SANTO DOMINGO - De Dominicaanse Republiek viert vandaag de 179e verjaardag van haar nationale onafhankelijkheid. Op deze datum, maar dan in 1844, riep een groep dappere Dominicanen, onder leiding van Juan Pablo Duarte, de afscheiding uit van Haïti, dat sinds 1822 het eiland Hispaniola had bestuurd.
Het huidige Onafhankelijkheidspark was de belangrijkste locatie van de Dominicaanse Onafhankelijkheidsoorlog in 1844. Dit iconische bouwwerk omvat de Puerta del Conde (Poort van de Graaf), de plek vanwaar Matías Ramón Mella het historische schot loste dat de bevrijding van het land van de Haïtiaanse overheersing aankondigde. Het was ook vanaf deze plek dat Francisco del Rosario Sánchez de eerste Dominicaanse vlag hees.
Het werd een park in 1912 toen architect Antonin Nechodoma Hiboo het herontwierp.
Op slechts enkele meters van de Puerta del Conde begint de "Paseo de los Próceres de la Independencia Dominicana" (Wandel van de Helden van de Dominicaanse Onafhankelijkheid), een eerbetoon aan de mannen en vrouwen die hun leven gaven voor de waardigheid van het volk en hun onafhankelijkheid. De wandelroute is bezaaid met talloze bustes van nationale helden, gemaakt van bronsversterkt glasvezel, die 90 centimeter hoog zijn en rusten op een piramidevormige sokkel bedekt met koraalsteen.
Op deze bustes zijn de vrouwen en mannen afgebeeld die hebben bijgedragen aan de onafhankelijkheid en het herstel van de Dominicaanse Republiek. Onder hen bevinden zich de Trinitarios: Juan Isidro Pérez, Pedro Alejandrino Pina, Félix María Ruiz, José María Serra de Castro, Juan Nepomuceno Ravelo, Benito González, Jacinto de la Concha en Felipe Alfau. Tot de onafhankelijkheidsstrijders behoren: generaal Antonio Duvergé, Vicente Celestino Duarte, generaal José Joaquín Puello, admiraal Juan Alejandro Acosta, María Trinidad Sánchez, Chepita Pérez de la Paz, María Baltasara de los Reyes, Manuela Díez, Rosa Duarte, Juana Saltitopa, Concepción Bona en Francisco Antonio Salcedo. De restaurateurs: generaals Gregorio Luperón en Gaspar Polanco, Pepillo Salcedo, Pedro Antonio Pimentel, Santiago Rodríguez, José María Cabral, Benito Monción, José Cabrera en Timoteo Ogando. Er zijn ook bustes van José Contreras, Manuel Rodríguez Objío, Benigno Filomeno de Rojas, Ulises Francisco Espaillat en Pedro Francisco Bonó, Cayetano Germosén en Rosa Montás de Duvergé.
Er zijn ook twee piramidevormige pilaren die het plein en de geschiedenis van de onafhankelijkheid en de restauratie van het land uitbeelden. Een plaquette eert de heldenmoed van generaal Luperón tijdens de Restauratieoorlog, die van 1863 tot 1865 werd uitgevochten tussen de Dominicaanse Republiek en Spanje.
Dichter bij de muur staat een buste van Pedro Alejandrino Pina, een schrijver en een van de negen leden van La Trinitaria, de Dominicaanse religieuze organisatie die streed voor de vrijheid van het Dominicaanse volk. Toen de groep in 1843 openlijk protesteerde tegen de Haïtiaanse overheersing, werd hij samen met Duarte en Pérez verbannen naar Curaçao. Hij keerde in 1844 met Duarte terug toen de Onafhankelijkheidsverklaring werd gewijzigd, maar beiden werden het jaar daarop opnieuw verbannen naar Venezuela toen Santana de macht greep.
Tegenwoordig dienen de muren rondom Independence Park als locatie voor tijdelijke tentoonstellingen die door het Ministerie van Cultuur worden georganiseerd en een verscheidenheid aan literaire, artistieke en historische gebeurtenissen laten zien.
Altaar van het Vaderland
Altaar van het Vaderland /El Inmobiliario.
In 1943 verplaatste Trujillo de stoffelijke resten van Juan Pablo Duarte, Francisco del Rosario Sánchez en Matías Ramón Mella, de grondleggers van de Dominicaanse Republiek, van de Kapel der Onsterfelijken in de Kathedraal van Santo Domingo naar het Altaar van het Vaderland in het Onafhankelijkheidspark. Het ontwerp van dit altaar was in 1976 van de hand van architect Cristian Martínez Villanueva. Architect Martínez kreeg datzelfde jaar ook de opdracht om de Puerta del Conde te restaureren.
De structuur van het Altaar van het Vaderland is volledig gemaakt van gebeeldhouwde en gehouwen stenen. Het graf van de stichters is bedekt met een dikke, gepolijste marmeren plaat.
Het werd officieel het Altaar van het Vaderland genoemd bij wet 1185 van 19 oktober 1936. Het is gebouwd van wit marmer met het glanzende nationale wapen boven de ingang. Grote en indrukwekkende beelden van deze patriotten, gebeeldhouwd door de Italiaanse beeldhouwer Nicholas Arrighini, staan aan het hoofd van hun graven.
Het is een van de monumenten die dagelijks bezocht worden door studenten en jongeren tijdens lessen Dominicaanse geschiedenis, naast het frequente bezoek van toeristen die de rustplaats van de stichters van de Republiek komen bekijken.
Bronnen: locatiebezoek, Yosper-blog, Conéctate.com.do en de gids voor de koloniale zone van de Dominicaanse Republiek.
