WASHINGTON, D.C. – Bekas Presiden A.S. Donald Trump sekali lagi memasuki arena antarabangsa dengan cadangan yang telah mencetuskan perdebatan politik dan diplomatik yang sengit: penubuhan Majlis Keamanan Global, juga dikenali sebagai Lembaga Keamanan, di mana negara-negara yang berminat perlu menyumbang $1 bilion untuk mendapatkan kerusi tetap. Inisiatif ini, yang didedahkan oleh media antarabangsa dan dikaitkan dengan draf kerja daripada kalangan dalaman Trump, bertujuan untuk mewujudkan struktur selari untuk pengantaraan dan pembinaan semula di zon konflik, dengan Semenanjung Gaza sebagai fokus awal campur tangan.
Cadangan ini timbul dalam konteks kehabisan mekanisme pelbagai hala tradisional dan persepsi yang semakin meningkat tentang ketidakberkesanan organisasi seperti Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) dalam menyelesaikan konflik yang berlarutan. Trump telah memperjuangkan badan baharu ini sebagai alternatif yang lebih tangkas, dengan kepimpinan yang tertumpu dan sumber yang terjamin, yang mampu melaksanakan keputusan pantas dalam senario di mana diplomasi tradisional telah gagal.
Pengurusan wang dan peranan utama Trump
Salah satu aspek paling kontroversi dalam projek ini ialah pemusatan kuasa dalam pentadbiran dana tersebut. Menurut dokumen awal, Trump akan memegang jawatan presiden sulung Majlis Keamanan Global, dengan kuasa luas untuk membenarkan kemasukan negara anggota, mengesahkan keputusan strategik dan menyelia penggunaan sumber kewangan yang dikumpul.
Skim ini menetapkan dua tahap penyertaan: negara yang menyumbang AS$1 bilion akan mendapat keahlian tetap, manakala negara yang tidak membuat pembayaran boleh menyertai buat sementara waktu, untuk tempoh terhad dan tertakluk kepada semakan. Model ini telah mendapat kritikan kerana mengkondisikan penyertaan diplomatik terhadap keupayaan untuk membayar dan untuk memusatkan kawalan berbilion dolar dalam struktur dengan kepimpinan yang diperibadikan.
Negara-negara yang dijemput dan reaksi rasmi
Lebih 60 buah negara telah dijemput untuk menyertai Lembaga Keamanan. Ini termasuk Argentina, Kanada, Kazakhstan, Turki, Mesir, Jordan, India, Pakistan dan pelaku serantau serta kuasa baru muncul yang lain. Presiden Argentina Javier Milei secara terbuka mengesahkan penerimaan jemputan tersebut, walaupun beliau menjelaskan bahawa tiada keputusan telah dibuat mengenai potensi sumbangan kewangan. Di Paraguay, kerajaan mengakui hubungan tersebut tetapi menafikan sebarang komitmen kewangan.
Reaksi telah bercampur-campur. Sesetengah kerajaan telah menyatakan minat untuk menganalisis cadangan itu sebagai cara alternatif penyelesaian konflik, sementara yang lain telah menyuarakan amaran memandangkan kos penyertaan yang tinggi dan implikasi politik menyertai organisasi yang diketuai oleh Trump. Di Eropah, beberapa kementerian luar telah memberi amaran tentang kesan struktur ini terhadap keseimbangan sistem multilateral sedia ada.
Lembaga Keamanan dan kemungkinan komposisinya
Struktur dalaman Majlis Keamanan Global akan terdiri daripada Lembaga Eksekutif dengan tokoh-tokoh politik dan ekonomi yang berprofil tinggi. Antara nama-nama yang telah muncul ialah Setiausaha Negara AS Marco Rubio; Jared Kushner, menantu Trump dan bekas penasihat utama; bekas Perdana Menteri Britain Tony Blair; dan Presiden Bank Dunia Ajay Banga. Komposisi ini mengukuhkan persepsi sebuah organisasi yang mempunyai pengaruh Barat yang kuat dan hubungan rapat dengan lingkungan politik bekas presiden AS itu.
Komposisi berpotensi ini telah menimbulkan persoalan tentang keterwakilan wilayah yang terjejas secara langsung oleh konflik, terutamanya Timur Tengah, serta tentang kekurangan mekanisme akauntabiliti yang jelas.
Gaza sebagai paksi pusat dan pengimbang kepada PBB
Walaupun Majlis Keamanan Global menampilkan dirinya sebagai sebuah organisasi global, tumpuan awalnya adalah di Semenanjung Gaza. Dana yang dikumpulkan melalui sumbangan daripada negara anggota akan diperuntukkan terutamanya untuk pembinaan semula wilayah tersebut dan pelaksanaan pelan penstabilan politik dan ekonomi selepas lebih dua tahun perang. Dalam praktiknya, inisiatif ini sedang membentuk imbangan langsung kepada PBB, dengan peraturannya sendiri, pembiayaan yang dijamin, dan rantaian arahan yang lebih berpusat.
Bagi penyokong projek ini, model ini akan membolehkan tindak balas yang lebih pantas dalam situasi krisis. Bagi pengkritiknya, ia menimbulkan risiko melemahkan lagi sistem pelbagai hala dan menundukkan keamanan antarabangsa kepada kepentingan politik dan ekonomi tertentu.
Data terkini mengenai perang di Gaza
Perang di Gaza telah meninggalkan kemusnahan manusia dan material yang belum pernah terjadi sebelumnya di rantau ini. Dari permulaan konflik pada Oktober 2023 hingga akhir tahun 2025, dianggarkan lebih 72,000 orang telah terkorban, kebanyakannya orang awam, dan sekitar 170,000 telah cedera, kebanyakannya mengalami kerosakan kekal. Di samping itu, kira-kira 11,000 orang masih hilang, tertimbus di bawah runtuhan atau tidak dapat dikenal pasti.
Kesan demografiknya amat ketara: populasi Gaza telah berkurangan kira-kira 250,000 orang, bersamaan dengan lebih 10% daripada populasi pra-perangnya. Dari segi wilayah, lebih 90% persekitaran binaan telah rosak atau musnah, termasuk rumah, hospital, sekolah, universiti, jalan raya, dan rangkaian air dan elektrik. Dianggarkan 44,000 hektar tanah pertanian telah menjadi tidak boleh digunakan atau rosak teruk.
Kejatuhan ekonomi juga sama dramatiknya. Keluaran Dalam Negara Kasar Gaza telah menguncup lebih daripada 80%, dengan pengangguran melebihi 75% dan hampir keseluruhan terhenti aktiviti produktif. Kerugian ekonomi langsung melebihi AS$30 bilion, manakala kos pembinaan semula penuh boleh mengambil masa beberapa dekad dan memerlukan pelaburan yang jauh melebihi jumlah tersebut.
