Υπάρχει κάτι βαθιά εξαντλητικό στο να ηγείσαι μιας ομάδας που πάντα φαίνεται απασχολημένη... αλλά ποτέ δεν είναι συγχρονισμένη.
Εξετάζεις τους πίνακες, παρακολουθείς, καλείς συσκέψεις, κι όμως εξακολουθείς να νιώθεις ότι όλοι κινούνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Το αποτέλεσμα: περισσότερη δουλειά από όση χρειάζεται, περισσότερη συναισθηματική εξάντληση και μια χρόνια αίσθηση ότι ο χρόνος κυλάει, παρόλο που κανείς δεν μένει άπραγος.
Αυτή η αποδιοργάνωση δεν είναι τυχαία. Είναι έλλειψη χορογραφίας.
Για χρόνια μας έχουν διδάξει να οργανώνουμε τον χρόνο «μας». Να είμαστε πιο παραγωγικοί, πιο συγκεντρωμένοι, πιο αποτελεσματικοί. Αλλά η ηγεσία δεν αφορά μόνο την οργάνωση του ημερολογίου σας. Πρόκειται για τη δημιουργία συστημάτων όπου ο χρόνος όλων έχει νόημα.
Και αυτό δεν συμβαίνει με έναν καλό, πολυάσχολο ηγέτη. Συμβαίνει με έναν ηγέτη που σχεδιάζει σαφείς δυναμικές.
Σε ομάδες υψηλής απόδοσης, οι ροές εργασίας είναι απλές: όλοι γνωρίζουν τι αποφασίζεται, πότε εξετάζεται και ποιος το εκτελεί. Δεν υπάρχουν 10 παράλληλες συνομιλίες. Δεν υπάρχουν τρεις εκδόσεις του ίδιου αρχείου. Δεν υπάρχουν πέντε άτομα που περιμένουν έγκριση από κάποιον που δεν γνωρίζει καν ότι πρέπει να την δώσει.
Μια πιθανή λύση είναι η χαρτογράφηση του επιχειρησιακού ρυθμού της ομάδας:
Ποιες στιγμές είναι ιερές για τη λήψη αποφάσεων;
Ποιοι χώροι χρειάζονται σιωπή και συγκέντρωση;
Ποιος επικυρώνει τι... και πότε;
Δεν είναι θέμα ελέγχου. Είναι μια ενεργειακή αρχιτεκτονική.
Επειδή όταν ο συλλογικός χρόνος αντιμετωπίζεται ως στρατηγικός πόρος, η ομάδα όχι μόνο λειτουργεί καλύτερα. Αναπνέει καλύτερα. Και αυτό, μακροπρόθεσμα, φαίνεται στους αριθμούς... και στην ευημερία τους.
