Door Gissel Taveras
elinmobiliariodo@gmail.com
SANTO DOMINGO.- Na decennialang te hebben geleden onder overstromingen in La Vieja Barquita de Los Mina en Sabana Perdida, ontvingen ongeveer 1.782 gezinnen op 30 juni 2016 hetzelfde aantal appartementen. Het was een dag van vreugde en hoop voor degenen die eindelijk een fatsoenlijk huis hadden om in te wonen.
Acht jaar later, en voordat de clausule die de oorspronkelijke eigenaren in staat stelt definitieve eigendomsbewijzen te verkrijgen, afloopt, hebben sommigen ervoor gekozen hun huizen te verkopen, zelfs tegen een lage prijs.
De aanpassing was niet gemakkelijk, want van een leven zonder regels, te midden van afval, lawaai en feestjes tot diep in de nacht, moesten de nieuwe bewoners zich ook aan een reeks regels houden, waaronder een maandelijkse bijdrage voor het onderhoud van het gebouw.
Om ervoor te zorgen dat alle regels worden nageleefd, is het bestuur van Nueva Barquita opgericht, onder leiding van pater Gregorio Alegría, die er alles aan doet om ervoor te zorgen dat de mensen in vrede leven en alles hebben wat ze nodig hebben.
Dit blijkt echter niet voldoende te zijn, aangezien er zowel voor- als tegenstanders zijn van het bestuur; sommigen verdedigen het werk ervan, terwijl anderen klagen dat de woningen zijn toegekend zonder enige betaling (onderhoudsbijdrage van 1.000 pesos per maand) te eisen.
De waarheid is dat er een wereld van verschil is tussen waar ze vroeger woonden en waar ze nu wonen. Desondanks hebben velen ervoor gekozen hun appartementen te verkopen voor bedragen tot 300.000 peso, terwijl ze momenteel 2,5 miljoen peso waard zijn.
Maar hoeveel heeft de staat in dit project geïnvesteerd?
Volgens de Uitvoerende Eenheid voor de Herontwikkeling van Buurten en Omgevingen (URBE) was La Nueva Barquita een van de belangrijkste woningbouwprojecten van de regering van voormalig president Danilo Medina. Het project vergde diverse investeringen; de bouw van 112 woon- en multifunctionele gebouwen (commerciële ruimtes en woningen) kostte 2,4 miljard peso.
De openbare ruimtes kosten ondertussen 97 miljoen peso, waarbij een prioriteit van het project is om kwalitatief hoogwaardige ruimtes, recreatiegebieden en stedelijke voorzieningen te creëren die geschikt zijn voor alle leeftijden, ouderen, kinderen en mensen met een beperking.
De investering in de landschapsinrichting bedroeg 27 miljoen peso.
Het landschapsontwerp was erop gericht schaduwrijke plekken te creëren, hitte-eilanden te verminderen, recreatiegebieden aan te leggen en een leefgebied te bieden aan wilde dieren (vlinders en kolibries).
Volgens URBE werden voor de stadsbomen inheemse en snelgroeiende soorten geselecteerd (kruidachtige en sierbomen, medicinale bomen en fruitbomen) die weinig onderhoud vereisen, geschikt zijn voor een stedelijke omgeving en bovendien aantrekkelijk zijn.
Er werd 169 miljoen peso geïnvesteerd in sportartikelen.
Het project omvat een 7,6 kilometer lang wandel- (sport)circuit, een 3 kilometer lang fietspad en een 1 kilometer lange BMX-baan, een zaalvoetbalveld, vijf basketbalvelden en een honkbalveld.
De sociale voorzieningen omvatten een multifunctionele zaal, drie buurtopvangcentra, een uitgebreid centrum voor vroege kinderzorg (CAIPI) met een capaciteit van 240 kinderen en twee centra voor kinder- en gezinszorg (CAFI) voor 320 kinderen; een kerk met een capaciteit van 500 personen en een pastorie, naast andere faciliteiten.
De appartementen beschikken over een balkon, woonkamer, keuken, wasruimte, bijkeuken, linnenkast en drie slaapkamers.
Het gebruik van kleur in de verschillende kavels doorbreekt de monotonie en is geïnspireerd op populaire architectuur om zo aan te sluiten bij het kleurenpalet dat momenteel in de wijk La Barquita wordt gebruikt: verschillende tinten groen, crème en hemelsblauw.
Maar de investeringen houden daar niet op; de overheid heeft 78 miljoen peso uitgegeven aan het aquaduct en de drinkwateropslag.
Dit bestond uit de installatie van een verglaasde opslagtank met een capaciteit van 4.600 kubieke meter, die wordt gevoed door een reeks van drie putten en die door zwaartekracht afvoert naar het waterleidingnet van het project.
Het rioleringssysteem kostte 220 miljoen peso.
Het project omvat drie rioolwaterzuiveringscircuits. Het afvalwater wordt gezuiverd via drie filterinstallaties, een volledig natuurlijk zuiveringssysteem dat gebruikmaakt van de zuiverende eigenschappen van verschillende soorten macrofyten (water- en semi-waterplanten), die een hoog vermogen hebben om zuurstof aan het water af te geven.
Ook in het elektriciteitsnet is 131 miljoen peso geïnvesteerd, bestaande uit ondergrondse bekabeling, verlichting met energiezuinige lampen, een telecommunicatiesysteem, bewakingscamera's en een noodnummer (911).
De uiteindelijke investeringskosten bedroegen 3.122 miljoen peso, volgens URBE en het Ministerie van Huisvesting, Leefomgeving en Gebouwen (MIVHED).
