De door de overheid gepresenteerde indicatoren schetsen een beeld van vooruitgang. Maar vergeleken met onafhankelijke bronnen komen lacunes, inconsistenties en resterende uitdagingen aan het licht.
SANTO DOMINGO - De samenvatting van het document 'Projectindicatoren: Vijf jaar transformatie', gepresenteerd door het directoraat Strategie en Overheidscommunicatie, biedt een optimistische blik op de regeerperiode 2020-2025.
Bij gebrek aan het originele document onthult een vergelijking van de door de presidentiële woordvoerder gepresenteerde cijfers met onafhankelijke bronnen nuances die ons uitnodigen om verder te kijken dan de krantenkop.
Economie en de middenklasse: reële of ongelijke groei?
Volgens het officiële rapport steeg het bbp per hoofd van de bevolking van 8.603 dollar in 2019 naar meer dan 11.500 dollar in 2024, een stijging van 34%. Gegevens van Trading Economics geven echter een bbp per hoofd van de bevolking in de Dominicaanse Republiek van 9.168 dollar voor datzelfde jaar, wat wijst op een aanzienlijk verschil in meetmethode.
Dit verschil kan te wijten zijn aan het gebruik van verschillende berekeningsmethoden (nominaal versus koopkrachtpariteit), maar het roept ook twijfels op over de consistentie van de officiële gegevens.
Volgens de overheid is de middenklasse gegroeid van 37,7% naar 48,6% van de bevolking. Het ministerie van Economie heeft echter geen recente studies gepubliceerd die deze toename bevestigen. Sterker nog, eerdere rapporten waarschuwen dat de Dominicaanse middenklasse kwetsbaar is voor informele arbeid, inflatie en een gebrek aan sociale bescherming.
Het minimumloon, dat volgens het officiële document is gestegen van 248 naar 371 dollar, is een vooruitgang. Echter, vergeleken met de kosten van een basisvoedselpakket, dat volgens ProConsumidor meer dan 45.000 RD per maand bedraagt, garandeert de verhoging onvoldoende koopkracht voor een gemiddeld gezin.
Trading Economics is een internationaal platform voor economische analyses dat officiële gegevens verzamelt uit meer dan 196 landen, waaronder de Dominicaanse Republiek. Hierbij wordt gebruikgemaakt van bronnen zoals centrale banken, ministeries van Financiën en multilaterale organisaties om actuele indicatoren te leveren over het bbp, inflatie, werkgelegenheid, gezondheid en veiligheid.
Het wordt veelvuldig gebruikt door analisten, journalisten en academici om overheidscijfers te vergelijken met verifieerbare gegevens, waardoor het een essentieel hulpmiddel is voor data-analyse.
Veiligheid: perceptie en realiteit
De overheid meldt een moordcijfer van 8,3 per 100.000 inwoners, een van de laagste in de regio. FINJUS en Participación Ciudadana waarschuwen echter dat het gevoel van onveiligheid hoog blijft, vooral in stedelijke en toeristische gebieden.
De aanwerving van 4.000 nieuwe agenten en de salarisverhoging zijn stappen vooruit, maar het Observatorium voor Burgerveiligheid wijst erop dat de hervorming van de politie nog steeds structurele uitdagingen kent: gebrek aan permanente bijscholing, zwakke interne controlesystemen en gebrekkige coördinatie met de gemeenschappen.
Gezondheid: vooruitgang met aanhoudende lacunes
Het rapport benadrukt een daling van 30,8% in de kindersterfte en een stijging van de levensverwachting van 73,5 naar 75,1 jaar. Hoewel positief, staan deze cijfers in contrast met rapporten van UNICEF en de Wereldbank, die de Dominicaanse Republiek nog steeds onder het regionale gemiddelde plaatsen wat betreft de dekking van de eerstelijnsgezondheidszorg.
Meer dan 2,5 miljoen mensen hebben zich aangesloten bij het socialezekerheidsstelsel, maar de Superintendency of Health and Labor Risks (SISALRIL) heeft aangegeven dat veel leden geen effectieve toegang hebben tot gespecialiseerde diensten, met name buiten de grote stedelijke centra.
De oplevering van 68 ziekenhuizen en 683 eerstelijnszorgcentra is aanzienlijk, maar organisaties zoals het Public Policy Observatory hebben gewaarschuwd voor een tekort aan medisch personeel, apparatuur en onderhoud in diverse van deze infrastructuren.
Statistische transformatie of correctie?
De indicatoren die de overheid presenteert, schetsen een beeld van vooruitgang. Maar vergeleken met onafhankelijke bronnen komen lacunes, inconsistenties en resterende uitdagingen aan het licht. Structurele transformatie wordt niet alleen in cijfers gemeten; ze wordt gevalideerd door de dagelijkse ervaringen van burgers.
In een land waar elk officieel cijfer nauwkeurig onderzocht moet worden, omdat achter elk getal een verhaal schuilgaat dat grondig verteld moet worden.
