Είχα την τιμή να συνεργαστώ με μεσίτες ακινήτων που έχουν αποκαταστήσει την πίστη μου στο επάγγελμα. Αφοσιωμένους, επαγγελματίες άνδρες και γυναίκες που καθοδηγούν τους πελάτες τους με εξειδίκευση, αφοσίωση και αξιοθαύμαστη ηθική. Μεσίτες που όχι μόνο πωλούν, αλλά δίνουν και προσοχή στη λεπτομέρεια, επιδιώκουν συνεχή εκπαίδευση, τηρούν τις υποσχέσεις τους και ενσαρκώνουν τις αξίες του κλάδου με διάκριση.
Τους αφιερώνω αυτές τις γραμμές. Επειδή επισκιάζονται από μια παραμορφωμένη εικόνα που, δυστυχώς, δυναμώνει στη συλλογική φαντασία.
Και ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε: δεν είναι όλοι οι μεσίτες ίδιοι. Η ομαδοποίηση όλων αυτών δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και επικίνδυνη για την υγεία του κλάδου.
Τα τελευταία χρόνια, πολλοί έχουν εισέλθει στον κλάδο με την ψευδαίσθηση ότι είναι μια «χρυσή χήνα»: χωρίς αφεντικά, χωρίς σταθερό ωράριο και με την υπόσχεση μεγάλων προμηθειών. Αυτό έχει οδηγήσει σε αυτοσχεδιασμό, άτυπη οικονομία και καιροσκοπισμό. Αλλά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε αυτό το φαινόμενο να επισκιάσει όσους έχουν κάνει αυτό το επάγγελμα μια σοβαρή, αξιοπρεπή και πολύτιμη καριέρα.
Ο υπεύθυνος σύμβουλος υπάρχει. Είναι εκεί, εκπληρώνει τις δεσμεύσεις του, επενδύει χρόνο και χρήματα στην εκπαίδευσή του και παραμένει πιστός στους πελάτες του και στα έργα που εκπροσωπεί. Αξίζουν να είναι ορατοί, να αναγνωρίζονται και να προστατεύονται.
Το να είσαι σύμβουλος δεν αφορά μόνο την επίδειξη ακινήτων. Αφορά την καθοδήγηση σε αποφάσεις ζωής. Αφορά τη διαχείριση συναισθημάτων, την κατανόηση των αναγκών, την αντιμετώπιση αμφιβολιών και τη μετατροπή των ονείρων σε απτές πραγματικότητες. Αφορά τη σαφή εξήγηση των συμβάσεων, τον εντοπισμό ευκαιριών και την πραγματοποίηση όλων αυτών, διατηρώντας παράλληλα ισχυρές, επαγγελματικές σχέσεις.
Αυτή η δουλειά απαιτεί πολύ περισσότερα από όσα φαντάζονται πολλοί άνθρωποι. Κι όμως, εξακολουθεί να υποτιμάται.
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι σύμβουλοι είναι η έλλειψη σαφών δομών. Πολλοί λειτουργούν χωρίς επίσημες συμβάσεις, καθορισμένες ημερομηνίες πληρωμής ή υποστηρικτικά συστήματα. Αυτή η άτυπη πρακτική όχι μόνο τους βλάπτει, αλλά και φτωχαίνει ολόκληρο τον τομέα, δημιουργεί δυσπιστία και εξαντλεί όσους θα μπορούσαν να συνεισφέρουν πολύ περισσότερο εάν τους προσφέρονταν οι κατάλληλες συνθήκες.
Η περαιτέρω επαγγελματικοποίηση αυτού του επαγγέλματος είναι επείγουσα. Το κίνητρο από μόνο του δεν αρκεί. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν κανόνες, δίκαιες συμβάσεις, καθορισμένες δομές προμηθειών και, πάνω απ 'όλα, μια οργανωσιακή κουλτούρα που να εκτιμά τη συμβολή τους.
Ήρθε η ώρα να εξανθρωπίσουμε τον ρόλο του συμβούλου, να αναγνωρίσουμε ότι πίσω από κάθε πώληση υπάρχει κάποιος που έχει επενδύσει ώρες, χρήματα, υπομονή και ενέργεια. Ήρθε η ώρα να επισημοποιήσουμε τις σχέσεις και να αναδείξουμε την αξία της δουλειάς τους. Όταν γίνεται σωστά, αυτό το επάγγελμα μεταμορφώνει ζωές. Και το κάνει αθόρυβα, επί τόπου, χωρίς φλας ή μικρόφωνα.
Η αλλαγή δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον σύμβουλο. Απαιτεί επίσης μια διεξοδική αξιολόγηση από μεσιτικά γραφεία, κατασκευαστές, επικεφαλής ομάδων και όλους τους άλλους που εμπλέκονται στην αλυσίδα εφοδιασμού. Η καλή μεταχείριση των συμβούλων όχι μόνο βελτιώνει τα αποτελέσματα, αλλά και ενισχύει τη φήμη, την αφοσίωση και τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.
Από τη θέση μου, ως κάποιος που συνεργάζεται μαζί τους, μπορώ να πω με βεβαιότητα: οι σύμβουλοι δεν υποστηρίζουν τους παίκτες. Είναι η καρδιά αυτού του τομέα. Και μέχρι να τους εκτιμήσουμε ως τέτοιους, θα περιορίζουμε το πραγματικό δυναμικό του κλάδου μας.
Δεν είναι όλοι ίδιοι. Και γι' αυτό ακριβώς είναι καιρός να προστατεύσουμε, να αναγνωρίσουμε και να δώσουμε φωνή στους καλούς.
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του συγγραφέα.
