Πριν από μερικές εβδομάδες σας μίλησα για τη σημασία της έναρξης μιας επιχείρησης με σαφείς στρατηγικές και για το πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι να ενεργεί κανείς στα τυφλά. Σήμερα θέλω να ξεκινήσω μια συζήτηση που είναι πολύ προσωπική για μένα: επενδυτικό χρέος. Ή όπως προτιμώ να το αποκαλώ τώρα που το καταλαβαίνω καλύτερα: συναισθηματική δαπάνη μεταμφιεσμένη σε στρατηγική.
Δεν σας μιλάω θεωρητικά, αλλά από προσωπική μου εμπειρία. Έχω περάσει κι εγώ από αυτή την κατάσταση. Βρέθηκα να πνίγομαι στις πληρωμές, λαχανιασμένος και χωρίς όραμα, επιβαρυμένος από αποφάσεις που πήρα πεπεισμένος ότι επένδυα στην ανάπτυξή μου. Και ίσως εσείς, που διαβάζετε αυτό, να βρίσκεστε κι εσείς σε αυτήν την κατάσταση. Αν ναι, μην κρίνετε τον εαυτό σας. Απλώς σταματήστε, αναπνεύστε και συνεχίστε να διαβάζετε.
Επένδυση με συναίσθημα, αλλά χωρίς δομή
Πολλοί από εμάς που είμαστε επιχειρηματίες —και αυτό περιλαμβάνει μεσίτες ακινήτων, μηχανικούς, αρχιτέκτονες, δικηγόρους, κατασκευαστές και κατασκευαστές— το κάνουμε από πάθος. Αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Γνωρίζω ότι, όπως εγώ είμαι παθιασμένος με τη δουλειά μου, έτσι κι εσείς είστε ενθουσιασμένοι με τη μεταμόρφωση χώρων, την ηγεσία έργων και την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Και αυτό είναι εντάξει... μέχρι που το συναίσθημα γίνεται η μοναδική κινητήρια δύναμη πίσω από τις αποφάσεις μας.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν ενεργούμε αποκλειστικά με βάση αυτή τη συναισθηματική σπίθα:
- Γινόμαστε παράλογοι
- Λαμβάνουμε δάνεια ή χρησιμοποιούμε πιστωτικές κάρτες χωρίς σαφές σχέδιο αποπληρωμής
- Παίρνουμε χρέη «για να αναπτυχθούμε», αλλά χωρίς να μετράμε τα πραγματικά χρονικά πλαίσια για να δούμε αυτή την απόδοση
- Αγοράζουμε μαθήματα, άδειες, εργαλεία ή χώρους που δεν χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή, απλώς επειδή νιώθουμε ότι μας λείπει κάτι
Το βίωσα. Και πολλές από αυτές τις αποφάσεις, που εκείνη την εποχή έμοιαζαν επείγουσες και απαραίτητες, κατέληξαν να είναι βαριά βάρη που με κράτησαν πίσω περισσότερο παρά με ώθησαν να προχωρήσω.
Η επένδυση στην εκπαίδευση απαιτεί επίσης στρατηγική
Ένα κρίσιμο σημείο είναι όταν υπερεπενδύουμε στην εκπαίδευση. Και ακούστε! Είμαι απόλυτα υπέρμαχος της εκπαίδευσης. Αλλά έχω μάθει ότι η εκπαίδευση χωρίς σαφή σκοπό μπορεί να είναι ένας άλλος τρόπος αναβολής της δράσης ή τροφοδοσίας του τρομερού συνδρόμου του απατεώνα.
Αναρωτηθείτε αυτό πριν αγοράσετε ένα άλλο μάθημα ή πληρώσετε για μια πιστοποίηση
Το χρειάζομαι πραγματικά αυτό για να κάνω το επόμενο βήμα μου;
Το αγοράζω αυτό για να μάθω ή για να νιώσω ότι επιτέλους θα είμαι αρκετός;
Μπορώ να το εφαρμόσω τώρα και να αποφέρω οφέλη από όσα έχω μάθει;
Σήμερα, πριν επενδύσω στην ανάπτυξή μου, ελέγχω αν αυτή η απόφαση ευθυγραμμίζεται με τους τρέχοντες στόχους μου, την ταμειακή μου ροή και τις πραγματικές μου δυνατότητες εφαρμογής.
Τι πρέπει να κάνω αν έχω ήδη χρέη;
Αν νιώθεις κολλημένη αυτή τη στιγμή, μην ανησυχείς. Υπάρχει διέξοδος. Να τι λειτούργησε για μένα, χάρη στις συμβουλές του συζύγου μου:
- Κάντε μια ειλικρινή απογραφή: Καταγράψτε όλες τις πληρωμές, όλες τις προθεσμίες. Σταματήστε να τα κοιτάτε αλλού.
- Ταξινομήστε τα χρέη σας με βάση το επείγον και το επιτόκιο: Αντιμετωπίστε πρώτα τα πιο ακριβά.
- Προσωρινή μείωση των μη απαραίτητων: Αυτό το γραφείο, αυτό το λογισμικό, αυτή η συνδρομή... κάθε δεκάρα μετράει.
- Εξετάστε το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης: Συχνά, είναι δυνατό να επαναδιαπραγματευτείτε, να ενοποιήσετε ή να παρατείνετε τους όρους. Μην διστάσετε να ρωτήσετε.
- Δημιουργήστε ένα οικονομικό σχέδιο: Όπως ακριβώς φτιάχνετε σχέδια για ένα κτίριο, φτιάξτε ένα για τη σταθερότητά σας.
Συμπέρασμα: μυαλό και καρδιά, με αυτή τη σειρά
Σήμερα καταλαβαίνω ότι οι επενδύσεις δεν είναι κακές. Αυτό που είναι πραγματικά επικίνδυνο είναι να τις κάνεις χωρίς σχέδιο, καθοδηγούμενος αποκλειστικά από ενθουσιασμό ή από τον φόβο μήπως μείνεις πίσω.
Η επένδυση θα πρέπει να είναι μια καλά μελετημένη απόφαση, με προβλεπόμενη απόδοση, καθορισμένα χρονοδιαγράμματα και συνεχή παρακολούθηση. Διαφορετικά —η επένδυση που βασίζεται στο συναίσθημα— μπορεί να μετατραπεί σε μια ωρολογιακή βόμβα που μεταμφιέζεται σε ανάπτυξη.
Σας προσκαλώ να επανεξετάσετε τις πρόσφατες αποφάσεις σας και, αν πρόκειται να κάνετε κάποια επένδυση, θέστε στον εαυτό σας αυτές τις τρεις βασικές ερωτήσεις:
Ενεργώ από πραγματική ανάγκη ή από ένα φευγαλέο συναίσθημα;
Έχω ένα σαφές σχέδιο για την απόσβεση αυτής της επένδυσης;
Είμαι σε οικονομική θέση να αναλάβω αυτό το βάρος;
Αν η απάντηση δεν είναι σαφής, ίσως αυτό που χρειάζεστε τώρα δεν είναι περισσότερες δαπάνες, αλλά περισσότερη σαφήνεια. Και να θυμάστε: οι στρατηγικές επενδύσεις δεν σκοτώνουν το πάθος, το προστατεύουν.
