Het Britse ruimtevaartbedrijf Droneliner wil het luchtvaartlandschap veranderen met zijn onbemande vliegtuigen, die specifiek zijn ontworpen voor vrachtvervoer.
Achter dit initiatief staat geen onervaren startup, maar een team met enkele van de meest gerespecteerde en ervaren managers en ingenieurs in de luchtvaartwereld, zoals John Roberts, die decennialang bij Airbus werkte en verantwoordelijk is voor projecten zoals de A380, of Nicholas Cumpsty, voormalig hoofdingenieur van Rolls-Royce en emeritus hoogleraar aan het Imperial College London of MIT.
Momenteel hebben de meeste vrachtvliegtuigen een cilindrische romp en concave binnenwanden, vergelijkbaar met de passagiersvliegtuigen waarmee we gewend zijn te vliegen. Dit leidt tot verspilling van vele kubieke meters ruimte per vlucht, aangezien vrachtcontainers rechthoekig zijn.
De centrale romp van de Droneliner, ontworpen door de ingenieurs van het bedrijf, heeft de vorm van een grote rechthoekige doos met vrijwel gladde randen. Bovendien beschikt dit vliegtuig, in plaats van de traditionele zijlading, over laadkleppen aan de voor- en achterkant, waardoor containers kunnen worden geladen en gelost met minimaal verlies van binnenruimte.
In conventionele vliegtuigen wordt deze ruimte ook beperkt door de noodzaak om plaats te bieden aan de bemanning en de cockpit van waaruit de piloten opereren. In het geval van de Droneliner is het de bedoeling dat deze op afstand bestuurd kan worden (hoewel nog niet volledig autonoom), waardoor de operationele capaciteit niet hoeft te worden opgeofferd.
Wat de aandrijving betreft, kiezen de ingenieurs van Droneliner voor twee turbofanmotoren. Deze zouden geschikt zijn voor SAF (Sustainable Aviation Fuel) biobrandstof, die veel minder vervuilend is dan de huidige koolwaterstoffen, en zouden ook voorbereid zijn op toekomstig gebruik van waterstof. Om het brandstofverbruik te minimaliseren, ongeacht de gebruikte brandstof, kan het hybride aandrijfsysteem handelingen zoals taxiën, opstijgen en landen volledig elektrisch aandrijven.
Twee versies
De ingenieurs van het Britse bedrijf werken al aan twee verschillende versies van het vliegtuig. Eén daarvan is de DL200, een eenmotorig vliegtuig dat 36 tot 40 containers kan vervoeren, verdeeld over twee dekken, met een maximaal laadvermogen van 181 ton.
De DL350 met twee motoren zal die capaciteit verdubbelen en 70 tot 80 containers op drie verdiepingen vervoeren met een maximaal gewicht van 318 ton. Maar het meest verrassende aspect is het bereik, dat in beide gevallen tot 6.500 zeemijl, oftewel meer dan 12.000 kilometer, zou moeten bedragen.
Dit komt door de efficiëntie, met een brandstofbesparing van 83% ten opzichte van conventionele vrachtvliegtuigen. Deze onderscheidende eigenschap is onder andere te danken aan het lichte gewicht van de romp, waardoor het toestel "minstens 40% lichter is dan elk vergelijkbaar vliegtuig", aldus de fabrikant op hun website.
Dit betekent dat, terwijl de huidige vliegtuigen 200 ton brandstof nodig hebben om 50 ton vracht te vervoeren, de Droneliner die verhouding omdraait en 200 ton vracht kan vervoeren met slechts 50 ton brandstof.
Om deze recordbrekende efficiëntie te bereiken, is het herontwerpen van de containers cruciaal. Daarom is Droneliner van plan lichtgewicht versies van de huidige containers te leveren, met een lengte van 6 meter. Deze hoeven niet in grote hoeveelheden gestapeld te worden, waardoor ze niet van staal hoeven te zijn. Ook zijn er geen kranen nodig, omdat ze met een eenvoudige heftruck of palletwagen verplaatst kunnen worden. Er komen zelfs verschillende versies van de container, waaronder platte varianten om de capaciteit van het vliegtuig te maximaliseren.
De wachttijd bij elke tussenstop is teruggebracht tot de 30 minuten die nodig zijn voor het bijtanken, doordat het laad- en losproces is gestroomlijnd dankzij rails die in de laadkleppen en de rompvloer zijn ingebouwd. Containers worden aan de ene kant aan boord getrokken en aan de andere kant soepel en met minimaal personeel neergelaten.
Droneliner's onbemande vliegtuig, in de tweemotorige versie Droneliner Omicrono.
Vrachtdrone
Voorlopig geeft het bedrijf nog geen tijdschema voor de eerste vluchten, maar alles wijst erop dat een eerste prototype tegen het einde van dit decennium gereed zou kunnen zijn. Droneliner sluit zich daarmee aan bij andere initiatieven, zoals UPS met zijn 'vliegende bestelwagens'of Natilus met zijn onbemande vrachtdrone.
"De Natilus N3.8T [zoals hij commercieel genoemd is] is de eerste in een reeks vrachtvliegtuigen van de volgende generatie," kondigde het bedrijf aan. Vertegenwoordigers gaven aan dat deze drone erop gericht is de operationele kosten en de milieubelasting van de huidige vliegtuigen drastisch te verlagen.
Qua specificaties beschikt de drone over twee turbopropmotoren die het maximale startgewicht van 8.618 kilogram aandrijven. Volgens de website van het bedrijf bedraagt het bereik tot 1.667 kilometer met een laadvermogen van 3.855 kilogram.
In tegenstelling tot Droneliner zal dit dronemodel naar verwachting in de komende jaren operationeel zijn, nadat het in 2021 met succes windtunneltests heeft doorstaan en naar verwachting in 2025 een feit zal zijn. Natilus is van plan om voor deze vliegtuiglijn een groter model te ontwikkelen dat 130 ton kan dragen en een bereik heeft van 8.200 kilometer.
Het bedrijf kondigde in 2022 aan dat het al meer dan 6 miljard dollar aan eerste orders had ontvangen van 's werelds toonaangevende luchtvaartmaatschappijen, met een initiële orderportefeuille van 400 vliegtuigen. "Als ze hun Boeing- en Airbus-vloten vervangen door onze oplossingen, zouden vrachtluchtvaartmaatschappijen hun marge kunnen verhogen van de huidige 4% naar 33%", aldus Aleksey Matyushev, CEO en medeoprichter van Natilus.
Bron: https://www.elespanol.com/omicrono/.
