Door Maholi Albuez
SANTO DOMINGO – De regulering van het gebruik van plastic tassen in de Dominicaanse Republiek is het resultaat van een wetgevingsproces dat zich over meerdere jaren heeft uitgestrekt en tot doel heeft de afvalproductie te verminderen, herbruikbare alternatieven te bevorderen en nieuwe verantwoordelijkheden vast te stellen voor het beheer van wegwerpmaterialen.
Het belangrijkste precedent voor deze bepaling is Wet nr. 225-20, de Algemene Wet inzake Integraal Beheer en Medeverwerking van Vast Afval, aangenomen in september 2020. Deze wetgeving werd vervolgens gewijzigd door Wet nr. 98-25, aangenomen op 15 december 2025, die een nieuwe periode van twaalf maanden vaststelde waarin commerciële bedrijven moesten stoppen met het gratis verstrekken van plastic wegwerptassen.
Om de reikwijdte van deze maatregel te begrijpen, is het nodig de milieuaspecten, de belangrijkste fasen van het wetgevingsproces en de mogelijke gevolgen voor consumenten, bedrijven en fabrikanten te bekijken.
Een milieuprobleem dat zich al decennialang opstapelt
De ophoping van vast afval is een van de grootste milieuproblemen van de Dominicaanse Republiek. Stedelijke groei, de consumptie van verpakte producten en de moeilijkheden bij het inzamelen, sorteren en hergebruiken van afval hebben ertoe geleid dat een deel van het afval terechtkomt op open stortplaatsen, straten, ravijnen, rivieren en kustlijnen.
Binnen dit probleem nemen plastic tassen een belangrijke plaats in vanwege hun frequente gebruik; ze worden immers in veel gevallen direct na het vervoeren van aankopen weggegooid.
Als deze materialen niet op de juiste manier worden afgevoerd, kunnen ze afvoersystemen verstoppen, ecosystemen in het water vervuilen en openbare ruimtes aantasten.
Het probleem beperkt zich echter niet tot tassen. Het omvat ook flessen, bakjes, voedselverpakkingen, bestek en andere wegwerpartikelen die efficiënte inzamelings- en verwerkingssystemen vereisen.
Om deze reden is de vermindering van plastic voor eenmalig gebruik steeds belangrijker geworden binnen het afvalbeheerbeleid, samen met initiatieven op het gebied van recycling, hergebruik en verantwoordelijkheid van fabrikanten.
Chronologie van de regelgeving: van Wet 225-20 tot Wet 98-25
30 september 2020: Wet 225-20 wordt aangenomen
De goedkeuring van Wet nr. 225-20 heeft een algemeen kader vastgesteld voor de regulering van het integrale beheer van vast afval in het land.
De regelgeving bevatte bepalingen die gericht waren op het verminderen van afvalproductie, het bevorderen van de hergebruik ervan en het vaststellen van verantwoordelijkheden voor de verschillende betrokken partijen.
Wat plastic tassen betreft, bevatte de wetgeving maatregelen om de distributie en het gebruik ervan in commerciële bedrijven geleidelijk te verminderen, en om bewustwordingscampagnes te bevorderen over recyclebare en herbruikbare alternatieven.
De wet werd gepubliceerd in het Staatsblad nr. 10990 op 2 oktober 2020.
16 oktober 2024: De wettelijke registratie van de hervorming begint
Het wetgevingsinformatiesysteem van de Kamer van Afgevaardigden identificeert deze datum als het begin van dossiernummer 03917-2024-2028-CD, met betrekking tot het project tot wijziging van Wet 225-20.
Uit de documenten blijkt dat het initiatief in de Senaat is ontstaan en verbonden was aan de Milieucommissie. Ook wordt 18 maart 2025 vermeld als de datum van formele indiening van het dossier.
Deze data corresponderen met verschillende periodes binnen het wetgevingssysteem en moeten daarom worden onderscheiden van de periode waarin andere voorstellen met betrekking tot de regulering van kunststoffen mogelijk zijn ingediend.
7 januari 2025: De Senaat keurt de amendementen goed
De Senaat heeft bekendgemaakt dat zij in twee lezingen met spoed de wijzigingen in Wet 225-20 heeft goedgekeurd, zoals ingediend door de senatoren Ramón Rogelio Genao Durán en Ginnette Bournigal de Jiménez.
Het voorstel was gericht op het versterken van het wettelijk kader voor afvalbeheer.
Deze goedkeuring maakte deel uit van de wetgevingsbesprekingen die aan de hervorming voorafgingen. Om het hele proces te reconstrueren, is het echter belangrijk om deze actie te onderscheiden van de daaropvolgende herzieningen en goedkeuringen die tot de definitieve tekst hebben geleid.
4 november 2025: De uitvoerende macht observeert de hervorming
In november 2025 meldde het presidentschap dat president Luis Abinader opmerkingen had gemaakt over de wetgeving die door het Nationaal Congres was goedgekeurd.
Tot de voorgestelde wijzigingen behoorden aanpassingsperioden voor bepaalde plastic en schuimproducten voor eenmalig gebruik, evenals een periode van twaalf maanden waarin kosten in rekening gebracht mogen worden voor niet-biologisch afbreekbare plastic tassen in commerciële bedrijven.
Met deze observaties probeerde de uitvoerende macht de doelstellingen van milieubescherming te verzoenen met de omstandigheden van het bedrijfsleven en de beschikbaarheid van vervangende producten.
Vervolgens is op 17 november een speciale senaatscommissie formeel begonnen met het bestuderen van de opmerkingen om het wetgevingsproces voort te zetten.
15 december 2025: Wet 98-25 treedt in werking
Na het herzieningsproces werd wet nr. 98-25 aangenomen, die wet 225-20 wijzigt en bepalingen met betrekking tot afvalbeheer bijwerkt.
De tekst werd gepubliceerd in het Staatsblad nr. 11222 op 16 december 2025.
Een van de bepalingen is een nieuwe periode van twaalf maanden waarin het gratis verstrekken van plastic wegwerptassen, zoals bedoeld in de regelgeving, in commerciële bedrijven verboden is.
15 december 2026: De deadline voor aanpassing verstrijkt
Overeenkomstig de in Wet 98-25 vastgestelde termijn van twaalf maanden, is 15 december 2026 de uiterste datum waarop bedrijven moeten stoppen met het gratis verstrekken van plastic wegwerptassen die onder deze bepaling vallen.
Tijdens de aanpassingsperiode omvatten de regelgeving bewustwordingscampagnes die gericht zijn op het bevorderen van de vervanging van deze hoezen door recyclebare of herbruikbare alternatieven.
Het is belangrijk te verduidelijken dat de maatregel betrekking heeft op de gratis bezorging van de artikelen die onder de wet vallen en niet de onmiddellijke eliminatie van alle producten van plastic inhoudt.
Waarom wordt er geprobeerd de distributie van plastic tassen te reguleren?
Het voornaamste doel van de maatregel is het verminderen van het gebruik van wegwerptassen en het bijdragen aan een efficiënter beheer van vast afval.
Gratis bezorging kan consumenten ertoe aanzetten meer tassen te accepteren dan nodig, zelfs bij de aankoop van slechts enkele artikelen. Het aanpassen van deze praktijk is daarom bedoeld om hergebruik te bevorderen en alternatieven aan te moedigen die minder afval produceren.
De milieueffecten zullen echter afhangen van verschillende factoren, waaronder de beschikbaarheid van alternatieven, hoe vaak ze worden hergebruikt en de capaciteit van de inzamelings-, recycling- en afvalverwerkingssystemen.
Bovendien maakt de regelgeving deel uit van een bredere discussie over wegwerpproducten en de verantwoordelijkheid van fabrikanten om de materialen die ze op de markt brengen terug te winnen.
In dit kader presenteerde de regering in december 2025 het Plastic Reboot-project, ontwikkeld met steun van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en het Global Environment Facility (GEF). Het initiatief heeft een geplande looptijd van vijf jaar en is erop gericht om te voorkomen dat meer dan 11.000 ton plastic afval in het milieu terechtkomt door productie- en consumptiegewoonten te veranderen en circulaire economiemodellen te bevorderen.
Consumenten, bedrijven en de industrie: wie zal de gevolgen ondervinden?
De invoering van de maatregel zal gevolgen hebben voor verschillende sectoren van de economie, hoewel de omvang ervan afhangt van de omstandigheden waaronder deze wordt ingevoerd en de beschikbaarheid van alternatieven.
Consumenten zullen eraan moeten wennen hun eigen tassen mee te nemen of de tassen te kopen die in de winkels verkrijgbaar zijn. Voor gezinnen die vaak boodschappen doen, kunnen herbruikbare tassen de noodzaak om steeds nieuwe verpakkingen te kopen verminderen. De prijs en beschikbaarheid van deze producten zullen echter cruciale factoren zijn die de overgang vergemakkelijken.
Winkelketens, waaronder supermarkten, kruidenierszaken, apotheken en andere bedrijven, zullen hun bezorgmethoden moeten aanpassen en hun klanten moeten informeren over beschikbare alternatieven. De overgang kan ook investeringen in nieuwe verpakkingen en operationele aanpassingen vereisen, waarvan de impact zal variëren afhankelijk van de specifieke kenmerken van elke vestiging.
De kunststofindustrie. Fabrikanten zullen moeten bekijken hoe ze een deel van hun productie kunnen aanpassen aan de nieuwe regelgeving. Sommige bedrijven zullen investeren in herbruikbare tassen of alternatieve materialen, terwijl andere hun productieprocessen en afzetmarkten zullen moeten herzien.
Zonder specifieke gegevens over kosten, omzet en banen die uitsluitend verband houden met plastic wegwerptassen, is het echter niet mogelijk om de economische gevolgen van de regelgeving te kwantificeren of te garanderen dat deze zal leiden tot wijdverspreide prijsstijgingen of banenverlies.
Welke alternatieven zijn er voor conventionele afdekkingen?
Mogelijkheden voor het vervoeren van aankopen zijn onder andere herbruikbare tassen van stof en andere stevige materialen, recyclebare tassen en verpakkingen van papier of karton.
Er zijn ook plantaardige materialen, zoals suikerrietbagasse en andere vezels, die in bepaalde producten gebruikt kunnen worden, mits ze aan de geldende eisen voldoen.
Niet alle verpakkingsopties zijn echter geschikt voor elk product. Factoren zoals duurzaamheid, vochtbestendigheid, voedselconservering en hygiëne moeten in overweging worden genomen bij de keuze van de verpakking.
De transitie vereist daarom niet alleen de beschikbaarheid van alternatieven, maar ook duidelijke informatie, zodat consumenten en handelaren opties kunnen kiezen die aansluiten bij hun behoeften.
Rechtshandhaving, de volgende grote uitdaging
De effectiviteit van Wet 98-25 zal grotendeels afhangen van het vermogen van de autoriteiten om bedrijven te begeleiden, de naleving van de bepalingen te controleren en het publiek te informeren.
Het is ook nodig om te beoordelen of de alternatieven beschikbaar zijn in de verschillende regio's van het land en of de prijzen ervan een betaalbare aanpassing mogelijk maken voor consumenten en kleine bedrijven.
Na het verstrijken van de deadline zal de grootste uitdaging zijn om vast te stellen of de vermindering van gratis tassen daadwerkelijk bijdraagt aan de vermindering van afvalproductie en of de maatregel gepaard gaat met verbeteringen in de inzamelings-, recycling- en eindverwerkingssystemen.
Kortom, Wet 98-25 markeert een nieuwe fase in het afvalbeheerbeleid van de Dominicaanse Republiek, die voornamelijk voortbouwt op de wetgeving die in 2020 werd goedgekeurd. De impact ervan zal afhangen van de vraag of de wettelijke verplichtingen zich vertalen in meetbare veranderingen in consumptiegewoonten, bedrijfspraktijken en productieprocessen, met als doel de vervuiling te verminderen en over te stappen op een circulaire economie.
Aanbevolen lectuur:
