Een gebrek aan ethiek doet zich voor wanneer er sprake is van oneerlijke concurrentie, bijvoorbeeld: een manager van een makelaarskantoor geeft zijn medewerkers de opdracht om gedurende een bepaalde periode te werken bij een kantoor dat een directe concurrent is, om zo vertrouwelijke informatie te verkrijgen waar hij later profijt van kan hebben.
Een ander voorbeeld van onethisch gedrag is het werven van klanten door lagere tarieven te hanteren dan de gangbare markttarieven (bijvoorbeeld minder dan 3%), evenals het inschakelen van derden om rechtstreeks contact op te nemen met vastgoedeigenaren.
Bovendien kan het als onethisch worden beschouwd wanneer twee makelaars zich niet houden aan de afspraken die ze in een makelaarscontract hebben gemaakt; of wanneer een makelaar kwaad spreekt over een andere makelaar en hem in diskrediet brengt bij de klant om hem ertoe te bewegen zijn diensten in te schakelen.
Ook is het mogelijk dat de cliënten van makelaars zelf ethische overtredingen begaan, bijvoorbeeld door te weigeren de makelaarskosten te betalen (er was afgesproken dat ze 3% van de verkoopwaarde van de woning zouden betalen, maar uiteindelijk betalen ze slechts 1,5%).
Een andere overtreding van de cliënt kan zijn het verbergen van informatie voor de makelaar of het verstrekken van onjuiste informatie, zoals beweren dat hij de enige eigenaar van het pand is en niet vermelden dat hij een partner heeft die rechten op het pand zou hebben.
Om te voorkomen dat informatie over de kenmerken en de juridische status van een onroerend goed wordt verzwegen, moet de verantwoordelijke makelaar een zorgvuldige professional zijn en alle wettelijke en administratieve procedures uitvoeren die relevant zijn voor de vastgoedtransactie die hij of zij beheert.
Veel makelaars staan eigenaren toe om kopers te misleiden. Buitensporige prijzen en prijsafspraken zijn typische voorbeelden. Uitspraken als: "We weten dat de woning te duur is, maar we vragen er 180.000 dollar voor, dus we kunnen de prijs indien nodig verlagen," komen vaak voor.
Sommige vastgoedverenigingen knijpen een oogje dicht wanneer projectontwikkelaars hun woningen overwaarderen en misleidende reclame maken, bijvoorbeeld door de specificaties in kleine letters en in slechts 500 woorden te vermelden.
Het is belangrijk om duidelijk te definiëren wat een schending van de ethische code inhoudt, zodat er veranderingen kunnen worden doorgevoerd. Vaak staan de spelregels immers alleen op papier, maar worden ze door onduidelijkheid niet nageleefd.
Bron: Peruaanse Vereniging voor Vastgoed
