Η ROE 2026-1 αποκαλύπτει ότι η των εγκαταλελειμμένων έργων ήταν αυτή με τη μεγαλύτερη σχετική αύξηση μεταξύ της ROE 2025-2 και της ROE 2026-1, από το 3,2% του συνόλου των έργων που καταχωρήθηκαν πέρυσι, στο 4,3% το 2026-1.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Το γεγονός ότι σχεδόν έξι στα δέκα κατασκευαστικά έργα στο ευρύτερο Σάντο Ντομίνγκο έχουν παραλύσει είναι ήδη από μόνο του είδηση, αλλά στο Μητρώο Προμηθειών Κτιρίων (ROE) 2026-1, την εξαμηνιαία έκθεση με την οποία η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ONE) μετρά τον παλμό των κατασκευών στην Μητροπολιτική Περιφέρεια, υπάρχει ένα μικρότερο ποσοστό που αυξάνεται ταχύτερα από οποιοδήποτε άλλο: αυτό των έργων που η ONE δεν ταξινομεί πλέον ως παραλυμένα, αλλά ως εγκαταλελειμμένα.
Η έκθεση διακρίνει, στο πλαίσιο της ταξινόμησης των εργασιακών καταστάσεων, σε σχέδια, υπό κατασκευή, σταμάτησε, εγκαταλείφθηκε, δεν εντοπίστηκε και ολοκληρώθηκε, μια δυναμική που αφορά κάθε κατηγορία.
Σύμφωνα με το γράφημα 2 του ROE 2026-1, το ποσοστό των εγκαταλελειμμένων έργων αυξήθηκε από το 3,2% του συνόλου των έργων που καταχωρήθηκαν στην έκδοση 2025-2 σε 4,3% το 2026-1, «με την τελευταία να είναι η κατηγορία με τη μεγαλύτερη σχετική αύξηση μεταξύ των δύο εκδόσεων», διευκρινίζει το κείμενο της έκθεσης.
Με άλλα λόγια: ενώ η πιο συχνή κατάσταση, η παράλυση, με 59,8% των 6.682 καταχωρημένων έργων, υποχώρησε ελαφρώς, κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με την προηγούμενη έκδοση, η εγκατάλειψη ήταν η μόνη κατηγορία που επιτάχυνε τον ρυθμό ανάπτυξής της.
Σύμφωνα με το Παράρτημα 5 της έκθεσης, από τα 284 έργα που έχουν ταξινομηθεί ως εγκαταλελειμμένα σε ολόκληρη τη Μητροπολιτική Περιφέρεια, τα 78 βρίσκονται στο Σάντο Ντομίνγκο Νόρτε και τα 75 στο Σάντο Ντομίνγκο Έστε: και οι δύο δήμοι μαζί συγκεντρώνουν το 53,9% όλων των εγκαταλελειμμένων έργων στο Μείζον Σάντο Ντομίνγκο.
Η πυξίδα της παράλυσης και της εγκατάλειψης
Σε σχετικούς όρους, δηλαδή, ως ποσοστό των έργων που διαθέτει κάθε δήμος, σύμφωνα με το Παράρτημα 3 του ROE2026-1, το Σάντο Ντομίνγκο Νόρτε βρίσκεται επίσης στην κορυφή της λίστας με το υψηλότερο ποσοστό εγκατάλειψης, με 7,4% του δικού του αποθέματος 1.047 έργων, ακολουθούμενο από το Σαν Αντόνιο ντε Γκέρα (6,9%), το Πέδρο Μπραντ (6,4%) και την Μπόκα Τσίκα (6,2%), σύμφωνα με το κείμενο της έκθεσης.
Πρόκειται για έναν διαφορετικό χάρτη από αυτόν της παράλυσης, στον οποίο η Μπόκα Τσίκα προηγείται με 73,5%, οι Λος Αλκαρίζος συγκεντρώνουν 73,3% και το Σαν Αντόνιο ντε Γκέρα με 71,6%, σύμφωνα με την ROE 2026-1, τους δήμους με το υψηλότερο ποσοστό παραλυμένων έργων.
Η εγκατάλειψη, το επόμενο στάδιο, που υποδηλώνει ότι ένα έργο πιθανότατα δεν θα συνεχιστεί, έχει το πιο έντονο επίκεντρό της στον βόρειο και ανατολικό άξονα της πρωτεύουσας: Το Σάντο Ντομίνγκο Νόρτε και το Σάντο Ντομίνγκο Έστε, οι δύο δήμοι με τον υψηλότερο απόλυτο αριθμό καταγεγραμμένων έργων σε ολόκληρη την περιοχή, είναι επίσης αυτοί που συσσωρεύουν τα περισσότερα εγκαταλελειμμένα έργα.
Η ROE δεν διερευνά τα αίτια κάθε εγκατάλειψης ούτε ποιος είναι νομικά υπεύθυνος για ένα έργο που διακόπτεται στα μισά της κατασκευής.
Ο τομέας των νομικών ακινήτων έχει πράγματι μιλήσει για αυτό το κενό: η δικηγόρος Ana Bello εξήγησε στο El Inmobiliario ότι η ευθύνη για ένα σταματημένο κατασκευαστικό έργο εκτείνεται σε όλους τους φορείς που έχουν εξουσία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του έργου και μπορεί να οδηγήσει σε διοικητικές, αστικές, ακόμη και ποινικές κυρώσεις για τους κατασκευαστές και τους εργολάβους, ενώ οι επιβλέποντες μηχανικοί και αρχιτέκτονες μπορούν επίσης να θεωρηθούν υπεύθυνοι εάν η αμέλεια είχε ως αποτέλεσμα ελλείψεις.
Από την πλευρά της, η δικηγόρος εργατικών διαφορών Darnetty Lugo προσθέτει, στην ίδια δημοσίευση, ότι η ευθύνη μεταξύ κατασκευαστή και εργολάβου «μπορεί να είναι αλληλέγγυα και εις ολόκληρον και θα εξαρτηθεί από τα όσα ορίζονται στις συμβάσεις».
Αυτό που ξεκαθαρίζει η έκθεση ROE 2026-1 είναι ότι, σε αντίθεση με ένα έργο που απλώς έχει παραλύσει, το οποίο θεωρητικά διατηρεί την πιθανότητα επανενεργοποίησης, το εγκαταλελειμμένο έργο καταλαμβάνει τη δική του στατιστική κατηγορία εντός της έκθεσης και είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο από όλα εκείνα που παρακολουθεί η έκθεση ONE ανά εξάμηνο.
Με 78 και 75 έργα αντίστοιχα, το Σάντο Ντομίνγκο Νόρτε και το Σάντο Ντομίνγκο Έστε συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό κατασκευών που, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, βρίσκονται στο δρόμο για να μείνουν μισοτελειωμένες.
Προτεινόμενα αναγνώσματα:
