Geprefabriceerde modulaire bouw transformeert de sector in rap tempo, zowel in Spanje als wereldwijd. Het concept, waarbij de meeste bouwcomponenten in fabrieken worden geassembleerd om tijd en kosten op de bouwplaats te besparen, heeft een aanzienlijke impact op de steeds populairder wordende sector van tiny houses. Het wint echter ook aan populariteit in andere sectoren, zoals appartementencomplexen, hotels en ziekenhuizen.
Dit is iets waar ze al meer dan tien jaar aan werken bij het Korea Institute of Civil Engineering and Construction Technology (KICT), waar ze nieuwe methoden ontwikkelen om modulair bouwen nog competitiever te maken. Medewerkers van dit instituut hebben onlangs een "nieuwe modulaire bouwmethode aangekondigd waarmee constructies in korte tijd kunnen worden opgetrokken door componenten te assembleren, met name in geval van nood of rampen.".
Dit systeem houdt in dat 70 tot 80% van de belangrijkste onderdelen van de uiteindelijke constructie worden geprefabriceerd, waardoor het gebouw dankzij vereenvoudigde montage- en installatieprocessen in korte tijd kan worden voltooid. Het is een technische doorbraak die, volgens hun berekeningen, 30% van de bouwtijd en -kosten kan besparen, aanzienlijk minder stof, lawaai en afval produceert en het risico op arbeidsongevallen drastisch verlaagt.
"Deze technologie verlaagt de bouwkosten aanzienlijk en vermindert de behoefte aan een groot deel van de werkzaamheden op de bouwplaats", aldus Seok-Ho Lim, hoofd van de afdeling Onderzoek naar Leef- en Gebouwde Omgeving aan het KICT, in een persbericht. "Dit vertaalt zich in kortere bouwperioden in vergelijking met conventionele betonbouwmethoden, allemaal dankzij de massaproductie van herhaalde sets modules.".
Net als Lego-blokjes
De dalende bevolking van Zuid-Korea, met steeds kleinere gezinnen, was de belangrijkste drijfveer voor deze ingenieurs bij het onderzoeken van nieuwe methoden voor modulaire bouw van sociale huurwoningen.
De modules worden met behulp van een KICT Omicrono-kraan gehesen en geïnstalleerd.
De resultaten van die analyse leidden tot de ontwikkeling van ontwerp-, constructie- en bouwtechnologieën die tot uiting kwamen in projecten zoals het Gayang Complex, een zes verdiepingen tellend gebouw dat in 2017 werd gebouwd in de wijk Gangseo in Seoul. Het was een baanbrekend project in Zuid-Korea, met een capaciteit voor 30 woningen en een bouwtijd die 50% korter was dan die van een vergelijkbaar gebouw van gewapend beton.
Om dit te bereiken, gebruikten ze lichtgewicht synthetische panelen voor de vloeren, die gemakkelijker te transporteren en te tillen zijn, samen met interne en intermodulaire verbindingen om de structuur optimaal te ondersteunen. Een jaar later bouwde KICT, in samenwerking met de staatsbedrijf Korea Land and Housing Corporation, een tweede modulair woongebouw in Cheonan.
Sindsdien hebben Seok-Ho Lim en Joon-Soo Chung, de twee belangrijkste personen achter dit initiatief, onderzoek gedaan naar en nieuwe oplossingen ontwikkeld, zoals de oplossing die ze zojuist hebben onthuld. Deze oplossing omvat diverse verbeteringen in de productie van de modules en de daaropvolgende installatie. Bovendien kunnen de componenten worden gerecycled of hergebruikt, wat bijdraagt aan de circulaire economie.
In grote lijnen is het gebaseerd op de installatie van een zogenaamde PC-module, die U-vormig is en dienstdoet als vloer en twee wanden. Zodra deze aan de constructie is bevestigd, wordt de invulmodule met de overige componenten via de opening aan de bovenkant ingebracht, wat het bouwproces versnelt en vereenvoudigt.
Het Ganyang-complex in Seoul, Zuid-Korea, is het eerste modulaire woongebouw van KICT Omicrono.
Hiervoor is alleen een kraan nodig en de montage is eenvoudig: de onderdelen passen in elkaar als legoblokjes, met behulp van voorgefabriceerde geleiders en zonder dat er stalen frames of beton nodig zijn.
Laatste stappen
Zodra alle modules tot een maximale hoogte van drie verdiepingen zijn gestapeld, worden het dak, de trappen en de loopbruggen die de verschillende verdiepingen en ruimtes van het gebouw met elkaar verbinden, geïnstalleerd. Deze methode vermindert de werkdruk en het volume, en het gebruik van een brandwerende betonconstructie maakt afwerking aan de buitenkant overbodig.
Naast het verlagen van de kosten en de bouwtijd, kunnen huizen die met de KICT-methode zijn gebouwd, later eenvoudig worden gedemonteerd in de omgekeerde volgorde van de montage. De potentiële toepassingen variëren van huisvesting voor minderbedeelden en ziekenkamers ter preventie van infectieziekten tot militaire bases of kazernes.
"De ontwikkelde modulaire bouwmethode biedt effectieve oplossingen voor de milieuproblemen in de bouwsector en het woningtekort," concludeert Seok-Ho Lim.
Deze belangstelling voor modulaire architectuur is niet uniek voor Zuid-Korea en werpt al vruchten af in andere landen. Zo heeft het Parijse architectenbureau Cutwork bijvoorbeeld het modulaire ontwerp ReHome, bedoeld om de woningcrisis in door oorlog geteisterde Oekraïense steden aan te pakken.
Deze gebouwen zijn opgebouwd uit modulaire eenheden van 27 vierkante meter, verdeeld over rechthoekige blokken die tot zes verdiepingen hoog gestapeld kunnen worden. Dit leidt tot een verkorting van de gebruikelijke bouwtijd met 40%. De flexibele configuraties maken het mogelijk om tot vijf verschillende woningtypen te creëren, variërend van 27 tot 108 vierkante meter, om aan de behoeften van elk gezin te voldoen.
Met informatie van Omicrono. https://www.elespanol.com/omicrono/
