Overgenomen van Hoy
Via Wet nr. 173/07 betreffende de efficiëntie van de inning is een belasting van 3% van de waarde van onroerend goed ingevoerd op alle overdrachten van onroerend goed. Naar ons begrip is dit eerder een vergoeding, aangezien het een tegenprestatie is voor een door de staat aangeboden dienst die geen particulier kan leveren, namelijk het verstrekken van de eigendomsakte die het onroerend goed garandeert.
De oorspronkelijke wet definieert de belastingplichtige niet specifiek, maar presenteert het als een evenredig recht, voortvloeiend uit alle handelingen die door de kadastrale dienst worden verricht, waaronder "elke vrijwillige handeling waarbij eigendom van onroerend goed wordt overgedragen". Deze wet nummer 831 van mei 1950 definieert niet duidelijk wie de belastingplichtige is, maar de meest recente wet, die de belasting verhoogde tot de aangegeven drie procent, vermeldt alleen de verplichting.
Via Verordening 08/2014 heeft de DGII de kwijtingsregeling ingesteld, waarbij de verkoper binnen zes maanden de verkochte woning moet vrijgeven, op straffe van aansprakelijkheid voor alle belastingen. De verordening bepaalt tevens dat de belastingplichtige degene is op wiens naam de woning is geregistreerd.
De DGII kon daarom in geen geval enige verantwoordelijkheid toeschrijven aan derden, aangezien vaststaat dat alleen de koper aansprakelijk is als deze niet binnen zes maanden na de verkoop 3% heeft betaald, of de verkoper als deze binnen die periode het vervreemde goed niet heeft vrijgegeven.
Het zou ons verbazen als de Algemene Directie Binnenlandse Belastingen de goedkeuring van de wetten inzake transparantie en vermogensherwaardering en belastingamnestie zou ontkennen, met als argument dat er nog openstaande betalingen van derden zijn.
