De Dominicaanse Republiek is van oudsher een land met een markt waar speculatie vaak de prijzen van producten bepaalt, en waar bedrijven bij het minste of geringste reageren door de prijzen lichtvaardig en zonder rechtvaardiging te verhogen.
Het Nationaal Instituut voor de Bescherming van Consumentenrechten (PRO CONSUMIDOR) is de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor het vaststellen en reguleren van het beleid, de normen en de procedures die nodig zijn voor de effectieve bescherming van consumentenrechten in het land.
Maar de "pogingen" van die organisatie schieten altijd tekort en, op enkele uitzonderingen na, komen haar acties neer op niets meer dan public relations, terwijl de lawine van meedogenloze commercie onverminderd doorgaat, gewend om zonder grenzen of regels te opereren en waar de cultuur van winnen ten koste van een stil volk, dat elk vermogen tot verwondering heeft verloren, wordt aangewakkerd.
Het is zeker waar dat de prijzen van bouwmaterialen door verschillende factoren zijn gestegen. COVID-19 heeft de wereldorde ontwricht en een onverwachte crisis veroorzaakt waar geen enkel land op voorbereid was. Een catastrofe van die omvang kon niet onopgemerkt blijven. We hadden ons allemaal voorbereid op de voorzienbare gevolgen van een algemene lockdown.
De verplichte stopzetting van het vrachtvervoer vanuit China, het land waar het eerste geval van het virus ontstond, en de stijging van de vrachtkosten, om voor de hand liggende redenen, leidden tot een algemene prijsstijging van producten, waarbij de bouwsector voorop liep.
De prijzen van alle bouwmaterialen zijn tot alarmerende niveaus gestegen. Elke week worden er eindeloze prijsstijgingen geregistreerd, en te midden van persberichten, klachten en verklaringen zwijgt de overheid over de situatie, die de huizen van veel Dominicaanse gezinnen dreigt te verwoesten.
De oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft de perfecte gelegenheid geboden voor ongecontroleerde prijsstijgingen. Staal, wat enigszins te rechtvaardigen is gezien het feit dat een deel ervan uit Oekraïne komt, wordt verkocht voor 83.000 peso per bundel. Bouwvakkers die door deze krant werden geraadpleegd, gaven aan dat het slechts een jaar geleden nog 55.000 peso kostte en dat de prijs tijdens het hoogtepunt van de pandemie zonder enige rechtvaardiging is gestegen.
Cement, het belangrijkste bouwmateriaal, blijft in prijs stijgen en de verwachting is dat de prijs opnieuw met 15 tot 20% zal toenemen, als dat deze week nog niet is gebeurd.
Elke sector zal naar redenen zoeken voor de prijsstijgingen, sommige gerechtvaardigd, andere overdreven en zelfs misbruikend; en ze zullen allemaal een beroep doen op hun eigen belangen, want niemand wil zijn kapitaal en winst op het spel zetten; bovendien beleven speculanten hoogtijdagen en moeten ze profiteren van tegenslagen om winst te maken, want dat is hun specialiteit.
Zoals altijd is de huiseigenaar degene die de zwaarste last zal dragen. Hij heeft plannen uitgesteld en extra uren gewerkt om zijn inkomen aan te vullen en een dak boven zijn hoofd te garanderen voor zijn gezin en zijn oude dag, en hij zal zijn droom om een eigen huis te bezitten moeten opgeven.
De brancheorganisaties in de bouwsector hebben afgelopen dinsdag een verklaring uitgegeven met een reeks voorstellen aan de regering om de gevolgen van de aanstaande stijging van de huizenprijzen te verzachten.
De overheid moet onmiddellijk reageren en alternatieven zoeken om de aanzienlijke prijsstijgingen van bouwmaterialen, die zich week na week voordoen, een halt toe te roepen. Deze stijgingen zullen ongetwijfeld de dynamiek en groei van de sector in 2022 beïnvloeden en uiteraard veel Dominicaanse gezinnen in gevaar brengen, wier plannen om een huis te kopen – een basisbehoefte en een recht dat ieder mens toekomt – gedwarsboomd zullen worden.
Het heeft geen zin om een ministerie van Volkshuisvesting op te richten en met veel bombarie woningbouwprogramma's aan te kondigen om het woningtekort in het land tegen te gaan, als de huidige golf van prijsstijgingen, waarbij elke stijging er meerdere naar beneden trekt, doorgaat, en dat in een land waar de handel vrij en ongecontroleerd opereert.
