Grote namen in de architectuurwereld met een van hun projecten: het project dat hen het beste vertegenwoordigt of waarvoor ze het meest bekend zijn. Het resultaat is een essentieel overzicht van de beste architectuur van de 20e en 21e eeuw, waaraan je, net als toppings , namen als Philip Johnson, Louis Kahn, Frank Gehry, Renzo Piano, Richard Rogers, Jean Nouvel, Shigeru Ban, Amanda Levete of Carme Pigem zou kunnen toevoegen, om er maar een paar te noemen.
Duits paviljoen (1929), door Mies van der Rohe en Lilly Reich. Foto: Pepo Segura.
Mies van der Rohe | Duits paviljoen, Barcelona
Het Duitse paviljoen van Mies van der Rohe (en Lilly Reich) voor de Internationale Expositie van Barcelona in 1929 is een baanbrekend werk in de architectuurgeschiedenis . Het is een ideaal van moderniteit, een eenvoudig en praktisch project in staal, beton, steen en marmer, waar de verbinding tussen binnen en buiten en de behandeling van ruimte en licht fundamentele aspecten zijn. Mies ontwierp het meubilair van het paviljoen speciaal voor het project ; de Barcelona- stoel is een opvallend voorbeeld
Villa Savoye, in Poissy, een project van Le Corbusier. Foto: Wikimedia Commons | Waardeje | CC BY-SA 3.0.
Le Corbusier Villa Savoye, Poissy
Villa Savoye in Poissy, Frankrijk, is een van Le Corbusiers meest bijzondere werken. sinds 2016 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De Kaufmann Residence in Pennsylvania, beter bekend als Fallingwater (1939), van Frank Lloyd Wright. Daderot, CC0 | Foto: Wikimedia Commons.
Fallingwater is een architectonische klassieker: een briljant project, ontworpen in 1935 door de Amerikaanse architect Lloyd Wright voor de familie Kaufmann, dat naadloos opgaat in het natuurlijke landschap rond een waterval met uitzicht op Bear Run. Hout, steen, glas en beton bepalen het ontwerp van een project waarin Lloyd Wright elk detail zorgvuldig overwoog, zelfs het geluid van het stromende water. Tegenwoordig is het te bezoeken en is het exact bewaard gebleven zoals het was, inclusief de originele kunstwerken en meubels ontworpen door Wright zelf.
Cultureel centrum SESC Pompeia in Sao Paulo. Foto: CC A-SA 4.0.
Lina Bo Bardi | SESC Pompeia, Sao Paulo
Geboren in Rome en als volwassene geëmigreerd naar Brazilië, is Lina Bo Bardi (1914-1992) de belangrijkste 20e-eeuwse architect van Brazilië. Respect voor erfgoed en behoud (in plaats van herbestemming) zijn de bepalende kenmerken van Bo Bardi's architectuur. Dit demonstreerde ze in het Museu de Arte Moderno da Bahia (MAMB), een van haar eerste projecten in Brazilië. Het is tevens een voorbeeld van wat beschouwd kan worden als haar meest iconische werk: het cultureel centrum SESC Pompeia, gebouwd in 1982 in São Paulo. Deze voormalige fabriek, die op de slooplijst stond, werd door Bo Bardi herontworpen. Ze creëerde grote binnenruimtes voor de lokale gemeenschap, die er gebruik van maakt voor sociale en sportieve activiteiten, en bouwde twee nieuwe betonnen torens die met elkaar verbonden zijn door loopbruggen.
Vitra Brandweerkazerne (1994), van Zaha Hadid. Foto: Calips – CC BY-SA 3.0
Zaha Hadid | Vitra-brandweerkazerne, Weil am Rhein
Er gingen bijna 25 jaar voorbij tussen de oprichting van de Pritzker Prize en de eerste winnaar: Zaha Hadid. Sindsdien hebben nog vijf andere vrouwen de prijs in ontvangst mogen nemen. Hadid, van Brits-Iraakse afkomst, is ongetwijfeld de meest beroemde en mediagenieke architect op deze lijst. Uitgesproken, controversieel en innovatief, de vrouw die door sommigen 'de koningin van de rondingen' of de 'Lady Gaga van de architectuur' werd genoemd, oversteeg het van beroemde architect en werd een pionier. Haar studio, nu geleid door Patrik Schumacher (haar voormalige partner), telt ongeveer vijftig medewerkers. Uit haar omvangrijke oeuvre lichten we haar eerste voltooide project uit: de brandweerkazerne op de Vitra Campus (1994) in Weil am Rhein, Duitsland, in opdracht van Rolf Fehlbaum, die opvalt door zijn hoeken en suggestieve geometrische vormen.
30 St Mary Ax, Londen, een project van Norman Foster. Foto: Jim Linwood uit Londen, CC BY 2.0 | Wikimedia Commons.
Norman Foster / 30 St Mary Axe, Londen
Het hoofdkantoor van verzekeringsmaatschappij Swiss Re , beter bekend als de Gherkin, is een van de iconische skyline in de Londense bezienswaardigheden . Het 40 verdiepingen tellende, milieuvriendelijke gebouw werd in 2004 geopend door Norman Foster , die er datzelfde jaar de Stirling Prize voor ontving. De Gherkin, die slechts de helft van de energie verbruikt van een gebouw van vergelijkbare grootte, is een van de beste voorbeelden van wat tegenwoordig bekend staat als hightech-. architectuur
Congrescentrum en auditorium Kursaal (2001), door Rafael Moneo. Foto: Kursaal Elkargunea Centrum.
Rafael Moneo / Kursaal Auditorium, San Sebastián
De uitbreiding van het Prado Museum; het O'Donnell kraamziekenhuis; de Kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw der Engelen; het Nationaal Museum voor Romeinse Kunst in Mérida…: na een overzicht van de meest opvallende projecten van Rafael Moneo hebben we gekozen voor de Kursaal: een icoon van San Sebastián, waarvan de geometrie is geïnspireerd op de golfbreker van de kustmuur en waarmee hij in 2001 de Mies van der Rohe-prijs . De twee volumes, die eruitzien als twee enorme rotsen, hebben een dubbele gevel van doorschijnend glas en de grote lobby's bieden uitzicht op het strand, waardoor het landschap in het interieur wordt geïntegreerd.
Luigi Bocconi Universiteit in Milaan, een project van Grafton Architects. Foto: CC A-SA 4.0.
Yvonne Farrell en Shelley McNamara | Luigi Bocconi Universiteit, Milaan
winnaars van de Pritzker Prize 2020, richtten Grafton Architects op in 1978. Als architecten hebben ze zich beziggehouden met alle soorten gebouwen, van woonhuizen tot openbare gebouwen. Hun meest opvallende project is de Luigi Bocconi Universiteit in Milaan (2008), die de prijs 'World Building of the Year' won tijdens de eerste editie van het World Architecture Festival in Barcelona. Dit was tevens hun eerste project buiten Ierland.
Het New Museum in New York, gezien vanaf Prince Street. Foto: CC A-SA 3.0.
Kazujo Sejima | New Museum, New York
De Japanse architect Kazuyo Sejima (68 jaar) is samen met Ryue Nishizawa partner in het architectenbureau SANAA. Ze was directeur van de Internationale Architectuurbiennale van Venetië in 2010. Haar werk onderscheidt zich door innovatieve vormen en de manier waarop ze onderzoekt hoe we ons tot de wereld verhouden via gebouwen en de kennis die uit die ervaring voortkomt. Ze won de Pritzker Prize in 2010 en haar meest opvallende project uit haar omvangrijke carrière is het New Museum in New York (2007). Dit museum, dat volledig is gewijd aan hedendaagse kunst, heeft een structuur van gestapelde dozen die zowel elegant als opvallend is.
eue Nationalgalerie Berlijn©. Foto: Staatliche Museen zu Berlin / David von Becker.
David Chipperfield | Renovatie van de Neue Nationalgalerie, Berlijn
Het is lastig om slechts één project te kiezen uit de meer dan honderd ontwerpen van de Britse architect, winnaar van de Pritzker Prize in 2023.Het Jumex Museum (2013) in Mexico-Stad, het Turner Contemporary Museum (2011) in Margate en het River and Rowing Museum (1997) in Henley-on-Thames, beide in het Verenigd Koninkrijk, behoren tot onze favorieten.
Vanwege het belang ervan zouden we kiezen voor de renovatie van de Neue Nationalgalerie in Berlijn (2021): een architectonisch icoon ontworpen door Mies van der Rohe in de jaren 60, dat Chipperfield met een ambachtelijke instelling over meerdere jaren heeft gerestaureerd.
Bron: https://www.arquitecturaydiseno.es/
