Diambil daripada Hoy
Melalui Undang-Undang No. 173/07 mengenai Kecekapan Kutipan, cukai telah diwujudkan ke atas semua pindah milik hartanah sebanyak 3% daripada nilai yang terlibat, yang pada pemahaman kami, lebih kepada yuran, memandangkan ia merupakan balasan untuk perkhidmatan yang ditawarkan oleh Negara, yang tidak boleh diberikan oleh mana-mana individu persendirian, kami merujuk kepada pengeluaran hak milik yang menjamin hartanah tersebut.
Undang-undang asal tidak mentakrifkan secara khusus pembayar cukai, tetapi membentangkannya sebagai HAK BERBANDINGAN, daripada semua tindakan yang dicelah oleh Pendaftar Hak Milik, yang merangkumi "setiap tindakan sukarela yang memindahkan pemilikan hartanah." Undang-undang nombor 831 Mei 1950 ini tidak mentakrifkan dengan jelas siapa pembayar cukai, tetapi undang-undang terbaru, yang menaikkan cukai kepada tiga peratus yang ditunjukkan, hanya menyebut tentang kewajipan tersebut.
Melalui Peraturan 08/2014, KPI telah mewujudkan rejim pelepasan, yang mana dalam tempoh enam bulan penjual mesti melepaskan harta yang dijual di bawah penalti bertanggungjawab ke atas semua cukai, dan ia juga menyatakan bahawa pembayar cukai adalah orang yang atas namanya harta itu didaftarkan.
Oleh itu, KPI tidak boleh sama sekali mengaitkan sebarang tanggungjawab kepada pihak ketiga, memandangkan telah ditetapkan bahawa hanya pembeli yang bertanggungjawab jika mereka tidak membayar 3% dalam tempoh enam bulan selepas tindakan penjualan atau penjual jika dalam tempoh tersebut mereka tidak melepaskan harta yang dialih milik.
Kami akan terkejut jika Direktorat Jeneral Cukai Dalaman menafikan penerimaan undang-undang mengenai Ketelusan dan Penilaian Semula Aset dan Pengampunan Cukai, dengan mendakwa terdapat pembayaran tertunggak daripada pihak ketiga.
