Waar blijft de garantie dat beleggingsrisico's goed worden beheerd?
SANTO DOMINGO– Advocaat Paola Romero, president van de Certezza Group, is van mening dat de Dominicaanse staat de verkoop van onroerend goed moet gaan reguleren, net zoals andere investeringsmarkten, omdat er volgens haar in het land wordt geïnvesteerd zonder dat er voldoende onderzoek wordt gedaan naar de eigendommen en de betrokken partijen.
"Makelaars worden steeds vasthoudender in hun verkoop, projectontwikkelaars zijn zich steeds meer bewust van de winstgevendheid van projecten die nog in aanbouw zijn, en bouwbedrijven zijn steeds blijer omdat voorverkoop hen in staat stelt hun huidige verplichtingen in het bouwproces na te komen, en dat is allemaal heel positief," legde ze uit in een interview met El Inmobiliario.
Hij voegde eraan toe: Maar waar blijft de garantie dat beleggingsrisico's goed worden beheerd?
De jurist stelde dat het probleem met de rechtszekerheid in de Dominicaanse Republiek is dat vastgoedinvesteringen zich snel ontwikkelen zonder dat er voldoende onderzoek wordt gedaan naar de eigendommen en de betrokken partijen. Dit onderzoek zou immers transparantie en legaliteit van de transacties moeten garanderen.
Hij was van mening dat rechtszekerheid gebaseerd is op duidelijkheid om vertrouwen in een zakelijke transactie te garanderen door de risico's efficiënt te beheersen.
Romero begrijpt dat het waarborgen van rechtszekerheid voor de betrokken partijen de taak is van de koper en verkoper, die het nodige due diligence-onderzoek moeten uitvoeren.
Romero werd geraadpleegd over de zaak die in de openbaarheid is gekomen en die wijst op een maffianetwerk. De gerechtelijke autoriteiten onderzoeken de zaak van dit netwerk, dat ervan wordt beschuldigd de aandeelhouders van het bedrijf Costa Dorada in Baní, provincie Peravia, van hun rechten te willen beroven.
Geraadpleegde bedrijfsleiders wezen op de noodzaak om de rechtszekerheid in het land te versterken, aangezien dit een negatieve invloed kan hebben op het investeringsklimaat in de Dominicaanse Republiek.
Volgens Romero is dit geen gebrek aan rechtszekerheid, "aangezien zowel de Kamer van Koophandel als de Algemene Directie Binnenlandse Belastingen (DGII) kennelijk handelden op basis van juridische documentatie die werd verstrekt voor de bedrijfsomvorming en waarvan de onjuistheid in de rechtbanken wordt betwist.".
Wat de uitspraak betreft, zei hij dat hij het ermee eens was dat de interpretatie van de rechtbank over de status van de aandeelhouders onjuist was, omdat zij niet konden optreden als aandeelhouders van een bedrijf waarvan de aandelen, hoewel onrechtmatig, niet op hun naam waren geregistreerd. "Daarom was het indienen van een persoonlijke klacht de juiste handelswijze, en dat is dan ook gebeurd.".
Hij voegde eraan toe dat de betreffende zaak geen simpel "vastgoedfraude" betreft, waarvan de samenstellende elementen ver verwijderd zijn van een crimineel netwerk zo complex als dat in deze zaak aan het licht is gekomen. "Het gaat hier om de handelingen van een commercieel bedrijf dat ook vastgoed bezit," benadrukte hij.
De zaak
Het vervalsen van handtekeningen van overleden personen en notarissen, het gebruik van namen en identiteitskaarten van mensen om hen als zogenaamde aandeelhouders voor te stellen, het creëren van een fictieve bedrijfsgeschiedenis en andere overtredingen vormen de basis van de fraude tegen het bedrijf Costa Dorada, waarvan het eigendom meer dan 6.300.000 vierkante meter beslaat in het strandgebied van de gemeente Sabana Buey in de provincie Peravia.
Om hun plan uit te voeren, zou het criminele netwerk meer dan honderd valse documenten hebben opgesteld, waaronder aandelenverkoopcontracten, notulen van vergaderingen, financiële overzichten, beëdigde verklaringen en andere bedrijfsdocumenten die de bedrijfsgeschiedenis vervalsen.
De families Mayol en Serrano, de rechtmatige eigenaren van het bedrijf Costa Dorada, verklaarden dat er meer dan vijf jaar zijn verstreken sinds ze de klachten indienden en dat ze nog steeds strijden voor erkenning van hun rechten door de rechter.
Volgens de eisers zijn de betrokkenen zelfs zo ver gegaan dat zij het volledige aandelenkapitaal van het bedrijf op hun eigen naam hebben laten registreren bij het Handelsregister en de Algemene Directie Binnenlandse Belastingen (DGII), waardoor de rechtmatige vennoten hun aandelen zijn kwijtgeraakt.
