ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Είναι Χριστούγεννα, η χθεσινή νύχτα ήταν μεγάλη και το σπίτι ξυπνάει γύρω στις 10:00 το πρωί, όταν ο ήλιος, σαν να είχε μείνει κι αυτός ξύπνιος μέχρι αργά, μπαίνει με το ζόρι μέσα από τις κουρτίνες.
Ο πρώτος που σηκώνεται είναι ο μπαμπάς, ο οποίος πηγαίνει στην κουζίνα για να εκπληρώσει μια παράδοση που είχε από μικρός: ετοιμάζει κρύα σάντουιτς με το ψωμί τελέρα και τη γαλοπούλα ή το κοτόπουλο που περίσσεψε από χθες το βράδυ, και φτιάχνει μια ζεστή σοκολάτα με γάλα και μπαχαρικά, με πολύ αφρόγαλα προς τέρψη των μικρών.
Μιλώντας για αυτούς, ένας προς έναν και σιωπηλοί, κάθονται με τις μικρές τους κούπες στο χέρι και σακουλάκια με marshmallows για να τα περιχύνουν και να διασκεδάζουν ενώ λιώνουν. Αχτένιστοι, με πιτζάμες, μιλώντας απαλά μεταξύ τους. Ο καθένας με τα παιχνίδια που τους άφησε ο «Μωρό Ιησούς» το προηγούμενο βράδυ, επειδή ο Άγιος Βασίλης δεν έρχεται σε εκείνο το σπίτι στην περιοχή Cibao.
Η μυρωδιά του κρέατος και της σοκολάτας ξυπνάει τους ενήλικες, οι οποίοι κάθονται κι αυτοί με τα φλιτζάνια τους, τεντώνονται και χασμουριούνται καθώς ξεκινάει η ευθυμία. Με όλους όρθιους, δεν υπάρχει λόγος να κρύψουν τα γέλια τους.
Παιχνίδια, τηλεόραση και προθέρμανση
Με τις κοιλιές τους γεμάτες, το σπίτι θα βουίζει από δραστηριότητα. Μετά το πρωινό, θα μετακινηθούν στο σαλόνι, τη βεράντα και τα υπνοδωμάτια. Ανάμεσα στα επιτραπέζια παιχνίδια και τις παιδικές ταινίες, το μεσημέρι θα περάσει γρήγορα και στις 2:00 το απόγευμα, η μαμά και ο μπαμπάς θα επιστρέψουν στην κουζίνα.
Ξέρεις πώς είναι: θα αρχίσουν να βγάζουν όλους τους θησαυρούς από το ψυγείο και να βάζουν καλούπια και κατσαρόλες στον φούρνο, στην εστία και στον φούρνο μικροκυμάτων. Τα παιδιά θα ψάξουν για πιάτα μιας χρήσης από χαρτόνι, επειδή αυτή η οικογένεια υπερηφανεύεται για το ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον.
Το τραπέζι θα στολιστεί και πάλι με χρώματα και αρώματα για ένα δεύτερο συμπόσιο: σαλάτες, ζαμπόν, ρύζι και φασόλια, φαγητά κατσαρόλας, λαζάνια... και το μεσημεριανό γεύμα θα γίνει μια νέα, χαλαρή γιορτή, χωρίς βιασύνη.
Τέλος, οι έφηβοι θα σπάσουν αμύγδαλα, καρύδια και φουντούκια, όχι χωρίς να κάνουν χαμό πετώντας μερικά από αυτά. Γιατί έτσι γίνεται στα σπίτια εδώ: μέσα στον θόρυβο και τα γέλια, ακόμη και η ακαταστασία είναι μέρος της διασκέδασης.
Μπισκότα βουτύρου (μπιφτέκια)
Αργότερα το απόγευμα, στις 5:00, τα αγόρια και τα κορίτσια θα έχουν τόση ενέργεια που η μητέρα τους θα τα προσκαλέσει να φτιάξουν μαζί της μερικά σκωτσέζικα μπισκότα βουτύρου, τα οποία δεν περιέχουν μαγιά ή αυγά και είναι μια απόλαυση, καθώς και ένα ηρεμιστικό για τους ανήσυχους.
Τα παιδιά θα μαζευτούν γύρω από το τραπέζι και η μητέρα τους θα τους ζητήσει τα υλικά, τα οποία θα έχει τακτοποιήσει με τη σειρά:
– 225 γρ. ανάλατο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
– 110 γρ. καστανή ζάχαρη ή κρέμα γάλακτος
– 340 γρ. αλεύρι σίτου για όλες τις χρήσεις
– 1 πρέζα αλάτι
– Ζάχαρη για πασπάλισμα
Ο πατέρας θα βγάλει από το ψυγείο ένα ποντς που θα του έχουν δώσει την ίδια εβδομάδα και θα το σερβίρει στη μητέρα, η οποία φυσικά θα το δοκιμάσει με ευγνωμοσύνη, ενώ παράλληλα θα ανάψει τον φούρνο στους 160 βαθμούς για να προθερμανθεί.
Στη συνέχεια θα ξεκινήσει η παρέλαση των παραγγελιών:
Θα δώσει οδηγίες στον 15χρονο γιο της να προσθέσει τη ζάχαρη στο βούτυρο και να αρχίσει να το χτυπάει με σύρμα. «Χτυπήστε το μέχρι να γίνει σαν κρέμα», θα του πει, με τον τόνο μιας δασκάλας μαγειρικής.
Η άλλη 17χρονη θα πρέπει να κοσκινίσει το αλεύρι και το αλάτι, μια εργασία που θα αναλάβει με μια αίσθηση εμπειρίας.
– Όταν το μείγμα είναι έτοιμο, η μητέρα θα προσκαλέσει το μικρό να βάλει το χέρι του στη ζύμη, έστω και λίγο, ώστε να νιώσει ότι συμμετέχει κι αυτό στην ιεροτελεστία.
– Εν τω μεταξύ, ο μπαμπάς θα ετοιμάσει το καλούπι με λαδόκολλα και θα προτείνει στο μικρότερο παιδί να σχεδιάσει τις οριζόντιες και κάθετες γραμμές για να σχηματίσει τα δάχτυλα.
Ο μπαμπάς θα πάρει ένα πιρούνι για να τρυπήσει τη ζύμη, αλλά η κόρη του θα επιμείνει να το κάνει η ίδια. Και θα την αφήσει, γιατί σε εκείνη την κουζίνα κάθε χειρονομία είναι ένα κοινό παιχνίδι. Τα μικρά τσιμπήματα θα πολλαπλασιαστούν σαν μικροσκοπικά αστεράκια στην επιφάνεια.
Η μαμά θα βάλει τη φόρμα στο φούρνο για περίπου 35 λεπτά. Όταν οι άκρες ροδίσουν, θα την βγάλει και στη συνέχεια το μεγαλύτερο κορίτσι θα πασπαλίσει λίγη ζάχαρη από πάνω, πριν αφήσει τη φόρμα στην άκρη να κρυώσει. Πριν κρυώσει εντελώς, ο μπαμπάς θα πάρει ένα μαχαίρι και, ακολουθώντας τα σημάδια που έκαναν νωρίτερα, θα κόψει τα μικρά δαχτυλάκια.
Η κουζίνα και το σπίτι θα μυρίζουν υπέροχα. Η μητέρα θα ζητήσει από τον 15χρονο να φτιάξει καφετιέρα, γιατί με τον καφέ αυτά τα μπισκότα θα είναι το τέλειο τελείωμα. Για τα μικρά, θα φτιάξει ένα μιλκσέικ: γάλα εβαπορέ, πάγο, κόκκινη σόδα και βανίλια. Αυτό ακριβώς, και αυτό το ποτήρι κρύβει απόλυτη ευδαιμονία.
Όταν τη ρωτούν από πού προέρχονται αυτά τα μπισκότα, θα τους πει ότι προέρχονται από τη Σκωτία και χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα. Θα εξηγήσει ότι η εύθρυπτη υφή τους προέρχεται από τη μεγάλη ποσότητα βουτύρου, που τα κάνει να λιώνουν στο στόμα, και ότι το σχήμα "δάχτυλο" είναι μια από τις πιο παραδοσιακές παρουσιάσεις. Θα πει ότι αρχικά ήταν απλώς ένα απλό ψωμί, αλλά τώρα είναι μια λιχουδιά που προορίζεται για πολύ ειδικές περιστάσεις.
Με τον καφέ και το μιλκσέικ έτοιμα, τα μπισκότα θα τοποθετηθούν σε μια πιατέλα και θα καταβροχθιστούν εν μέσω γέλιου, πριν ξεκινήσει η σειρά του ντους.
«Λοιπόν, τι θα φάμε για δείπνο;» θα ρωτήσει ο μικρότερος, αρπάζοντας ένα αυτοκινητάκι και αρχίζοντας να παίζει κάτω από το μικρό δέντρο. Γιατί σε αυτό το σπίτι, τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς μια μονοήμερη υπόθεση.
