Door Yermys Peña
Jarenlang was praten over duurzame investeringen een vaag en onduidelijk onderwerp. Elk land, elke bank, elk bedrijf – zelfs elke projectontwikkelaar – definieerde voor zichzelf wat zij als 'groen' beschouwden. Het resultaat? Projecten met milieulabels, maar zonder technische onderbouwing, traceerbaarheid en echte garanties voor de impact.
Als antwoord op deze conceptuele lacune ontstaat een belangrijk instrument: de Groene Taxonomie. Dit is een classificatiesysteem dat, volgens de International Finance Corporation (IFC), "definieert welke economische activiteiten als milieuduurzaam kunnen worden beschouwd, op basis van wetenschappelijke, technische en financiële criteria.".
In 2023 lanceerde de Dominicaanse Republiek officieel haar eigen Groene Taxonomie als onderdeel van haar streven naar internationale normen voor klimaatfinanciering en duurzame ontwikkeling. Deze taxonomie wordt momenteel geleidelijk geïmplementeerd en richt zich op strategische sectoren zoals energie, water, transport en – met name – de bouw.
Dit kader is niet louter decoratief: het is bindend. En het begint rechtstreeks invloed te hebben op de toegang tot financiering, belastingvoordelen, certificeringen en risicobeoordeling door banken en investeerders.
Wat betekent dit voor de bouwsector?
De Dominicaanse Groene Taxonomie introduceert duidelijke technische criteria voor het classificeren van een project als duurzaam. In de bouwsector betekent dit dat aan de hand van gegevens moet worden aangetoond:
- Meetbare energie-efficiëntie (kWh/m² per type)
- Vermindering van de uitstoot van broeikasgassen
- Gebruik van traceerbare materialen met een lage milieubelasting
- Verantwoord water- en afvalbeheer
- Strategische locatie die de afhankelijkheid van eigen vervoer minimaliseert
- Toepassing van internationale standaarden zoals LEED, EDGE of andere equivalenten
Met andere woorden: duurzaamheid is niet langer slechts een intentie. Het is een technische en meetbare verplichting.
Een nieuw filter voor financiering
De implementatie van dit instrument herdefinieert de toegang tot kapitaal. Met de actieve taxonomie kunnen banken en fondsen middelen alleen toewijzen aan projecten die voldoen aan gevalideerde duurzaamheidsindicatoren. Ontwikkelingen die hun impact niet kunnen aantonen, vallen buiten het kader van verantwoord beleggen.
Daarentegen zullen bedrijven die al volgens solide technische standaarden opereren – zoals veel van onze bedrijven – in een uitstekende positie verkeren om kapitaal aan te trekken, partners te vinden en institutionele steun te verkrijgen.
De Dominicaanse Groene Taxonomie is geen symbolisch document. Het is een sectorbreed platform. De implementatie ervan zal geleidelijk, maar onvermijdelijk verlopen. En het vereist een transformatie in de manier waarop alle actoren in het ecosysteem werken: banken, de overheid, ontwikkelaars, technici en adviseurs.
Vanuit mijn perspectief als architect gespecialiseerd in duurzaamheid – en als onderdeel van de teams die hebben samengewerkt aan de ontwikkeling van dit raamwerk – kan ik met zekerheid zeggen: de taxonomie legt de lat hoger. En beschermt ons tegen oppervlakkigheid.
We staan voor een nieuwe gemeenschappelijke taal, meetbare criteria die ertoe doen, en een toekomst waarin duurzaamheid niet alleen besproken wordt, maar ook daadwerkelijk in de praktijk gebracht.
De auteur is architect en ondernemer in de bouwsector. Hij is lid van de Forbes Business Council.
