Oleh Joan Feliz Valoys
Khas untuk El Inmobiliario
Berjalan melalui Santo Domingo telah menjadi satu latihan yang penuh dengan halangan dan risiko. Di banyak kawasan, laluan pejalan kaki telah hilang di bawah pengembangan bangunan, tempat letak kereta persendirian, dan juga kemudahan perniagaan yang menyesuaikan diri dengan ruang awam. Realiti ini bukan sahaja menjejaskan kualiti hidup penduduk tetapi juga menyumbang kepada kekacauan umum bandar, malah menjejaskan mereka yang percaya bahawa mereka mendapat manfaat daripada penyelewengan ini.
Walau bagaimanapun, masalahnya tidak terhad kepada laluan pejalan kaki. Pengabaian terhadap garisan hartanah—iaitu, sempadan yang ditetapkan antara hartanah persendirian dan ruang awam bersebelahan—telah menjadikan pembangunan bandar bebas untuk semua di mana setiap meter persegi dipertikaikan tanpa menghiraukan ketenteraman atau keselamatan komuniti.
Kekacauan bandar yang melanda Republik Dominika, terutamanya Santo Domingo, bukanlah sesuatu yang tidak disengajakan. Ia adalah hasil daripada sikap permisif selama beberapa dekad, kekurangan perancangan, dan kecenderungan sesetengah pemaju dan pemilik perniagaan untuk mengambil alih ruang yang bukan milik mereka. Apa yang kelihatan seperti keuntungan jangka pendek—lebih banyak ruang untuk perniagaan mereka atau kawasan binaan yang lebih besar dalam projek hartanah—akhirnya menyumbang, dalam jangka sederhana dan panjang, kepada keruntuhan bandar dan kehilangan nilai pelaburan hartanah itu sendiri.
Laluan pejalan kaki dan ketenteraman: lebih daripada sekadar isu estetik
Laluan pejalan kaki bukanlah satu kemewahan atau hiasan semata-mata; ia adalah keperluan asas yang menjamin mobiliti pejalan kaki yang selamat. Di bandar yang terancang dengan baik, laluan pejalan kaki membolehkan orang ramai daripada semua peringkat umur dan kebolehan—terutamanya mereka yang kurang upaya, warga emas dan kanak-kanak—bergerak tanpa bahaya dilanggar kenderaan.
Walau bagaimanapun, di Santo Domingo, laluan pejalan kaki telah dikurangkan menjadi ruang sisa atau, dalam banyak kes, dihapuskan sama sekali. Pengambilan ruang ini secara tidak wajar oleh perniagaan dan projek pembinaan telah mewujudkan situasi di mana pejalan kaki terpaksa berjalan di jalanan, membahayakan nyawa mereka dan menyumbang kepada kekacauan lalu lintas.
Masalahnya paling meruncing di kawasan pertumbuhan tinggi seperti Piantini, Naco dan Ensanche Paraíso, di mana pembangunan yang berlebihan dan kekurangan perancangan telah mengubah jalan-jalan menjadi persekitaran yang tidak bersahabat. Walaupun kawasan-kawasan ini secara paradoksnya menarik pelaburan dan pembangunan komersial, kekacauan ini telah mengurangkan daya tarikan dan kualiti hidup mereka, yang akhirnya memberi kesan kepada nilai hartanah.
Sempadan: masalah lain yang dilupakan
Selain laluan pejalan kaki, menghormati garisan hartanah merupakan aspek utama pembangunan bandar yang sering diabaikan. Secara ringkasnya, garisan hartanah merupakan sempadan undang-undang yang menentukan sesebuah hartanah dan menetapkan jarak yang diperlukan antara bangunan dan persekitarannya. Sempadan ini bukan sahaja memastikan ketenteraman tetapi juga memainkan peranan penting dalam keselamatan struktur dan kewujudan bersama yang harmoni di dalam bandar.
Di Republik Dominika, peraturan perancangan bandar menetapkan halangan minimum yang mesti dipatuhi untuk pembinaan bangunan, rumah dan perniagaan. Walau bagaimanapun, adalah perkara biasa untuk menemui kes di mana peraturan ini diabaikan atau di mana pengecualian dicari melalui prosedur permit yang tidak teratur. Ini mengakibatkan bangunan dibina terlalu rapat antara satu sama lain, tanpa ruang yang mencukupi untuk pengudaraan, pencahayaan dan akses kecemasan.
Mengabaikan garisan hartanah bukan sahaja menyebabkan kesesakan visual dan bandar, tetapi juga boleh menjejaskan kestabilan struktur. Di bandar yang mempunyai aktiviti seismik tinggi seperti Santo Domingo, menghormati jarak ini adalah penting untuk mencegah keruntuhan dan kerosakan struktur sekiranya berlaku gempa bumi.
Sebaliknya, dari sudut perundangan, bangunan yang tidak mematuhi garisan harta yang betul boleh menghadapi masalah permit pada masa hadapan, mengehadkan nilainya dan berpotensi membawa kepada pertikaian undang-undang antara pemilik harta. Apa yang dilihat oleh sesetengah pihak sebagai "menjimatkan ruang" atau memaksimumkan potensi bangunan mereka boleh menjadi masalah besar apabila pihak berkuasa memutuskan untuk mengambil tindakan atau apabila jiran memulakan prosiding undang-undang untuk menuntut hak mereka.
Apabila gangguan bertindak balas terhadap anda
Pertumbuhan Santo Domingo yang tidak terkawal, dengan pembinaan yang mengabaikan peraturan laluan pejalan kaki dan sempadan, bukan sahaja menjejaskan pejalan kaki, tetapi juga merugikan pemilik dan pemaju itu sendiri.
Perniagaan yang menceroboh laluan pejalan kaki mungkin mendapat ruang tambahan untuk mempamerkan produk atau meletakkan meja, tetapi pada masa yang sama, ia menyumbang kepada kemerosotan kawasan tersebut, menjadikannya kurang menarik kepada pelanggan dan mengurangkan lalu lintas pejalan kaki. Bangunan yang tidak mematuhi garisan hartanah boleh menyebabkan gangguan kepada jiran, menghadapi masalah undang-undang, dan, dalam jangka masa panjang, kehilangan nilai pasaran akibat kesan negatif terhadap persekitarannya.
