Er is een verschil tussen oog hebben voor detail en uitstellen. En die grens wordt in deze branche elke dag overschreden.
Ontwerpen die nooit worden opgeleverd omdat "ze nog niet helemaal zijn zoals ik ze wil hebben." Bouwtekeningen die wekenlang tot op de millimeter worden bijgesteld, terwijl de bouw stil ligt. Klanten die niet kunnen kiezen omdat ze op zoek zijn naar "de best mogelijke versie." Leidinggevenden die pas beginnen als de planning perfect in Excel staat.
Perfectionisme is in zijn onvoltooide vorm geen deugd. Het is een belemmering vermomd als een vereiste. En het kost het hele systeem tijd, geld en energie.
Het Lean Construction Institute stelt het duidelijk:
«Bij complexe projecten leidt wachten op volledige zekerheid vaak tot verspilling. Goed presterende teams hanteren een 'begin met wat we weten'-mentaliteit en verfijnen voortdurend tijdens het bouwproces.».
Het gaat er niet om zomaar te beginnen zonder na te denken. Het gaat erom vooruit te gaan met wat nodig is en weloverwogen aanpassingen te maken.
Op een bouwplaats betekent dat:
– Beginnen wanneer de cruciale elementen gereed zijn.
– Beslissingen nemen op basis van wat beschikbaar is.
– Snel corrigeren als verbeteringen nodig zijn.
Tijd is een kostbaar goed dat niet terugkomt. En als tijd wordt verspild uit angst om iets niet perfect te doen, heeft niemand daar baat bij.
Perfectie bouwt niets op. Wat wél iets opbouwt, is het vermogen om doelgericht te handelen, bij te sturen en resultaten te leveren.
