Het project creëert zes regionale toerisme- en ecotoerismeclusters in zes verschillende regio's van het land, namelijk het oostelijke toerismecluster, het noordelijke of Cibao-cluster, het zuidelijke cluster, het cluster Groot-Santo Domingo, het zuidwestelijke cluster en het noordwestelijke cluster
SANTO DOMINGO. – Het wetsvoorstel tot oprichting en regulering van toerisme- en ecotoerismeclusters in de Dominicaanse Republiek is op 26 juli 2026, na meer dan zeven maanden in de Permanente Toerismecommissie te hebben gelegen, zonder dat de commissie een definitief rapport aan de plenaire vergadering heeft voorgelegd.
Twaalf dagen later, op 7 augustus, diende senator Cristóbal Venerado Castillo Liriano, de initiatiefnemer, het opnieuw in, met dezelfde titel en, volgens de vergelijking die voor deze informatie is gemaakt, dezelfde tekst, zonder enige wijziging.
Een gedocumenteerde procedure die niet op tijd is aangekomen
Het oorspronkelijke dossier, 01265-2025-SLO-SE, werd op 11 december 2025 ingediend. De plenaire vergadering nam het in behandeling en stuurde het op 16 december van dat jaar door naar de Permanente Toerismecommissie.
Het project werd niet in de ijskast gezet of in de commissie vergeten; de Senaat zelf heeft de voortgang ervan minstens drie keer publiekelijk gedocumenteerd:
- Op 20 april 2026 stemde de Toerismecommissie, in aanwezigheid van senator Castillo Liriano als gast, ermee in om tijdens een volgende vergadering de betreffende rapporten, inclusief de door de Technische Dienst van de Senaat (DITEREL) voorgestelde wijzigingen, te herzien met betrekking tot dit en andere initiatieven van hem.
- Op 25 mei besloot de commissie een delegatie van het Ministerie van Toerisme uit te nodigen om hun mening en suggesties over het project te horen.
- Op 11 juni ontving die commissie de MITUR-delegatie, samen met vertegenwoordigers van het ministerie van Volksgezondheid, en werd een nieuwe vergadering gepland.
In tegenstelling tot persberichten van de Senaat, registreert het digitale dossierbeheersysteem van de Senaat zelf de formele stappen: indiening op 11 december 2025, agenda en verwijzing naar de commissie op 16 december, en een managementrapport dat op 18 mei 2026 wordt voorgelezen.
Dat systeem weerspiegelt niet de bijeenkomst van 11 juni met het Ministerie van Toerisme en Volksgezondheid, die alleen in persberichten van de Senaat is vastgelegd. Vanaf het managementrapport van 18 mei springt het systeem direct naar de afsluiting: op 26 juli 2026 werd het dossier voor het betreffende item gemarkeerd als 'Verlopen'.
Met andere woorden: er waren vergaderingen, er werd een aangepaste versie van DITEREL besproken, er was overleg met MITUR en de volksgezondheid, maar er is nooit een rapport van de commissie uitgebracht, positief noch negatief, dat het project in staat zou stellen de plenaire vergadering te bereiken voordat de wettelijke deadline verstreek.
Dezelfde wet, woord voor woord
Het nieuwe dossier, 01793-2026-SLO-SE, werd op 8 augustus 2026, één dag na de aanmaak ervan in het systeem, ontvangen door het Algemeen Secretariaat van de Senaat. Een vergelijking van de volledige tekst, artikel voor artikel, overweging voor overweging, met het oorspronkelijke document uit december 2025, toonde geen inhoudelijke verschillen aan.
De enige verschillen tussen de twee documenten betreffen de opmaak: het zegel en de handtekening bij ontvangst, en de voettekst met de contactgegevens van het kantoor van de senator, die wel in de versie van 2025 aanwezig zijn en niet in de versie van 2026. Beide versies zijn te vinden op de website van de Senaat.
Dit betekent dat de door de commissie in april besproken wijzigingen in het DITEREL-voorstel, en eventuele opmerkingen die voortkwamen uit het overleg met MITUR in juni, niet in de tekst zijn opgenomen vóór het verstrijken van de termijn. De senator koos ervoor om de oorspronkelijke versie opnieuw in te dienen, en niet een herziene versie.
Wat het project bewerkstelligt
De tekst, bestaande uit twaalf artikelen, creëert en reguleert clusters van toerisme en ecotoerisme als instrumenten voor publiek-private samenwerking om duurzame ontwikkeling, concurrentievermogen, innovatie en territoriale samenhang in de toeristische bestemmingen van het land te bevorderen.
Het definieert een cluster als een samenwerkingsverband of strategische alliantie van bedrijven in de toeristische sector, publieke instellingen, maatschappelijke organisaties, academische instellingen en non-profitorganisaties, die op een gecoördineerde manier samenwerken in een bepaald gebied.
Het centrale punt, en tevens het punt dat het meest afwijkt van het huidige praktijkmodel, is te vinden in artikel 4: het machtigt de oprichting van regionale toerisme- en ecotoerismeclusters in zes gebieden van het land, namelijk het oostelijke toerismecluster, het noordelijke of Cibao-cluster, het zuidelijke cluster, het cluster Groot-Santo Domingo, het zuidwestelijke cluster en het noordwestelijke cluster.
Dit regionale model sluit niet aan bij de manier waarop toeristische clusters in de Dominicaanse Republiek tot nu toe zijn georganiseerd, zoals blijkt uit specifieke bestemmingen als Puerto Plata, La Romana-Bayahíbe, Santo Domingo, Samaná, Jarabacoa en het ecotoerisme van Espaillat, om er maar een paar te noemen.
Het project rept met geen woord over deze organisaties en stelt evenmin vast wat er met hen zou gebeuren als hun grondgebied binnen een van de zes regionale clusters zou vallen die de wet zou creëren.
De rest van het artikel stelt vast dat elk cluster kan worden opgericht als een non-profit rechtspersoon onder Wet 122-05, zoals reeds gebruikelijk is; dat het zal bestaan uit vertegenwoordigers van MITUR, lokale overheden, kamers van koophandel, academische instellingen, maatschappelijke organisaties en particuliere bedrijven.
Er staat ook vermeld dat een cluster zeven specifieke doelstellingen zal hebben, waaronder het opleiden van menselijk kapitaal, gezamenlijke promotie en het aantrekken van investeringen.
Het project omvat de oprichting van een nationale directie voor toerisme- en ecotoerismeclusters binnen het ministerie van Toerisme, die verantwoordelijk zal zijn voor de coördinatie en het toezicht op het model.
Volgens het voorstel kunnen clusters die door MITUR zijn erkend, gebruikmaken van fiscale stimuleringsmaatregelen uit Wet 158-01 en vier financieringsbronnen: particuliere bijdragen, staatsmiddelen, internationale samenwerking en lokale ontwikkelingsprojecten.
Het document werd op 19 augustus verzonden naar de Permanente Toerismecommissie van de Kamer van Koophandel, die op het moment van publicatie van dit document nog niet bijeen is gekomen.
Aanbevolen lectuur:
- Vier wetsvoorstellen houden de agenda van de Senaatscommissie voor Toerisme open.
De staat trekt RD$37 miljoen uit om de kwetsbaarheid voor rampen te verminderen; CEIZTUR besteedt 83 keer zoveel aan toeristische projecten. - Ze willen Verón-Punta Cana een nieuwe territoriale categorie toekennen vanwege de groei in het toerisme en de vastgoedsector
