EL GRAMAZO, CENTRALE GEBERGSCHAAP. – Op een dag vol verontwaardiging en waardigheid trokken tientallen families uit de gemeenschap El Gramazo, tussen Padre las Casas en Constanza, afgelopen weekend naar de Río en Medio. Ze marcheerden te voet, te paard en op motoren, droegen spandoeken, zongen protestliederen en hadden één vastberadenheid: van de overheid de aandacht eisen die hen al jaren wordt ontzegd.
De leden van de gemeenschap die deelnamen aan het vreedzame protest willen de aandacht van president Luis Abinader vestigen op hun situatie, omdat ze zich vergeten voelen door de ambtenaren die de staat heeft aangesteld om te voorzien in hun behoeften aan begaanbare wegen, toegang tot gezondheidszorg, fatsoenlijke scholen, elektriciteit en, bovenal, de bouw van de brug over de Grande-rivier , die essentieel is om de gemeenschap te verbinden met de nabijgelegen gemeenten.
De bijeenkomst vond plaats op de plek aan de Rio Grande waar de brug zou moeten komen. Het is een bergachtig, landelijk gebied, omgeven door weelderige vegetatie en gladde stenen, gevormd door het kristalheldere water dat erdoorheen kronkelt en kleine stroompjes en draaikolken creëert. Het landschap is ruig en levendig, maar de leden van de gemeenschap willen dat mensen verder kijken dan de schoonheid ervan, dat ze zien hoe hun dagelijks leven wordt beïnvloed door het ontbreken van die brug.
"We zijn het zat om brieven te sturen, naar kantoren te gaan, commissies op te richten, overal te bellen. Niemand luistert naar ons," verklaarde Glenys Delgado, een gemeenschapsleidster die de stem is van de meer dan twintig gemeenschappen die samen deze vergeten regio in de bergen rond Constanza vormen, waar de onbegaanbare wegen al levens hebben geëist.
Bewoners van de gemeenschap zeggen dat ze zich door de overheid vergeten voelen. (Met dank aan César De la Cruz).
“De laatste slachtoffers waren een vrouw genaamd Griselda en haar achtjarige dochter. Ze raakten betrokken bij een ongeluk door de slechte staat van de weg, waarbij ook zes andere mensen gewond raakten. We moesten urenlang van alles regelen om hen eruit te halen en naar een ziekenhuis te brengen, waarbij we hen op onze schouders droegen. Velen zijn onderweg overleden”, klaagde de jonge gemeenschapsleider.
Onvervulde beloften
het bewind van Danilo Medinawaren er zware machines toegewezen voor het doorlopende wegonderhoud: een bulldozer, een graafmachine en een grader. "Die waren bedoeld om de wegen sneeuwvrij te houden, vooral als het regent. Maar onder dit bewind zijn ze zonder enige uitleg verdwenen. Het was alsof ze in het niets waren verdwenen," klaagde Delgado.
De politica meldde ook dat de El Gramazo-school, die slechts vijf maanden geleden na een lange strijd van meer dan tien jaar was ingewijd, nu al te kampen heeft met overstromingen. "Is dit hoe ze het onderwijs willen verbeteren?" vroeg ze verontwaardigd.
“Meneer de president, kijk naar de bergen, kijk. Wij mensen. Wij hijsen hier ook de Dominicaanse vlag. U beloofde ons steun, maar die hebben we niet gekregen. U behandelt ons als bedelaars, niet als burgers. We eisen de hervatting van de stilgelegde projecten: de weg naar Constanza, de elektrificatie, het agroforestryproject, de scholen. Of waren het slechts loze beloftes?”
De eis in El Gramazo gaat niet alleen over een brug: het gaat om de mogelijkheid om in waardigheid te leven. “Zonder wegen, zonder gezondheidszorg, zonder onderwijs, zonder elektriciteit, zonder steun voor de landbouw, is er geen toekomst. Dit vergeten berggebied schreeuwt om gerechtigheid,” besloot Delgado, terwijl de gemeenschap liederen van verzet zong aan de rivieroever.
