Aanstaande zondag, 26 juli, viert de Dominicaanse Republiek de Dominicaanse vaders, die mannen die soms alleen in stilte weten hoe ze liefde moeten tonen
SANTO DOMINGO. – Aanstaande zondag, 26 juli, viert de Dominicaanse Republiek de Dominicaanse vaders, die tegenwoordig meer liefde ontvangen dan ooit, in de vorm van cadeaus zoals ondergoed, sandalen, overhemden, portemonnees, hoeden, zakdoeken en, voor de gelukkigsten, reizen of verblijven in resorts.
In Spanje wordt deze dag in maart gevierd, op Sint-Jozefdag, maar in de rest van het Amerikaanse continent wordt hij in juni en zelfs in augustus gevierd. De Dominicaanse Republiek is het enige land dat dit doet, op de laatste zondag van juli.
En hoewel het minder bekend is, ontdekten we, op zoek naar meer dan alleen decreten, dat Dominicaanse ouders ook hun eigen volkslied hebben, geschreven in 1991 op verzoek van het Ministerie van Onderwijs, met een tekst van de gepensioneerde generaal Vinicio A. Rivera Jiménez.
Het is geen krijgshaftig of plechtig lied; het is eerder een teder pleidooi. "Laten we zingen voor de vader, de edele pilaar," luidt een van de verzen, alvorens te vragen dat hij tijdens zijn leven geëerd wordt en, als hij er niet meer is, dat zijn nagedachtenis in ere wordt gehouden.
Weinig Dominicanen hebben het ooit gezongen, en nog minder weten dat het bestaat, maar daar is het, bewaard in de archieven van het onderwijssysteem, als een bescheiden herinnering dat zelfs het vaderschap een muzikale begeleiding kreeg en dat het op YouTube te vinden is, uitgevoerd door enkele koren.
Sinds wanneer vieren we het?
De datum is niet afkomstig uit de liturgische kalender of een eeuwenoude traditie, maar uit Wet 501 van 1941, afgekondigd tijdens de dictatuur van Rafael Leónidas Trujillo, die de viering vaststelde op de eerste zondag van juni, nauw aansluitend bij de Amerikaanse gewoonte die was ingevoerd door Sonora Smart Dodd ter ere van haar eigen weduwe vader.
Maar die korte tijd tot Moederdag, slechts een maand later, was onhoudbaar voor de Dominicaanse bevolking. Daarom werd in 1969, tijdens de eerste regering van Joaquín Balaguer, met wet 443 de datum verplaatst naar de laatste zondag van juli, waar deze tot op de dag van vandaag is gebleven.
Het was, zonder enige schroom te zeggen, een beslissing die zowel commercieel als sentimenteel was, aangezien de portemonnees en de commercie de twee grote familiefeesten over een langere periode moesten spreiden. Bovendien gaf het de Dominicaanse ouders een eigen maand, die volstrekt anders was dan alle andere.
En als we het over vaders hebben, kan geen enkele Dominicaanse kroniek de andere vaders, de stichters, negeren: Duarte, Sánchez en Mella, die in de nationale geschiedenis als de Stichtende Vaders worden beschouwd.
Het is geen toeval dat de taal zelf dat woord heeft gekozen om degenen te benoemen die de natie hebben gesticht. En hoewel Juan Pablo Duarte, de zogenaamde Vader des Vaderlands, zelf geen nakomelingen had, wordt zijn naam aangehaald telkens wanneer een Dominicaan wil spreken over afkomst, wortels, het eerste thuisland.
Het is bijzonder veelzeggend dat een volk hetzelfde woord gebruikt voor de man die een kind opvoedt en de man die een vaderland sticht: beide zijn, op hun eigen manier, daden van stille toewijding waarvan de vruchten niet altijd in de tijd zichtbaar zijn.
Misschien is dat wel de reden waarom deze zondag in juli zo'n ingetogen schoonheid heeft. Hij wordt minder gevierd, minder aangekondigd, maar voelt toch hetzelfde. En zoals dat vergeten lied zo treffend zegt: laten we hem eren zolang hij nog leeft, voordat het te laat is.
Hymne aan de Dominicaanse paters
Laat het los in dit nummer
De liefde die in onze harten woont
Om recht te doen aan deze voorbeeldige man
Dat hij alles op alles zet om te leren liefhebben.
Laten we zingen voor de vader, voor de edele pilaar,
Hoewel hij zo sterk is, weet hij ons toch in slaap te sussen.
Hij lijdt in stilte vanwege ons verdriet
Ook al zullen we hun ogen misschien nooit zien huilen.
Als u na een lange dag thuiskomt,
We zien hem zwijgend, fronsend, nadenkend
Laten we zijn voorhoofd kussen met een heilige kus
Ik fluisterde in haar oor: "Ik hou zo veel van je.".
Laten we de vader eren die, samen met de moeder,
Ze vullen het bestaan met vreugde en glorie
Laten we hem eren terwijl hij nog leeft, zonder uitstel
En als hij is overleden, laten we dan zijn mooie nagedachtenis eren.
Auteur: Gepensioneerde generaal Vinicio A. Rivera Jiménez
Aanbevolen lectuur:
