Het complex omvat ongeveer 200 gebouwen, waaronder tempels, heiligdommen, badhuizen en huizen. Er zijn ook 100 stenen trappen. De berg waarop het zich bevindt, heeft een hoogte van 2700 meter
De meeste moderne archeologen en historici zijn het erover eens dat Machu Picchu werd gebouwd door de Inca Pachacutec, de grootste staatsman van het Tahuantinsuyo-rijk, dat regeerde van 1438 tot 1471.
Archeologen gaan ervan uit dat de citadel rond de 15e eeuw is gebouwd, gebaseerd op een chronologische datering verkregen met behulp van koolstof-14-datering.
De bouw van Machu Picchu begon toen het Inca-territorium zich uitbreidde. Volgens archeologen was dit gebied de locatie van de laatste veldslag die de overwinning op de Chancas bezegelde. Deze prestigieuze overwinningen gaven Inca Pachacuti, die als eerste de vallei van Cusco verliet na zijn epische triomf op de Chancas, meer macht. Hij leidde de uitbreiding van het Tahuantinsuyo-rijk en wordt erkend als de "bouwer" van Cusco. Dit was een van zijn grootste prestaties.
Het fort, gebouwd als toevluchtsoord voor de elite van de Inca-aristocratie, lag op de oostelijke hellingen van het Vilcanota-gebergte, ongeveer 80 kilometer van Cusco, de hoofdstad van het rijk.
De strategische locatie was met bewonderenswaardig succes gekozen. Omgeven door steile kliffen en verborgen voor het zicht van vreemden in een dicht bos, had de citadel van Machu Picchu het voordeel dat er slechts één smalle ingang was, waardoor deze in geval van een verrassingsaanval door slechts een handjevol krijgers verdedigd kon worden.
Machu Picchu, dat minstens drie generaties lang bewoond werd door Inca's, werd plotseling en op mysterieuze wijze verlaten. De meest plausibele verklaring voor de verdwijning uit het historisch geheugen is dat het onbekend was bij de lagere klassen en dat de routes ernaartoe verboden terrein waren voor iedereen buiten de innerlijke kring van de Inca's.
Bovendien bleek uit hun onderzoek dat er in de buurt van de locatie een steengroeve was die de beste witte granietstenen kon leveren.
Wie ontdekte Machu Picchu?
24 juli 1911 staat bekend als de datum van de "ontdekking" van de beroemde Inca-citadel Machu Picchu, een architectonische schat die meer dan vier eeuwen lang verborgen was gebleven onder de weelderige natuur van de Urubamba-kloof.
Deze ontdekking werd gedaan door een antropoloog, historicus, of simpelweg door de Amerikaanse ontdekkingsreiziger en amateurarcheoloog Hiram Bingham hoogleraar aan de Yale University.
Bingham begreep onmiddellijk de enorme historische waarde van de ontdekte ruïnes en nam contact op met Yale University, de National Geographic Society en de Peruaanse overheid met het verzoek om sponsoring voor het starten van onderzoek op de Inca-archeologische vindplaats.
Het archeologisch onderzoek vond plaats tussen 1912 en 1915. Gedurende deze periode werd het onkruid dat buiten de citadel groeide verwijderd en werden de Inca-graven buiten de stadsmuren opgegraven.
Om te voorkomen dat de structuur van de berghelling zou afstorten, bouwden de Inca's zo'n 600 terrassen. De bouwkundige prestatie was voor die tijd ongelooflijk.
In de loop der jaren groeide het toerisme in de citadel van Machu Picchu, eerst nationaal en vervolgens internationaal, en in 1983 werd het een UNESCO-werelderfgoedlocatie.
Ontwerp
De site is grofweg verdeeld in een stedelijk en een agrarisch deel, en in een bovenstad en een benedenstad. De tempels bevinden zich in de bovenstad, de pakhuizen in de benedenstad.
De architectuur is aangepast aan de berg. Ongeveer 200 gebouwen zijn gerangschikt op brede, parallelle terrassen rond een centraal oost-west georiënteerd plein. De verschillende complexen, kanchas , zijn lang en smal om optimaal gebruik te maken van het terrein. Geavanceerde kanaalsystemen zorgden voor de irrigatie van de velden. Stenen trappen, ingebouwd in de muren, boden toegang tot de verschillende niveaus op het terrein. Het oostelijke deel van de stad was waarschijnlijk woongebied. Het westelijke deel, gescheiden door het plein, diende religieuze en ceremoniële doeleinden. De Torreón , de enorme toren die mogelijk als observatorium werd gebruikt,
In de eerste zone bevinden zich de belangrijkste archeologische schatten: de Intihuatana , de Zonnetempel en de Zaal van de Drie Ramen . De volkswijk, ofwel de woonwijk, was waar de lagere klassen woonden. Deze wijk omvat opslaggebouwen en eenvoudige huizen.
Bouw
De centrale gebouwen maken gebruik van de klassieke Inca-architectuurstijl met droog gestapelde stenen muren, die tot een regelmatige vorm zijn gepolijst. De Inca's waren meesters in deze techniek, sillar genaamd, waarbij stenen blokken zo worden gesneden dat ze strak op elkaar aansluiten. De site zelf is mogelijk opzettelijk gebouwd boven breuklijnen om een betere afwatering en een gemakkelijk beschikbare voorraad gebroken steen te garanderen. "Machu Picchu laat ons duidelijk zien dat de Inca-beschaving een rijk van gebroken gesteente was.".
Machu Picchu momenteel
In 2007 werd Machu Picchu uitgeroepen tot een van de Nieuwe Zeven Wereldwonderen. Het is de meest bezochte attractie en de beroemdste ruïnes van Zuid-Amerika.
Tijdens zijn eerste reis naar de plek wandelde Hiram Bingham zes dagen lang. Tegenwoordig kiezen velen ervoor om in zijn voetsporen te treden en de ruïnes van het legendarische Incapad te voet te bezoeken. Het is een unieke ervaring, maar het is niet langer nodig. Treinreizen vanuit Cusco duren slechts een paar uur.
Volgens een rapport van National Geographic maken jaarlijks meer dan 75.000 mensen de tocht en bezoeken onderweg enkele van de locaties die deel uitmaakten van het Inca-netwerk in dit gebied. Het is niet langer mogelijk om de route zelfstandig te bewandelen. Vanwege de intensieve bewandeling (en de daaruit voortvloeiende milieubelasting) is het pad streng gereguleerd. Bezoekers moeten zich aanmelden bij een georganiseerde groep om de klassieke vierdaagse route of een van de recent toegevoegde tweedaagse opties te kunnen afleggen, aldus de publicatie.
Bronnen: National Geographic
Peru Hop
Officiële website
Wikipedia
