SANTO DOMINGO- Het Nationaal Bureau voor Seismische Evaluatie en Kwetsbaarheid van Infrastructuur en Gebouwen (Onesvie) heeft de actualisering en implementatie aangekondigd van het Nationaal Plan voor Seismische Risicovermindering voor de Dominicaanse Republiek. Dit plan is bedoeld om strategische richtlijnen te bieden aan autoriteiten en instellingen op verschillende territoriale niveaus en aan het maatschappelijk middenveld in het algemeen.
Het plan beoogt ook de risicofactoren bij seismische dreigingen te verminderen en de respons- en herstelcapaciteit te verbeteren, evenals de veerkracht van gemeenschappen die mogelijk getroffen worden door de negatieve gevolgen van een aardbeving.
De actielijnen zijn ingekaderd binnen de prioriteiten van het Sendai-kader voor rampenrisicovermindering, om te zorgen voor harmonisatie met de verschillende instrumenten op nationaal en internationaal niveau.
"Het is een planningsinstrument dat richting geeft aan acties om de kennis te vergroten, kwetsbaarheidsfactoren te verminderen en de capaciteit in alle ontwikkelingssectoren te versterken, om zo de potentiële impact van aardbevingen in de Dominicaanse Republiek te beperken", aldus Leonardo Reyes Madera, algemeen directeur van Onesvie.
De uitvoering van het plan omvatte de deelname en technische ondersteuning van belangrijke specialisten en instellingen, zowel nationaal als internationaal, waaronder: Inka Mattila, vertegenwoordiger van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP); Xavier Hernández, plaatsvervangend residentieel vertegenwoordiger van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP); María Eugenia Morales, programmamedewerker van de afdeling Milieuduurzaamheid en Veerkracht van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP); Ana María Pérez C., adviseur risicobeheer van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP); en Marco Antonio Giraldo, consultant internationaal risicobeheer van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP).
Omvang van het plan
De reikwijdte van het plan is gebaseerd op de identificatie van programma's, subprogramma's en projecten die met elkaar verbonden zijn. Dit vertaalt zich in de onderlinge afhankelijkheid van acties, de complementariteit ervan en het belang van een alomvattende aanpak met een focus op risicomanagement.
In de praktijk heeft het plan de volgende reikwijdte: het sturen van institutionele actie om de risico's van seismische verschijnselen te verminderen en de paraatheid voor rampen van deze aard te verbeteren, het vaststellen van programmalijnen die op korte, middellange en lange termijn continuïteit kunnen waarborgen, en het indicatief definiëren van enkele prioriteiten voor interventies.
Leg in diezelfde volgorde verbindingen tussen de verschillende actoren in de territoriale ontwikkeling die onder andere verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de bevolking en van publieke en private investeringen, en zorg voor een logische volgorde in de uitvoering van de acties, zodat de systeemvisie en de integraliteit in de processen behouden blijven.
Het Nationaal Plan voor de Vermindering van Seismische Risico's is nauw verbonden met de richtlijnen van het Nationaal Systeem voor Rampenpreventie, -beperking en -bestrijding (Wet 147-02) en respecteert in al zijn onderdelen de principes van het nationale risicobeheerbeleid; bovendien is het in verschillende onderdelen afgestemd op de activiteiten die worden ontwikkeld door het Planningssysteem, ingesteld bij Wet 498-06.
Het plan is inhoudelijk nauw verbonden met en organisch en functioneel geïntegreerd in het Nationaal Plan voor Rampenrisicovermindering (2017-2030). Om de coördinatie van acties te vergemakkelijken en directe verbanden tussen beide plannen te leggen, zijn de programma-assen afgestemd op het Nationaal Plan voor Rampenrisicovermindering.
Het is tevens gekoppeld aan en draagt bij aan de Nationale Ontwikkelingsstrategie 2010-2030, met name aan doelstelling nummer 4, die betrekking heeft op het duurzaam beheer van het milieu en een adequate aanpassing aan klimaatverandering ; meer specifiek aan algemene doelstelling nummer twee, die betrekking heeft op de ontwikkeling van een effectief nationaal systeem voor integraal risicobeheer, met actieve participatie van de gemeenschappen.
Wat betreft de voorbereiding op en de reactie op rampen, is dit direct gerelateerd aan het Nationaal Noodplan en het Nationaal Rampenplan voor Aardbevingen, die als leidraad dienen voor het Noodoperatiecentrum (COE).
Institutionele aspecten:
Het nationale systeem voor rampenpreventie, -beperking en -bestrijding omvat verschillende coördinerende organen die een fundamentele rol spelen in de coördinatie en uitvoering van de programma's binnen het nationale plan voor aardbevingsrisicovermindering. Deze organen zijn als volgt: De Nationale Noodcommissie (CNE): Samengesteld uit functionarissen die zijn benoemd door de lidinstellingen van de Nationale Raad voor Rampenpreventie, -beperking en -bestrijding.
De CNE beschikt over een vast technisch team, bestaande uit gekwalificeerde functionarissen, dat leiding geeft aan en begeleiding biedt op het gebied van technische, wetenschappelijke, economische, financiële, maatschappelijke, juridische en institutionele studies, teneinde het beleid en de beslissingen van de Nationale Raad te helpen formuleren en bevorderen.
Daarnaast is er het Nationaal Technisch Comité voor Risicopreventie en -beperking (CTN): dit comité fungeert als advies- en coördinatieorgaan voor activiteiten ter vermindering van risico's en is verbonden aan de Nationale Noodcommissie. Het Noodoperatiecentrum (COE): dit comité fungeert als coördinatieorgaan voor rampenparaatheid en -bestrijding.
Update
De actualisering van het Nationaal Plan voor de Vermindering van Seismische Risico's werd in twee fasen uitgevoerd:
Institutioneel overleg: Dit overleg vindt plaats met de verschillende instellingen die zich bezighouden met seismisch risico, georganiseerd door de Seismische Rondetafel, onder coördinatie van Onesvie. Onesvie fungeert als faciliterende/coördinerende instantie voor de activiteiten gericht op institutionele afstemming, discussie en uitwisseling tussen de verschillende actoren, zowel van overheids- als niet-overheidsaard, met als doel de strategische lijnen, programma's en projecten in het plan te herzien en te actualiseren.
